Waarom zwegen misbruikslachtoffers?
De rooms-katholieke kerk was al decennialang op de hoogte van seksueel misbruik binnen haar gelederen. Vijf vragen en antwoorden over het rapport van de commissie-Deetman. (Trouw)
Ja waarom zwijgen slachtoffers van seksueel misbruik eigenlijk? Nou, het antwoord is meestal simpel. Het is niet alleen seksueel misbruik, het is ook, of misschien vooral, machtsmisbruik. Een kind is altijd de mindere van een volwassene. De volwassene heeft altijd de macht en zeker een ambtsdrager in de kerk staat op een voetstuk.
Wie gelooft een kind als hij/zij zegt dat er dingen gebeuren die niet horen tussen een volwassene en een kind? Het durft echt helemaal niks te zeggen, want voelt op de klompen aan dat het toch niet geloofd wordt (spreek als ervaringsdeskundige). Dus het kind zwijgt en probeert er een plaats voor te vinden. Mij is dat gelukt.
Een voormalig buurman van mij niet, die had regelmatig psychoses en was dan heel gevaarlijk voor zijn omgeving, moest dan tijdelijk opgenomen worden. Was gescheiden, mocht zijn kinderen niet meer zien. Kortom, een totaal leven op de klippen. Met dank aan de paters.
Ik ben niet rancuneus, maar vind wel troost in de gedachte dat deze paters geloven dat ze verantwoording af moeten leggen over hun daden. Ik hoop dat hun stervensuur moeilijk zal zijn, vol gewetensnood en lang mag duren. Dat is een schrale troost voor de slachtoffers, maar ik gun het ze van ganser harte!
Gerelateerde berichten:
- Schokkend nieuws voor Christelijke partijen: crèche kan goed zijn voor kind Het AD meldt dat onderzoek van ontwikkelingspsycholoog Elly Singer heeft aangetoond dat kinderen die naar een goede crèche gaan slimmer...
- Gaan kinderen op school gediscrimineerd worden op geslacht? Marja van Bijsterveldt vindt het prima dat jongens en meisjes gescheiden onderwijs gaan krijgen. Jongens lopen achter bij meisjes qua...
- ‘Waarom moet altijd alles leuk zijn?’ Verstandelijke overwegingen spelen in onze leuk-cultuur nauwelijks een rol, stelt psycholoog Lester Hoekstra. Ik hoop maar dat u dit artikel...
- Is de volkswoede gerechtigd? Sinds een paar dagen staat Nederland op zijn achterste benen, een pedo die in een kinderverblijf werkte en daarbij slachtoffertjes...
- De kerk komt er echt niet met alleen een ‘herderlijk schrijven’ vanaf Dit zegt Frans Timmermans (PvdA) in een gesprek over het afschaffen van de verjaring voor misbruik in de katholiek kerk. Het...
- Waarom ik erg droevig word van PVV Je gaat niet naar een herdenking om je partij trots te representeren. Je gaat naar een herdenking uit respect voor...
Geplaatst door 
Mochten er mensen zijn die zich willen laten uitschrijven bij de kerk:
http://dry.sailingissues.com/uitschrijven-kerk.html
@ Luc , top bedankt voor de link !
wilde het allang doen en kreeg het advies om dat bij de pastoor te doen maar vertrouwde dat voor geen meter , zou het briefje gewoon in de prullebak gooien denk ik
@2
Ik durf niet bij de pastoor langs te gaan
Ik kan me nog goed herinneren hoe in de jaren ’80 incest (in de betekenis van seksueel misbruik binnen m.n. het gezin) bespreekbaar werd, want toen deed ik net vrouwenstudies. Steeds meer vrouwen kwamen met hun verhaal naar buiten en de samenleving was verbijsterd dat het zo vaak voorkwam. We stonden er wel eens bij stil dat er vast ook mannelijke slachtoffers waren, maar dat het van een omvang zou zijn als dit (Deetman) kwam niet bij ons op. Vreemd, achteraf – daardoor heeft het nog eens een generatie geduurd voordat die verhalen naar buiten konden komen.
Daar komt nog bij dat mijn vader zó in het profiel van het Deetman-rapport paste. Die was in zijn jeugd slachtoffer van medische experimenten, en ik heb altijd vermoed dat hij en zijn broertjes in die instelling ook misbruikt werden, maar zolang je denkt dat het wel een unicum zal zijn geweest kijk je er toch anders tegenaan. Mijn vader heeft er in elk geval nooit met 1 woord over gesproken.
Ik hoop wel dat er ook nog media-aandacht komt voor die andere commissie, de Cie. Samson, die het misbruik in de jeugdzorg onderzoekt. De katholieke bolwerken zijn immers allemaal opgedoekt, maar in de jeugdzorg zijn de omstandigheden vaak nog steeds ‘ideaal’ voor het ongezien plegen van misbruik.
Joke als slachtoffer sta je heel geïsoleerd. Je denkt heel lang dat je de enige bent die het is overkomen. Tot ik ouder werd en wel eens in een blad las dat het vaker voorkwam. En nu ben ik op een leeftijd dat ik me verbaas dat er nog zoveel normale mensen rondlopen. Er zijn zoveel kinderen, meisjes en jongens lichamelijk, geestelijk en sexueel misbruikt, dat het een wonder is dat er niet meer door het lint zijn gegaan of in behandeling zitten.
Mijn hart bloed voor alle slachtoffers, ik ben er sterker uit gekomen, maar had het liever niet meegemaakt. Een kind hoort tegen deze soorten misbruiken door élke volwassene te worden beschermd, ook van familie.
@4
Ik denk dat incest (misbruik binnen het gezin/familie) meer vrouwen aangedaan is, c.q. wordt, vanwege het feit dat een gezin (meestal) een hetero sexuele relatie als basis heeft. Als je kijkt naar wat er binnen de R.K. kerk aan de hand was, c.q. is, dan zijn het volgens mij vooral jongens die door mannen misbruikt zijn c.q. worden. Reden hiervoor zou kunnen zijn dat veel geestelijken in de R.K. kerk homofiel waren, in die tijd kon je daar niet voor uit komen en dan ging je maar naar de priesterschool. Zeker als meneer pastoor kwam vragen waarom je nog niet getrouwd was.
Katholieke bolwerken zijn er overigens nog genoeg, zeker in het buitenland. Ik weet niet of in andere landen onderzoeken zoals Deetman’s onderzoek zijn gedaan. Er is nog veel misbruik binnen deze club denk ik.
@ Luc:
Pedofilie en homofilie zijn 2 hele verschillende dingen!!!!!
@7
Klopt, ik zeg niet dat dit wel zo is!!!
Ik ben geschrokken van die cijfers.
Het verklaart voor mij ook een deel van de asociale cultuur die ontstaan is.
Het gaat om een Nationale plaag en op die manier moet het afgehandeld worden.
Vraag voor Bosma en Wilders: valt dit ook onde de joods-christelijke erfenis?
nexus m. Schreef:
Ik vermoed dat dit eerder een erfenis is van het Celibaat . Wacht maar totdat er in een van de Boeddhistische landen eens een dusdanige openheid ontstaat , dan is de beerput even groot , het zelfde patroon als bij de katholieke kerk , Celibaat , ontkenning van seksualiteit , kinderen in de macht van volwassenen in een religieuze setting ..
Ik ben katholiek.
Er deden vroeger vaker verhalen de ronde over bepaalde pastoors.
Maar er werd door iedereen gezwegen.
Want de geruchten kon men niet hardmaken.
Mijn geloof heeft een ernstige deuk opgelopen.
Marjorie Schreef:
Ja en nee. Het zijn allebei “afwijkingen”. Het trieste voor een pedofiel is dat hij nooit z’n (seksuele) behoeften kan bevredigen. Er is niks op tegen om homo te zijn, maar alles om pedo te zijn. Toch kunnen beide groepen er niks aan doen dat ze zijn wat ze zijn.
Ik heb al eens eerder de vergelijking gemaakt met een heel andere maar wel degelijk bestaande “afwijking” namelijk “necrofilie”. Dat bestaat ook echt, maar dit is ongeveer het enige geval waarbij het “slachtoffer” nooit zal klagen, maar desondanks is het verboden. (zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Necrofilie )
@12: Henk Veldman:
[ Pedofilie en homofilie ]
[ Het zijn allebei “afwijkingen”.] [
Er is niks op tegen om homo te zijn, maar alles om pedo te zijn. Toch kunnen beide groepen er niks aan doen dat ze zijn wat ze zijn.
Ik heb al eens eerder de vergelijking gemaakt met een heel andere maar wel degelijk bestaande “afwijking” namelijk “necrofilie”. Dat bestaat ook echt, maar dit is ongeveer het enige geval waarbij het “slachtoffer” nooit zal klagen, maar desondanks is het verboden ]
Afwijkingen? Van wat? Wanneer? In welke cultuur? Hetero is de norm ,en de rest is een afwijking???
Laaat je nakijken man met je domme praat.
Verder zou je jezelf wat kunnen verdiepen in het verschil tussen pedofilie en pedosexualiteit.
en dat dat idiote aanplaksel over necrofilie, je slaat bij tijd en wijle echt onzinshit uit.
Keira Schreef:
Ik ben ooit verkracht. Vroeger voegde ik er aan toe dat het door een homo was. Uiteraard wás dat ook zo. Maar het had natuurlijk niks met homo’s te maken. Gewoon een etterbak. Daarvan zijn er veel meer onder hetero’s Miljoenen zo niet miljarden vrouwen kunnen bevestigen dat je juist nooit bang voor homo’s hoeft te zijn.
Toch heb ik een tijd lang behoorlijk de pest aan homo´s gehad. Ik heb me ook altijd beschaamd gevoeld. De eerste die ik het vertelde was m´n vrouw nadat ik in de krant had gelezen dat mijn verkrachter was overleden en dat het een gemis was. Dat was 20 jaar later! Hij was destijds een wereldberoemde radiopresentator en toneelsspeler in Grongingen en verre omgeving. Ik herinner me me schaamte nog heel goed. Precies wat je herkent bij vrouwen. Toen het gebeurde heb ik urenlang onder de douche gestaan en ik dacht dat iedereen het kon zien wat IK had gedaan.. Ik heb mezelf de schuld gegeven van m’n verkrachting. Ik was namelijk lief en aardig voor hem geweest.
Lief en aardig was ook de pedofiel waarmee m’n broetje en ik te maken hadden. Het was niet zo heel erg. Hij voelde aan onze piemel en wij moesten/mochten aan zijn piemel trekken. We snapten er niks van. We waren 9 en 8 jaar. De politie kwam wel op school toen m’n ouders het door het “verraad” van m’n broertje er achter kwamen. Wij hadden beloofd niks tegen onze ouders te zeggen.
M’n broertje brak z’n belofte!!!!
LeRoiDanse Schreef:
Ik mag je wel graag hoor LeRoi, maar een andere afwijking die ook was verboden was `linkshandigheid`.
Op school mocht je niet links schrijven (Tegenwoordig gaan er stemmen op om ook links te stemmen te verbieden)
Nogmaals LeRoi ik heb je hoog, maar realiseer je dat het woord “afwijking” niets meer en minder betekent dat je afwijkt van de norm en daar hoef je echt niks negatiefs achter te zoeken. In mijn geval is dat zeker niet het geval geweest.
In de toekomst zal homofilie beschouwd worden als een “afwijking” net als linkshandigheid. Ik en mogelijk jij ook vallen zinsconstructies op als “Zijn man” of ‘Haar vrouw” en mogelijk zie je die zelfs taalkundig fout maar onze (klein)kinderen zullen geheid dat helemaal niet meer opvallen.
Henk, ik ben van mijn 11e t/m mijn 15e sexueel misbruikt door een zwager, ik ben een nakomertje. Het was ‘ons’ geheim. Toen ik 15 werd, was ik ws te groot en niet leuk meer. Dus werd ik ‘afgedankt’. Ik ben opgegroeid in een liefdeloos gezin. De knuffels die deze zwager mij gaf, waren plezierig. Maar je voelt het al aankomen, knuffels werden geleidelijk aan meer sexueel getinte handelingen. Een volwassen man die een meisje van 11/12 jaar sexueel misbruikt is een gruwel (daarbij zag ik er uit als een kind, niet als een jonge vrouw, maar dat zal ook de aantrekking geweest zijn).
Wat ik hem voornamelijk kwalijk neem is dat hij mij mijn jeugd en puberteit heeft afgenomen. Ik ben heel lang kind gebleven in uiterlijk en doen, want als ik me als een jong volwassene ging gedragen zouden er vast meer van dit soort mannen/jongens op me afkomen. Een vriendje? Tja, hoe moest dat? Wat was normaal als je uitging? Waar stopte een normaal meisje bij een beetje vrijen? Ik was ‘overal al geweest’ en wist niet hoe dat moest ‘normaal doen’, dus dan maar geen vriendje uit het dorp. Want voor je het wist was je de snol van het dorp.
Ik ben op jonge leeftijd uit huis gevlucht en woonde al snel samen met een jongen. Ik dacht een leuke jongen. Helaas, deze mishandelde graag psychisch. Ook dat sloop er in zonder dat ik het merkte. Ging ook heel geraffineerd. Toen ik daar achter kwam, ben ik natuurlijk bij hem weggegaan, maar dat heeft wat jaren geduurd.
Maar toch haat ik ze beiden niet, ik heb nog wel een gezonde lust om als ik ze nog eens tegen kom, een schop te geven daar waar het zeer doet bij mannen.
Ik heb wel heel lang geleden al gebroken met mijn familie. Ze hebben me niet beschermd.
Verder heeft het me gemaakt tot wie ik ben en ik ben daar blij mee, maar besef ook dat het heel anders met me af had kunnen lopen.
En ondanks dat wat me is overkomen, ben ik geen mannenhaatster geworden of lesbisch geworden (niet dat daar wat mis mee is, maar zit schijnbaar niet in mijn genen)
@14
Gepakt worden door een andere man komt veel vaker voor bij mannen dan de meeste mensen willen weten. Het is een mannenprobleem, blijkbaar.
Toen ik elders op het net “uit de kast” kwam dat ik het ook had meegemaakt kreeg ik een fijne reactie van een beroepshomo die overal discriminatie waarneemt dat ik het vast wel lekker had gevonden. Zoniet, dan was ik een homohater.
Hetgeen ons bij de vraag brengt: zou het misbruik door kerkelijke ambtsdragers (of hoe heet het bij de katholieken) minder zijn als er geen celibaat voorgeschreven was?
Ik vraag het mij af.
Misschien bevordert die plicht tot celibaat wel een zekere mate van verkniptheid, in ieder geval leidt het tot schijnheiligheid – want seksuele drang hebben deze heren hoe dan ook, of ze het met zichzelf doen, hun huishoudster of een misdienaar.
Maar het blijft manvolk, nietwaar.
Vrouwen in het ambt hoort er zeker ook bij als remedie. Hoog tijd.
@15: Henk Veldman:
[
Nogmaals LeRoi ik heb je hoog, maar realiseer je dat het woord “afwijking” niets meer en minder betekent dat je afwijkt van de norm en daar hoef je echt niks negatiefs achter te zoeken. In mijn geval is dat zeker niet het geval geweest. ]
Wie bepaalt wat “de norm “is? Je gebrukkt hier grote woorden, maar onderbouwt niets. Is bi een afwijking? Iemadn die zu nu en dan eens van alle walletjes eet, wijkt die af?
Waarom zo je sowieso denken in termen als: norm( aal) en wat er buiten de norm(aliteit) zou vallen? Is dat een zinvolle verdeling, en waartoe is die er?
Ook al zeg je er nisk negatiefs mee te bedoelen, je denkt het wél. En zoals de geschiedenios laat zien, is het maar wat makkelijk om niet-normaal uit te schakelen.
Geef nou eens aan waarop jij baseert wat de norm is met betrekking tot dit onderwerp?
[ In de toekomst zal homofilie beschouwd worden als een “afwijking” net als linkshandigheid. ]
Waarop baseer jdat, onderbouw je argumenten eens svp?
17: Arnold:
quoot: [
Gepakt worden door een andere man komt veel vaker voor bij mannen dan de meeste mensen willen weten. Het is een mannenprobleem, blijkbaar. Toen ik elders op het net “uit de kast” kwam dat ik het ook had meegemaakt kreeg ik een fijne reactie van een beroepshomo die overal discriminatie waarneemt dat ik het vast wel lekker had gevonden. Zoniet, dan was ik een homohater.]
Ik vraag me echt af of het een mannenprobleem is. Waar baseer je dat op ? Op die ene beroepshomo van je voorbeeld?
Bestaat het woord beroepshetero? Waarom niet? Zijn die er niet? Meisjes die in korte rokjes lopen vinden het vast lekker om genomen te worden, is dat nou een beroepshetero-opmerking?
Waarom bestaat het ene woord wél, en het andere niet?
Er zijn de laatste tijd ook veel meer mannen uit de kast aan het komen die door vrouwen zijn verkracht, Maar die schande is misschien nog wel groter dan dat dat je door je eigen “sterke”geslacht zou zijn gebeurd.
Verder zou ik wel eens willen weten hoe het überhaupt meisjes vergaat die door vrouwen zijn verkracht. Ben benieuwd wanneer de onderzoeken beginnen over nonnen, die krengen van barmhartigheid , die vast ook niet van de meisjes af konden blijven.
Meisjes die in korte rokjes lopen vinden het vast lekker om genomen te worden, is dat nou een beroepshetero-opmerking?
Het antwoord is: ja. Geen enkel bezwaar tegen gebruik van dit woord over dergelijk weerzinwekkend gepraat.
Bij dezen gelanceerd.
Ik heb geen idee wat ik mij moet voorstellen bij een verkrachting door een vrouw, als man. Ik weet niet goed wat ik er van moet denken de opdracht te krijgen van de ander “het te doen” terwijl je het niet wilt. Want doe je het, dan wil je het. Blijkbaar. Ben daar nog niet uit.
@20: Arnold:
[ Ik heb geen idee wat ik mij moet voorstellen bij een verkrachting door een vrouw, als man. Ik weet niet goed wat ik er van moet denken de opdracht te krijgen van de ander “het te doen” terwijl je het niet wilt. Want doe je het, dan wil je het. Blijkbaar. Ben daar nog niet uit. ]
Er is dan vaak sprake van een combinatie met psychische druk Arnold, dat kunnen vrouwen net zo zorgvuldig. Ook vaak van een ( groot) verschil in leeftijd of fysieke “eigenschappen”.
Je kan niet van een gewlijkwaardige situatie uitgaan, want dan zal de opdracht: “doe het! “, eerder met instemming gebeuren, waarbij het doen niet uitsluitend voor penetratie staat.
Keira Schreef:
Je had het niet beter kunnen formuleren. Inderdaad is dat ook zoals ik het ervaar.
Mijn moeder had een afkeer van homo’s. (Mijn vader overigens niet.) Ik kreeg dat min of meer mee.
Pas later realiseerde ik me, dus nadat ik al eens was verkracht, dat wat m’n moeder vond en dacht, slechts ingegeven was door haar geloof en op geen enkele manier met enige vorm van “ervaring” te maken had.
Wij hebben een heel grote familie. En uiteraard lopen daar wat homo’s tussen. (Eén van onze dochters is een potje) Ik ben eens gaan turven en het blijkt dat we ons keurig houden aan het landelijk gemiddelde van tussen de 10 à 15%. Mijn moeder heeft ook door gekregen dat dat er aan homo’s echt niet zo veel mankeert. Sterker nog. De homo-kleinkinderen waren degenen die het vaakst bij haar op visite kwamen. Later, toen ze dement werd, keerde die homo-afkeer weer terug. (Amusant was overigens toen ze in het verzorgingshuis terecht kwam, haar “lievelingsverpleegster iemand was die overduidelijk travestiet was. Ik ben er nooit achter gekomen of het een hij of een zij was. M’n moeder is inmiddels overleden, dus ik zie hem/haar niet meer maar anders zou ik het gevraagd hebben.)
Ik heb een meisje in dienst gehad die verkracht werd door een neger. Ze ontwikkelde zich als een echte raciste. Ik heb haar mijn verhaal over mijn verkrachting verteld. Uitgelegd dus dat het niks met geaardheid of afkomst te maken had. Gewoon met het feit dat er overal etterbakken rondlopen. Heeft niks met “kleur” te maken. Ik ontmoette haar een aantal jaren later. Naast haar een hele mooie negerjongen die een buggy duwde waar een mogelijk nog schattiger halfbloed kindje lag en het stel was overduidelijk in blijde verwachting van het broertje of zusje van dat kindje.
Mijn verkrachting is niet voor herhaling vatbaar en ik wou dat het nooit gebeurd was. Anderzijds is het wel zo dat ik er niet “slechter” op geworden ben. Ik heb voor zover ik weet geen trauma’s er aan over gehouden o.i.d. Eén van m’n zusjes is op 9 jarige leeftijd verkracht door een collega van m’n vader. Nette man overigens. Zeer Christelijk. Zij heeft wel een tijdje er problemen mee gehad. Zitten gebleven in de 4e klas, maar later is dat weer weggeëbt. Zowel m’n zus als ik herinneren ons wat er is gebeurd als je het woord “verkrachting” hoort. (Dat wil niet zeggen dat dat altijd gebeurt, maar als het op een of andere manier relevant is. )
Keira, het is precies zoals je zegt. “Wat er gebeurt is heeft me gemaakt tot wat ik ben” en nog meer zoals je zegt “Ik ben er blij mee….”
Ik wil NIET vergeten wat er is gebeurd, juist omdat ik er door geleerd heb en waardoor ik degene ben wie ik ben.
Arnold J. van der Kluft Schreef:
Dat is een reactie die je überhaupt bij verkrachters ziet. Dus ook als het om vrouwen gaat. Het heeft ook te maken met wat vrouwen wel eens vertellen, dat ze ondanks alles “geil” worden en soms zelfs klaar komen. Verkrachters zien dat als een “bewijs” dat de vrouwen eigenlijk best wel graag verkracht worden.
Ook speelt een rol dat sommige “homohaters” in werkelijkheid zelf homo zijn. Ook in zo’n situatie gebeurt het dat de verkrachte man klaar komt.
Dat was bij mij bepaald niet het geval.
Anderzijds was m’n pedofiele ervaring helemaal niks waar ik me destijds druk om maakte. Ik vond het wel gek, maar als jongetje van 9 trokken wij kinderen onder elkaar ook wel eens giechelend aan de piemel dus als een “grote man” dat deed was daar niet zo veel bijzonders aan. Ik vond er overigens niks aan en snapte de lol van die man niet én de heisa die er over gemaakt werd niet. Wél vond ik het reuze spannend dat ik midden in de les uit de klas gehaald werd omdat de politie met me wou spreken.
Arnold J. van der Kluft Schreef:
Dat is een ervaring die ik best wel eens mee wil maken. Ik kan me er niks bij voorstellen, behalve dan dat het me heel opwindend lijkt.
Mijn vrouw en ik hebben wel eens geprobeerd elkaar te zogenaamd te “verkrachten” maar dat lukte nooit. Het draaide uit op een lachpartij en heel gewone seks.
Ik kan me niet voorstellen dat een vrouw in staat is een man te “verkrachten”.
@22: Henk Veldman:
[ Mijn moeder heeft ook door gekregen dat dat er aan homo’s echt niet zo veel mankeert. ]
Snap je dat het juist dit soort redeneringen zijn die bij mij de stekels omhoog zetten? Wat is toch de zin van het moeten bewijzen van hoe leuk en aardig de homo’s toch zijn wat je doet verderop?
23:
[ Anderzijds was m’n pedofiele ervaring ]
Je had een pedosexuele ervaring, geen pedofiele.
24:
[ Ik kan me niet voorstellen dat een vrouw in staat is een man te “verkrachten”.]
Je hebt mijn reactie dus niet gelezen, geeft verder niet, maar hier dan maar wat links:
“Mannen kunnen ook misbruikt zijn door een vrouw, ook door moeders. De emotionele gevolgen kunnen dan ook heel groot zijn.Voor veel mannen is het nog een taboe om ervoor uit te komen dat ze door een vrouw seksueel misbruikt zijn.
Seksueel misbruik door een vrouw kan veel verwarring geven, bijvoorbeeld als er geen sprake is geweest van seksuele opwinding.Hierbij speelt de mythe “een hetero seksuele man hoort altijd zin te hebben in seks met een vrouw”.
http://www.seksuologie.nl/seksuologie/misbruik.html
mishandeling van mannen
Over mishandeling en seksueel misbruik van jongens en mannen is veel minder bekend dan over meisjes en vrouwen. Veel mensen kunnen moeilijk geloven dat een man slachtoffer is, men redeneert dan:”Een echte man laat dit toch niet gebeuren?” Ook voor mannen zelf is het lastig om dit te accepteren; de schaamte is groot. De gevolgen van mishandeling en misbruik zijn meestal net zo erg als bij vrouwen, alleen is het taboe nog groter. Mannen hebben vaak nog meer moeite om hun kwetsbaarheid en machteloosheid te tonen. Jongens en mannen doen dan ook nog minder vaak aangifte bij de politie.
Verder is het een misvatting te denken dat vrouwelijke plegers een grote uitzondering zijn.
http://www.huiselijkgeweld-dwo.nl/tekstversie.html#i4
etcetera.
LeRoiDanse Schreef:
Da’s knap van je. Je weet wat ik denk, althans dat denk je, denk ik.
De Dikke van Dale omschrijft de term “afwijking” als volgt:
Afwijking
1 – het afwijken van een weg of richting
2 · handeling die met deugd of plicht in strijd is
synoniem: overtreding
3 · het niet-volgen van een regel of norm
synoniem: deviatie
– een afwijking van de gedragslijn
- in afwijking van de regel; tegen gewoonte in
Waarom zou ik hier zelf iets “negatiefs” in zien? Het is puur een constatering zoals anderen het plachten op te vatten. (En als je me een beetje kent moet je wel weten dat ik dol ben op “afwijkend gedrag”.)
LeRoiDanse Schreef:
Wat jij doet is het woord “afwijking” als iets afkeurenswaardig te beschouwen, althans dat anderen dat zo zien. Vermoedelijk relateer jij en anderen het woord in combinatie “geestelijk” of “lichamelijk”. Iets dus wat niet hoort. Voor mij en dat hoort het ook voor jou te zijn is het gewoon “anders dan anders” of “anders dan gebruikelijk, meestal voorkomt”. Daar zit echt niks negatiefs achter.
Homo’s zijn “anders dan de meesten” omdat ze afwijken dan de meesten. Maar met die “afwijking” is niks mis mee. Niks dus om aan te refereren net zoals dat bij linkshandigheid ook niet het geval is. Linkshandigheid was vroeger wel degelijk een probleem. Ik weet niet hoe oud jij bent, maar als je ooit op school nog met een (kroontjes)pen en inkt hebt geschreven weet je dat het verdomd lastig is als je met je linkerhand van links naar rechts schrijft omdat je grote kans hebt dat je met je mouw in de natte inkt sliert waardoor je een enorme vlekkenboel krijgt.
Dat onderwijzers hun leerlingen maanden en soms zelfs op straffe van de dood met aftrek van voorarrest dwongen om rechts te schrijven was terecht!
Nu is het belachelijk om je er druk over te maken. De balpen heeft het probleem opgelost.
Homo’s vormden vroeger een probleem. Niet zozeer door henzelf maar door de geldende regels. Er stond volgens de Bijbel zelfs de doodstraf op. (Leviticus 20) WIJ weten nog hoe dat vroeger was. Inmiddels maakt bijna niemand meer een probleem over homo’s. En reken er maar op dat daardoor onze (klein)kinderen zelfs niet eens meer snappen waarom er ooit een probleem over gemaakt is.
Mij en waarschijnlijk jij ook valt het nog op als iemand het het heeft over “zijn man” of “haar vrouw”. Simpelweg omdat het betrekkelijk nieuw is. Dat heeft te maken met het feit dat homohuwelijken inmiddels zijn toegestaan.
Ik ben tegen homohuwelijken. Althans tegen de term. Wat maakt het in vredesnaam uit wat je tussen je benen hebt met wie je verliefd op bent en met wie je wil trouwen? Waarom dan daarop het accent leggen als je gaat trouwen? Inmiddels is iedereen er al van doordrongen hoe belachelijk het is om het te hebben over een “gemengd huwelijk”. (http://nl.wikipedia.org/wiki/Gemengd_huwelijk) Mijn huwelijk is “gemengd”. Je had het gefluister moeten horen toe we gingen trouwen en vooral m’n schoonmoeder heeft zich er behoorlijk tegen verzet. Toen kon ze zich dat “permitteren”. Een deel van de familie gaf haar gelijk. Nu, bijna een halve eeuw later, zou ze uitgelachen worden.
Zo zal het ook met homohuwelijke gaan. Over een tijdje snapt niemand meer waarom men er zich ooit druk over heeft gemaakt.
@26: Henk V:
[ Da’s knap van je. Je weet wat ik denk, althans dat denk je, denk ik. ]
Je denk in termen als: afwijking. Dat bedoelde ik, verder niks, en schreef je zelf, onafhankleijk van je intentie of bedoeling.
een algemenere vraag:
Waarom zou een mens zo “moeten” denken? Alles wat bestaat, bestaat gewoon, en verder niks gedoe over afwijkend ja dan nee of wat dat inhoudt. Zinloos.
Verder verveelt me deze discussie inmiddels, en stop ik er dus mee.
LeRoiDanse Schreef:
Homo’s zijn niet leuk of aardig. Het zijn net gewone mensen.
Ik gaf slechts weer wat m’n moeder vond.
LeRoiDanse Schreef:
Ik ken het verschil heel goed.
Het vervelende voor pedofielen is dat hun handelingen voortvloeiend uit hun “afwijking” strafbaar is (vandaar mijn vergelijking met necrofielen) en dat van homofielen niet.
“Mijn” pedofiel deed mij en m’n broertje echt niet zo veel kwaad. Desondanks ben ik ook nu nog van mening dat wat hij deed nooit had mogen doen. De reden is dat je kinderen wel degelijk (geestelijk) letsel kan toebrengen iets waar vroeger overigens ook homo’s van werden beschuldigd zo ook dat homo’s er van werden beschuldigd geestelijk niet in orde te zijn. Dat standpunt is verdedigbaar (ik ben het er overigens niet mee eens, zij het dat ik vind dat je wel gek moet zijn om te vallen op mannen. Vandaar dat vrouwen volgens mij niet helemaal helder zijn. Ik weet zeker dat als ik vrouw zou zijn ik lesbisch zou zijn en tevens seks met mannen wettelijk verbieden. )
LeRoiDanse Schreef:
Ik had de zin verkeerd geformuleerd.
Het moest zijn “Ik kan me niet voorstellen dat een vrouw in staat is MIJ te “verkrachten”.
Het lijkt me een opwindende ervaring overigens al weet ik ook dat het tegen kan vallen.
Mijn vrouw en ik hebben ooit geëxperimenteerd met S/M, maar na de 2e keer was de lol er af. (Beter: we vonden het niet lollig)
Overigens weten we uitstekend dat vrouwen heel goed in staat zijn (hun) mannen en kinderen (seksueel) te terroriseren. Binnen onze kennissenkring hebben we een paar gevallen mee gemaakt.
Mijn vrouw heeft er wel eens beroepshalve mee te maken gehad.
Wat te denken van o.a. schaamte, wie zou hen geloven, het woord van een kind tegen dat van een geestelijke die aanzien had en heeft .
Een persoon welke dit misbruik aan den lijve ondervonden heeft is de heer Rutter, gastschrijver op onze site om op die manier zijn gevoelens te kunnen uiten, te delen met zijn mede-lotgenoten, overlevers van kindermisbruik binnen de RKK zoals wij hen liever noemen
Inmiddels op leeftijd immer nog onderhevig aan de angsten, de schaamte het machteloze gevoel van destijds zowel overdags alsook ‘snachts, met name de donkere nachten.
Zijn gedichten/verhalen spreken voor zich en tonen de buitenstaanders de schreeuw uit zijn hart, de pijn die hij voelde, de nare ervaringen die hij van zichzelf tracht af te schudden.
Een daarvan is het aangrijpende verhaal welke hij noemde “Het Pretpark van de Kerk’ http://j.mp/szA1bm
De hel waarin deze man en zijn medelotgenoten hebben geleefd en nog dagelijks met zich meedragen kunnen middels een excuus, een vergoeding of enigzins anders nooit worden gecompenseert…
H. Veldman, zo schreef hij heeft ooit eens met S/M geexperimenteerd. Vraag aan Henk;;;heeft je vrouw de
tweede keer misgeslagen en op je hoofd geraakt? Mij wordt nu steeds meer duidelijk hoe iemand door een klap op zijn hersen-pan,,veel van zijn hersenen kan verliezen
Jocghum, ik vind je reactie beneden peil. Henk Veldman is heel open en stelt zich hier kwetsbaar op en dan kom jij met zo’n dooddoener? Je kunt het wel of niet met hem eens zijn, maar dit is net zo achterlijk als zeggen dat een lesbische vrouw wel ‘geneest’ als ze een keer een echte vent heeft gehad. En de variant voor een homofiel etc.
Henk, ik ben niet blij dat het gebeurd is, alle nare dingen die ik in mijn leven heb meegemaakt. Wel ben ik blij met de mens die ik ben geworden, een mens met compassie en inlevingsvermogen. Dat ik zo ben geworden is wel het gevolg van wat ik heb meegemaakt.
Ik had ook verbitterd en rancuneus kunnen worden. Daar heb ik bewust niet voor gekozen. Dat wilde ik mezelf niet aandoen. Dan zou ik eeuwig slachtoffer blijven en dat wilde ik niet.
Overigens, jij hebt leuke ervaringen met SM gehad. Moest wel lachen. Die man waar ik na mijn vlucht uit huis mee ben gaan samenwonen, was ook erg in voor SM en bondage. En ach, ik was jong en dacht, wie weet is het wel leuk. Ik vond er dus niks aan, maar liet me emotioneel chanteren. Want als ik van hem hield had ik dat toch voor hem over? En door de psychische manipulaties van hem, ach, je snapt het wel. Tot ik op een gegeven moment ging huilen als hij in de buurt kwam, toen dacht ik, dit is goed fout. Ik ga weg. Ik heb mijn kleren en mijn boeken ingepakt en ik ben weggegaan. Heb voor mezelf gekozen. Besef ook dat niet iedereen dat kan, dat losbreken. Daarom ben ik ook blij met mezelf. Zit soms in de shit, maar kom er ook weer uit.
Stichting Stop Kinderporno & Abuse Schreef:
Nee, ook gevangenisstraf zal dit lijden niet wegnemen. Als het lijden zo groot is, is het er altijd. Zie wat Bas Heijne er over schrijft. http://www.krapuul.nl/shrtnws/62004/columnrondje-zondag-3/
Het is tragisch wat mensen elkaar aan kunnen doen. Helaas zijn er mensen met minder moreel besef dan anderen. Ik zou willen dat alle mensen die lijden vanwege een ander, of wat een ander hen heeft aangedaan in het verleden, dit los konden laten als een ballon in de lucht. Dat ze verder konden leven. Maar helaas is dat niet iedereen gegeven. En dat is dubbel tragisch. Ze hebben het niet alleen toen moeten ondergaan, maar ook nu zijn ze nog slachtoffer. Zonder dat ze het zelf willen.
Ik heb er jaren over gedaan om me los te maken van de schaamte. Want ik zou het toch wel zelf uitgelokt hebben? Tot ik ging beseffen dat een meisje van 11 daarin geen verantwoordelijkheid heeft en een man van in de twintig wél! Toen heb ik geleerd dat het niet aan mij lag, maar aan hem! Maar toen was ik al bijna 40. Toen kon ik het loslaten.
Op een enkele uitzondering na, vind ik deze discussie echt een “top” van Krapuul.
Ik kan verzekeren, dat vrouwen (moeders) wel degelijk hun zonen emotioneel kunnen domineren via sexuele handelingen. Ook op heel jonge leeftijd. Ik ben er wat mij betreft, pas achter gekomen in psychotherapie toen ik in de vijftig was. En heb toen, wat er gebeurd is en hoe het mijn leven heeft beïnvloed, kunnen verwerken. Maar blijkbaar nog niet helemaal. Want ik kan me er niet toe zetten, om zoals bij voorbeeld Henk en Keira deden, de details met jullie te delen. Jullie Hebben me beslist in de goede richting gestimuleerd. Dank!
Huib, sterkte. Dat ik er zo over kan vertellen is omdat ik er helemaal klaar mee ben, het heeft een plaats. Niemand kan mij op die plaats meer kwetsen, ik heb alles al meegemaakt over dat onderwerp.
Ik vertel er over om anderen te laten weten dat ze niet alleen zijn. Ik weet inmiddels dat dat sommigen, zoals jou nu, helpt sterker te worden en er ook een plaats voor te vinden.
Ieder doet dat op zijn manier. En geen enkele manier is DE manier.
@34: Huib:
Tjonge Huib…Ik schrik er echt van. Jouw boodschap zorgt er in ieder geval voor dat de opgeworpen vraag of het al dan niet mogelijk is in een helder, voor jou donker.., daglicht komt te staan. Zelf heb ik er, in een minder ernstige vorm, ook last van gehad.
Sterkte Huib!