Geert Wilders maakt vriendjespolitiek tot de norm.

Van de vele tegenstrijdigheden die de “Partij van de Vrijheid” kenmerken, springt de zogenaamde vriendjespolitiek momenteel het meest in het oog; Geert Wilders doet nergens mee aan lokale verkiezingen omdat hij geen mensen kan vinden waar hij “de hand voor in het vuur kan steken”. Met andere woorden: hij heeft niet genoeg vriendjes. Want er is maar 1 manier waarop je wat kan worden bij de PVV, en dat is als je vriendje bent van Geert Wilders. Niks democratie, niks partij, miljoenen stemmers, maar te weinig mensen met het stempeltje “vriendje van”.

Hoewel de baantjes bij de reguliere Nederlandse politiek over het algemeen langs democratische weg verdeeld worden, speelt vriendjespolitiek ook daar een rol. Deze vriendjespolitiek is veel mensen een doorn in het oog. Dat is een van de redenen waarom veel mensen op Geert Wilders stemmen. Omdat ze tegen vriendjespolitiek zijn stemmen ze op Geert Wilders, de man waar je wel vriendje van moet zijn, omdat je anders helemaal niets voorstelt, de man die vriendjespolitiek tot de enig denkbare sollicitatieprocedure heeft verheven. Go figure.