Christelijke PVV islamofoob spreekt zichzelf tegen in het reformatorisch dagblad.

Stel je bent voormalig advocaat-generaal Raymond De Roon. Jarenlang stemde je GPV en ChristenUnie. En nu ben je voor absolute vrijheid van meningsuiting. „Als je niet meer mag zeggen wat je vindt, ligt de democratie op de vuilnisbelt.”

Wat doe je dan? Juist je gaat bij een partij die geen flikker met vrijheid van meningsuiting te maken heeft.

Bij zijn beëdiging als Kamerlid legde hij „uit overtuiging” de eed af: „Zo waarlijk helpe mij God almachtig.” „Ik ben rooms-katholiek opgevoed”, vertelt De Roon.

Niet op alle punten was ik het met GPV en ChristenUnie eens. Maar ik deelde wel de zaken waar ze voor stonden: het belang van familiewaarden en het christelijk geloof. Tijdens mijn studie heb ik me verdiept in Dooyeweerds ”Wijsbegeerte der wetsidee”. De belangrijkste les voor mij was dat het recht niet geïsoleerd is. Wat er in het recht gebeurt hangt heel sterk samen met andere sferen, zoals de markt, de politiek, het onderwijs, het gezin. Die gedachte was ook bij het GPV aanwezig.”

De Roon wijst naar een krantenknipsel op de muur van zijn werkkamer. „Daar hangt-ie: Snouck Hurgronje.” Hij glimlacht. „Geef de islam geen vat op de seculiere werkelijkheid”, zo luidt het citaat van de arabist en islamkenner op het knipsel.

Juist. Christendom wel, Islam niet. Discriminatie. En “scheiding tussen kerk en staat” my big fat ass.(meer)