Revolutie?
De spontane bezetting van Wall Street door een groeiende menigte opstandigen roept vooral vragen op, zeker nu de opstand overslaat naar Europa. Wat willen ze? Zijn ze een weermiddel tegen de crisis – of juist het symptoom ervan? Laten ze de macht van het volk zien of juist de onmacht?
Iedereen voelt dat er iets opmerkelijks gebeurt. Maar wat?
Bas Heijne in NRC over de Occupy-beweging. Gaat het verandering brengen? Of blijft het bij roepen? De toekomst gaat het leren.
Gerelateerde berichten:
- Zaterdag 29 oktober: #Occupy en demonstreer! Aanstaande zaterdag bestaat de Occupy-beweging in Nederland twee weken – en ze maakt nog geen aanstalten om weg te gaan....
- Het huidige racisme, geen Ku Klux Klan maar Calimero Bas Heijne in NRC over het hedendaagse racisme dat uit verongelijktheid voortkomt en met veel gejank gepaard gaat. Doordat de...
- IJsgigant Ben & Jerry steunt Amerikaanse occupy beweging Kijk dat begint een beetje op een revolutie te lijken: To those who Occupy: We stand with you....
- Een dreunende vraag Bas Heijne in NRC Handelsblad schrijft weer een hele mooie column. Over Bram die een Berlusconi probeert en zelf een...
- Hoe lang blijft het nog stil in Nederland? Wanneer gaat de onredelijkheid van de maatregelen van dit kabinet voor de rijken gezien worden door mensen die het niet...
- Corruptie heeft een gezicht Het voelt comfortabel om de kleumende kampeerders op beurspleinen weg te zetten als klaplopers, eigendomhaters, dromers en communisten. Ze weten...
Geplaatst door 
“De boodschap van de protesten was, volgens Zizek, „We are allowed to think about alternatives.””
Heijne had er, ten behoeve van de jongere lezertjes, even bij kunnen vermelden dat dat ‘tamme zinnetje’ subtiel refereert aan het 1e gebod van het neoliberalisme: “There is no alternative” (M. Thatcher).
Ik heb het gevoel, dat “Occupy WallStreet” gezien de Amerikaanse situatie veel meer een “eye opener” en aldus wellicht de basis voor verandering kan zijn dan alle vandaag uit de grond gestampte sympathiebetuigingen van het “Occupy Everything” gebeuren…
Kan me natuurlijk vergissen, maar hier verandert er niet zoveel door de halfslachtige, weinig spontane “bezetting” van het beursplein en enkele soortgelijke locaties in het land.
Mag ik dat “halfslachtige” nog terugnemen?
Ondertussen lijkt men er in Rome een duidelijk eigen draai aan te geven: http://tinyurl.com/3vgejr9
Anti-protestfoto blijkt fake: http://i.imgur.com/yarZ7.jpg (Waar Google Images al niet goed voor is!)
@2: |MP:
Kan me natuurlijk vergissen, maar hier verandert er niet zoveel door de halfslachtige, weinig spontane “bezetting” van het beursplein en enkele soortgelijke locaties in het land.]
Ben je van plan om de boel gewoon te grond in te lullen? De eerste dag, mogen mensen elkaar even ontmoeten en bedenken hoe verder?
Wat een defaitisme, bah.
@6 Nou, om eerlijk te zijn, vind ik niet dat ik de boel gewoon de grond in aan het “lullen” ben. Er is een wezenlijk verschil tussen de constatering, dat het hier niet zoveel bewerkstelligen zal als de WallStreet variant, en “defaitisme”. En dat “bah” zal ik dan maar even negeren…
Maar je hebt gelijk, we praten dinsdag verder…
http://www.youtube.com/watch?v=oEUZNfOtPlE eüpload door josebernardomarquez op 9 okt 2011, 15 min. Zizek op Occupy Wall Street.
Heb een zwak voor Zizek dus eerst hij en dan nu ga ik Bas Heijne lezen.
Bas: “‘Men is te beschaafd om een bankier aan een lantaarnpaal op te hangen.”‘ Sjuul: zo onbeschaafd is het niet om….
“‘heeft geen noemenswaardige invloed gehad op het systeem, er is geen krachtige beweging uit voortgekomen die het systeem zelf te lijf is gegaan. Hun kritiek floreerde bij de weldenkenden – als mode, lifestyle. Dat is het probleem van de meeste maatschappijkritiek van links. Men voelt zich er goed bij (Neem het niet!), pronkt met bewijzen van het eigen gelijk, maar er gebeurt vooralsnog niks mee. Men blijft hangen in een academisch discours of organiseert universitaire debatten of ludieke manifestaties, maar pogingen om zich werkelijk te organiseren, om werkelijk in te grijpen in het systeem, strandden door een fataal gebrek aan praktisch engagement. Het blijft bij oproepen. Dat is precies waar Zizek bang voor is – zijn eigen modieuze populariteit. Het is de angst dat alles wat hij bepleit, dat alles waar hij voor staat, zelfs in tijden van crisis geen handen en voeten krijgt.”‘ Sjuul: is sprakeloos, want als Bas Heijne dit al zegt.
Eerst gaan ze (Telegraaf, VVD, PVV, rechtse ballenclubs) de occupy beweging belachelijk maken. Als dat lukt, is er voor hen niets aan de hand, mocht dat wel het gevalo zijn, dan komen er waarschuwingen en daarna repressieve maatregelen. Als het de occupy-beweging lukt om de sympathie van de mensenmassa te winnen en die te behouden, zonder die te verkloten door acties van gewelddadige eenlingen of vage, weinig concrete of luchtfietsdoelstellingen, maar duidelijke concrete eisen waarin veel mensen zich kunnen vinden en ze hebben een lange adem, dan zouden ze best wat kunnen bereiken. Als het protest echter blijft steken in spandoekkreten als ‘afschaffing van het kapitalisme’, ‘een eerlijkere verdeling van de welvaart’, sympathieke kreten waar niemand verder iets concreets mee kan, dan bloedt het protest dood en blijft het een modieuze protestbeweging die misschien net iets serieuzer te nemen is als de girlpower van die meidengroep uit Engeland jaren negentig, chicichici girls of hoe was hun naam ook alweer?