Op de loop voor de Uitmarkt – grachtengordeldierenleed

De Frankfurter Buchmesse mis ik nog wel – ik heb hem jarenlang beroepshalve bezocht, en het is uiterst opwindend al die stallen na te gaan om te zien wat er nieuw uit is aan boeken. Zelf vind ik het wel alleen interessant om er voor de handel naar toe te gaan, zomaar om rond te kijken heeft mij nooit aangetrokken.

Het zou moeten kunnen dat je er komt voor Eigen Werk dat in de etalage staat voor Rechten Die Verkocht Worden. Wat een pech dan dat ik alleen geschreven heb (tot nu toe?) voor nietige uitgeverijen die niet vertegenwoordigd waren in deze erehal van de boekdrukkunst. Een keer, het Lokkertje van de Vlaamse Gesamtausstellung, hoge stapels in de vorm van een soort bouwwerk – aan dat boek had ik meegewerkt, ik werd uitdrukkelijk bedankt door de schrijver – dat gaf een mooi gevoel. Er is nog niet zo lang iets van mij uit direct in het Engels, ik vraag mij af of het de Messe haalt of gehaald heeft (denk het niet).
Maar goed, het gaat ook om wat de Anderen geschreven hebben en ook nog eens uitgegeven is. Hoofdzakelijk. Ik kan de staat van bewustzijn nauwelijks weergeven die bezit van je neemt als je de Messe bezoekt. Koorts, misschien.

Nu heeft de Uitmarkt in Amsterdam ook altijd een onderdeel van Boekenmarkt, waarbij overigens wel de Nederlandse uitgeverijen waar ik iets voor gedaan heb vertegenwoordigd waren of zijn. Altijd goed voor een teleurstelling: wil je nog wat meenemen voor jezelf, er is genoeg, nee teveel. Gauw doorlopen…

Niks gauw doorlopen. Denk maar niet dat het je gegeven is rustig die kraampjes na te lopen. De bezoekster m/v van de Boekenmarkt op de Uitmarkt is Nederlander door en door, duwt je opzij om te kijken of er koopjes zijn en blijft graaien in de bak onverkoopbare prachttitels of er wat is of niet, louter en alleen omdat het goedkoper is en om te voorkomen dat een ander ook wat te zien krijgt.
Als dit grachtengordelelite is dan tant pis voor deze elite. Ik heb het ook al jaren afgeschreven. Die hufterigheid ken ik nou wel, en die grammatica van het Gotisch voor een prikkie heb ik ook (moet ergens in zo’n zak op de foto staan, altijd met dank aan cultuurhoeder Frank de Grave).

Ook zoiets: op die Boekenmarkt zag ik eens de dame die ik in het gelinkte verhaal Nancy noem aangekondigd voor een signeersessie. Die heb je veel op die markt. Bekende namen lokken publiek, dat geldt ook voor de tenten waar gratis optredens worden aangeboden. Maar de grote uitgeverijen kunnen het zich ook veroorloven hun kneuzen aan te kondigen, publiek komt er toch wel. Je zult toch maar een gesigneerde bundel met verhalen over de buren van Nancy in huis hebben, met zo’n veelzeggende titel als Midden in de stad…

Al verscheidene jaren zorgen we er voor de stad uit te zijn met die Uitmarkt. Uitgaan – ach, dat enkele concert waarnaar we gaan daar hoeven wij die markt niet voor te bezoeken. Even was de markt verbannen naar de nieuw-sjieke wijken aan het IJ, lekker ver weg. Blijkbaar was het niet het succes dat het genoemd werd in de beschouwingen en is de markt terug in de ouder-sjieke buurten.

Wegwezen dus – en dan wordt hij sentimenteel. Is het niet de laatste kans M. nog eens in functie te ontmoeten, van uitgeverij S., het meisje gaat met pensioen (ja u leest het goed en ik vergis mij niet). Nou, afwegen, nadenken. Het hangt natuurlijk ook van het weer af (zoals ieder weekeinde deze zomer in Nederland zal dat beroerd zijn, ach wat jammer schrijft hij met duivels genoegen).
U verneemt de afloop wel.

Gerelateerde berichten:

1. Donkere wolken boven cultureel seizoen De donkere wolken die zich ook om de haverklap ontladen lijken haast voorspellend voor wat “de cultuur” te wachten staat...
2. Obama en G8 op de loop voor Occupy? Hahaha, hoe bang is Obama? Dat kun je je afvragen, nu besloten is dat de G8-topconferentie komende mei verplaatst is....
3. Het gluren begint bij de buren – Nancy Toen ik er pas kwam wonen was ik de enige man op de trap, ik meende per vergissing in een...
4. Mijn god was dat een smartlap (zoiets als ik hou van jou) Gluren als levensvervulling en als Nuttige Taak in Bruine Tijden. Een echtemensenvervolgverhaal. Ze springt op en neer van blijdschap. “Een...
5. Gluren als dagtaak (Nancy voortgezet) In het voorafgaande figureerden naast de fictieve Hyacinth van Keeping up appearances drie echt bestaande personen die alles en iedereen...