‘Vroeger was alles beter’
Vinden Henk & Ingrid, maarre waarom gedragen Henk & Ingrid zich dan zo asociaal?? Dat ze niemand ook maar een plekje gunnen in Nederland? Dat ze een man steunen die anderen het licht in de ogen niet gunt en alleen voor zijn eigen narcistische xenofobische wereld strijdt?
Wat ik me nog herinner uit de vroegere tijden is dat buurtbewoners gebukt gingen onder wat de buren wel niet zouden zeggen als…….. (vul zelf maar wat in: ramen niet schoon waren, straatje niet schoon was, was niet buiten hing op maandag, kind geen strik in haar had, schoenen niet gepoetst waren, haren niet gekamd waren of te lang (bij jongens en mannen), de man ongeschoren was, er drank werd geschonken anders dan op feestdagen, de vlag niet uit werd gehangen op feestdagen, er werd gelezen overdag, tuin niet netjes was, er niet bij de juiste winkel (lees geloofsgenoot) gekocht werd, er niet tig keer naar de kerk werd gegaan, dochters met een niet-goedgekeurde jongen stonden te praten, zo kan ik nog wel even doorgaan)
Volgens mij willen Henk & Ingrid helemaal niet terug naar die tijd, ze weten amper waar ze het over hebben die hedendaagse ontevreden mensen. Ze hebben te veel naar ‘Toen was geluk nog heel gewoon’ gekeken.
Van mij mag het best allemaal wat socialer, maar ALSJEBLIEFT niet terug naar de jaren vijftig, de spruitjeslucht komt me nu al tegemoet. Enne die Wilders weet helemaal niet waar hij het over heeft, die is van 1963 en opgegroeid in vrijheid blijheid, en heeft dat adagium nog steeds; Ikke eerst en de rest kan lekker stikken.
Gerelateerde berichten:
- Vroeger was alles beter. Dit lijkt het credo te zijn van de boze blanke, ontevreden bevolking van Nederland. Of dat ook juist is, is...
- Henk en Ingrid worden nu serieus genomen Keihard in hun reet. Ja niet dat ik daar mee zit. Ik bedoel wat er verder met Henk en Ingrid...
- Onder druk wordt alles vloeibaar Maar hoeveel druk moet er nog komen in West-Europa om er weer een chaos van te maken? Gaan wij weer...
- Vroeger…. Vroeger toen ik opgroeide in de jaren zestig, begin zeventig, zag je mensen lopen in de stad die kreupel waren,...
- Henk en Ingrid gaan betalen voor hun ongeinformeerde achterlijkheid Henk en Ingrid gaan betalen en ik niet. Aldus Groen Linkser Hans Groen op zijn site. Goed stuk; helemaal niets...
- Een Grieks eilandje, van Geert, voor Henk & Ingrid Cohen gaat de mooipraterij van dit kabinet aanpakken: „Er komen 3000 agenten bij? Nul. Er komen 12.000 verpleegsters bij? Die...
Geplaatst door 
Toen een dubbeltje een dubbeltje was, mijnheer, en Inidië nietverloren, en de werkman zijn pet afnam voor mijnheer, en toen de rokken langer waren en homo’s geen praatjes hadden – o nee – eh…
@ Keira. Wat ik me nog herinner uit de vroegere tijden is dat buurtbewoners gebukt gingen onder wat de buren wel niet zouden zeggen als……, en wat volgt. (plus vul zelf maar wat in: Zó herkenbaar!
Vooral het ondergoed van de buren dat in vol ornaat uitbundig aan de waslijn wapperde, wat werd besproken door mijn ouders. Dus begreep ik al vroeg: zoiets dóe je niet, maar H & I hebben dat niet geleerd….
Zelfs de Hema heeft zijn beste tijd gehad de Hema worst smaakt niet meer zoals vroeger
http://www.parool.nl/parool/nl/30/ECONOMIE/article/detail/1858035/2011/03/10/Wij-zullen-de-Hema-kleinkrijgen.dhtml
Als ik die tijd over moest doen met wat ik nu weet zou ik geheid onhandelbaar in een gesticht gestopt worden. Dankbaar gedenk ik leve de 60ties! Maar het lijkt al wel uitgewist uit het collectieve geheugen verleden tijd. Vroeger was alles beter, ze weten niet waarover ze praten.
De onderzoekers noemen het opvallend dat veel Nederlanders zich machteloos voelen. Men denkt individueel niets aan de situatie te kunnen veranderen en vertrouwt dat ook de politiek en overheid niet toe.
En dan te bedenken dat je toen altijd met een dubbeltje op zak liep voor als eens moest bellen, alle informatie alleen te verkrijgen was uit een gecensureerde kouweoorlogszuildagblad en tegen de Atoombom zijn nog gelijk stond met landverraad, wat je erover wou weten moest je lenen bij de openbare bieb want je Elzevier Encyclopedie was nog pas tot de letter F compleet, de overige delen kwamen maandelijks met één deel tegelijk via de PTTPost vergezeld van een acceptgiroPONSkaart die je op het PTTPostKantoor kon voldoen.
Maar toen waren we opeens niet meer machteloos toen studentiekozen en langharigwerkschuwtuig, de algemene jeugdsubcultuur met happenings en demonstreren, dienstweigeren voor de dienstplicht, onwennig deelnemen aan de algemene omwenteling die onophoudelijk door ons werd geprovoceerd. En de publiciteit in de MSM kreeg die het verdiende. Het woord kut werd toen niet ‘in de mond genomen’ of aan het krantenpapier toevertrouwd. Het was toen tuigvanderichel en rotnozem, del en slet, de geuzentitel langharigwerkschuwtuig moesten we ons zelf framen. Ons wapen was zelfspot en ironie en weigeren te doen wat je niet wou doen en perse wel wat je wel wou doen. Die tijd wil ik wel altijd blijven overdoen. Redenen genoeg. En leeftijd ook [sic].
Keira, dit is precies wat ik beleefde in the fifties. Zoals bekend, ben ik van 1941, dus vanaf de Korea-oorlog was ik erbij. De versteende hypocrisie was walgelijk. Doorbroken in the sixties. Maar welke duivels hebben we toen losgelaten! Het ik-tijdperk. Dat tijdperk is nog niet afgesloten. Integendeel. Ikke; ikke, ikke en de rest kan stikken. Er moet op z’n minst een beetje gedimd worden. weetjewel
Ik ben van 1930 en vind niet dat vroeger alles beter was, sommige zaken waren beter andere weer slechter, het was gewoon een andere tijd waarnaar, degenen die tenminste niet door een roze bril kijken, niet direct zullen terug verlangen, ik heb geen behoefte meer aan de spruitjes geur en de armoede, wat ik wel mis is het omzien naar elkaar maar ik heb niet het idee dat men dat bedoelt met de “goede oude tijd”, zoals vaak wordt door mensen terugverlangd naar dingen die ze idealiseren maar nooit hebben meegemaakt.
Nostalgia ligt naast Utopia. Beide landen waarnaar hevig en soms heftig verlangd wordt. Het is ons lot dat we deze landen niet zullen bereiken.
Naast de levenservaring van reageerders hierboven past mij enige terughoudendheid. Echter terug naar de goede ouwe tijd, dat nooit. Ik moet het hebben van boeken, bv ‘Knielen op een bed violen’ of ‘De eeuw van mijn vader’ en mondelinge overleveringen. Zelden, echt hoogst zelden hoor of lees ik goede dingen over de jaren 50 of de periode tussen 1900 en 1940. Over de jaren 40 is eea gemeenzaam bekend. Nee, in de rest van mijn leven streef ik, met de mijnen, naar het bereiken van Utopia (liefst in Nederland).
@7 De periode tussen 1900 en 1940 was een periode van schrijnende armoede. Indien je al werk had, was dat onder arbeidsomstandigheden die Henk Kamp weliswaar duizelig van vreugde zouden maken, maar die je voor de rest je ergste vijand nog niet toewenst. Ik vermoed zo dat ieder van ons die naar die tijd getransporteerd zou worden, zich binnen een week zou verhangen.
Zelfs indien je tot de gegoede klassen zou behoren, zou je veel dingen die wij als essentieel beschouwen missen. Geen tv, radio doet pas aan het eind van de periode haar intrede, geen pc/internet, geen tv, geen wasmachine (stel je voor dat jij evenals de vrouwen uit die tijd altijd de was voor een groot gezin met de hand moest doen). Plus de stelselmatige, continue vernedering waaraan je als eenvoudig arbeider onderworpen was. En God sta je bij mocht je werkloos worden.
Ik denk dat Gerard D. gelijk heeft: waar men daadwerkelijk naar terugverlangt is ‘het omzien naar elkaar’, het gevoel tot een collectiviteit te behoren waarvan de leden op elkaar passen (in positieve én in negatieve zin) en voor elkaar zorgen. Destijds moest men wel. Immers: de staat deed uitsluitend het minimale. Mensen waren op elkaar aangewezen.
Nostalgie (terugverlangen naar een verkeerd begrepen verleden) is natuurlijk van alle tijden, maar misschien leeft dat nu wat meer dan vroeger, nu de staat al enkele decennia bezig is zich weer terug te trekken. Daar ligt de gemiddelde, individualistische GL/D66 stemmer niet wakker van – die vindt dat eigenlijk wel prima – maar ‘Henk en Ingrid’ wél. Dus verlangen ze terug naar oude, inmiddels niet meer bestaande collectiviteiten. De oude buurt/dorpsgemeenschappen zijn weg en daar is niets voor in de plaats gekomen.
Overigens denk ik dat Huib wel een beetje érg negatief is over het individualisme gedurende de sixties. Het ging pas mis toen ‘rechts’ het individualisme kaapte. Huib, je bent niet verantwoordelijk voor het ‘Veronica-gevoel’