Grappig en wrang: cijfers aan vooravond Prinsjesdag

Grappig is het, deze dagen voor Prinsjesdag. Grappig en wrang. Ik doel op allerlei cijfers die uitlekken zo vlak voordat het roverskabinet-Rutte haar begroting en bezunigingen bekend gaat maken via de goedbetaalde buikspreekster Beatrix. Jawel, er zijn alweer ‘tegenvallers’ . Blijven lachen blijft echter het devies – voor de grijnzende ministers, maar ook voor de mensen die door hen als slachtoffers worden aangewezen maar die rol maar eens moeten gaan weigeren. Door het gegoochel met cijfers heenkijken is van die weigering een niet onbelangrijk onderdeel.

Wat is er inmiddels bekend? De NRC geeft een overzichtje. De economische groei gaat tegenvallen, die wordt geen 1,75 procent maar slechts 1 procent. Het begrotingstekort valt tegen en bedraagt geen 2,2 maar 2,9 procent. De werkloosheid valt tegen en zal 4,25 procent zijn in plaats van de eerder verwachte 4 procent. Alleen de inflatie valt met 2 procent een tikje mee.

Alles bij elkaar passen deze cijfers in een gangbaar patroon. Het is immers niet voor het eerst dat er vlak voor belangrijk bezuinigingsbesluiten economische ‘tegenvallers’ opduiken die de bezuinigingsfanaten een steuntje in de rug bieden. Of er sprake is van doorgestoken kaart kan ik niet uitmaken. Maar dat politici die het mes in collectieve voorzieningen willen zetten, deze ‘tegenvallers’met beide handen zullen aangrijpen om op de noodaak ervan te hameren, ligt wel zeer voor de hand.

Er is met de gevolgen van de cijfers wel iets grappigs aan de hand, iets grappigs en iets wrangs. De economie groeit een procentje. Dat is niet heel veel, maar het is nog wel groei. Het gezonde verstand zegt dan: evenredig verdelen, dan gaan we er allemaal een klein beetje op vooruit. Het iets betere sociale verstand – waarvoor je helemaal geen linksradicaal voor hoeft te zijn trouwens, maar zelfs sociaaldemocratische herverdelingspolitiek is zeldzaam geworden – zegt: de top heeft meer dan genoeg, als daar wat wordt weggehaald kan de brede meerderheid er een paar procent op vooruit en de onderkant nog een paar procent extra. Dat is echter niet wat er gebeurt. We krijgen één procent economische groei. We krijgen tegelijk naar verwachting ook gemiddeld een procent koopkrachtdaling. Deze economische groei gaat dus niet naar ons. Waarheen dan wel?

Deels naar de schuldeisers van de staat. Immers: het afbetalen van de staatsschuld is het argument dat keer op keer wordt aangevoerd om bezuinigingen te rechtvaardigen. Rutte en Verhagen zeggen dat er misschien zelfs méér dan de voorgenomen 18 miljard ‘moet’ worden bezuinigd. “Wat eventuele maatregelen zullen zijn, wil het duo niet loslaten. Wel dat ze ‘het monster van de staatsschuld echt willen killen’”. Geld dat niet meer naar zorg, OV, onderwijs gaat, komt in plaats daarvan terecht bij grote kapitaalverschaffers die geld aan de staat lenen, daar rente en aflossing voor krijgen en in die schulden nog gaan speculeren ook. Het gaat hier om al steenrijke mensen en instellingen die via deze staatsfinanciering zich verder verrijken waar mogelijk. Het afbetalen van de staatsschuld is het nemen van arme mensen om dat aan rijke mensen te geven.

Rijke mensen, en de bedrijven die ze in eigendom hebben, doen het in Nederland toch al opvallend goed.“Nederland fiscaal aantrekkelijk”, meldt bijvoorbeeld de Volkskrant op basis van gegevens van het Financieel Dagblad. En dat belastingvoordeel gaat niet naar Henk, Ingrid, Fatimah en Mohammed of andere arme mensen.“Van de honderd grootste bedrijven ter wereld maken tachtig om fiscale redenen gebruik van rechtspersonen in Nederland.” Vertaling: om zo min mogelijk belasting te hoeven betalen, openen veel multinationals een kantoor in Nederland. Dat betekent minder staatsinkomsten, minder geld dat die staat aan collectieve voorzieningen beschikbaar ‘kan’ stellen – óf een hoger begrotingstekort en een hogere staatsschuld die weer een handige hefboom biedt voor… bezuinigingen. Het voordeeltje dat dit soort bedrijven van de Nederlandse belastingdienst krijgen, betalen wij in de vorm van schamele uitkeringen, vervallende scholen, en hogere eigen bijdragen in de zorg.

Het is doodgewoon klassenstrijd, van rijk tegen arm. Die wordt aangevoerd door lachende Rutte, de eeuwig grijnzende premier. Maar het verhaaltje is inmiddels wel erg doorzichtig. En wie het laatst lacht, lacht het best.

Verscheen eerder bij peterstormschrijft.wordpress.com. Auteur: Peter Storm

Gerelateerde berichten:

Schreeuw van het volk op vooravond van Prinsjesdag Op zaterdag 17 september worden in Amsterdam en Rotterdam pleinprotesten tegen de afbraakwoede van dit kabinet georganiseerd. Op maandag 19...
Presenteren ruwe geschatte cijfers als “feiten” tekent eens te meer de wanhoop bij de PVV Het regent getallen over wat immigratie ons eigenlijk kost. De laatste dagen varieren de bedragen tussen enkele tienduizenden euro’s en...
Nederlandse economie: 2 procent groei in 2011 Het CBS voorspelt een economische groei van 2 procent in 2011. Goed nieuws is dat de werkloosheid ook niet meer...
Prinsjesdag? Protestdag! Dit stuk is eerder geplaatst op de website van socialisme.nu UPDATE: de datum van dit protest is veranderd naar 19...
OESO veegt de vloer aan met knetterrechts De OESO veegt de vloer aan met het beleid van Rutte1: Niet bezuinigen als er tegenvallers zijn. Dat is het...
Cijfers VN over aantal burgerslachtoffers in Afghanistan veel te laag Onlangs maakte de Verenigde Naties bekend hoeveel burgerslachtoffers er in 2011 in de oorlog in Afghanistan vielen. Net als in...