Moos heeft gehoord dat Bram een koffiehuis heeft geopend en hij gaat er naar toe. Aan het raam hangt een briefje: Bal gehakt met brood en zuur, een euro. Dat is aardig denkt Moos en hij bestel er een.
Na enige tijd komt Bram met een schoteltje waarop een klein balletje gehakt ligt en verder niets. “Bram, waar is het brood?” vraagt Moos. “Dat zit in het gehakt,” zegt Bram. “En het zuur?” “Dat krijg je,” zegt Bram, “als je het gehakt op hebt.”

Wat is er Amsterdams aan zuur? Geen idee, behalve dan dat het blijkbaar zo Amsterdams is als osseworst , en dan misschien wel uit joodse kring komt in tegenstelling tot wellicht de osseworst? Het zou kunnen.

Ik herinner mij nog de verbazing van mijn moeder – laat staan de mijne – toen op een zondag een zuurkar in de straat opdook. “Die had je voor de oorlog, je ging er voor naar de oude jodenbuurt.” En nu dook die kar dan op, in Oost, in de jaren zestig? Het heeft niet lang geduurd, geloof ik. En het enige dat ik kan bedenken wat er joods aan zou kunnen zijn is dat augurken heel populair zijn in een land als Polen, je krijgt ze al bij het ontbijt. Dus is het zuur meegekomen uit Oost-Europa? Geen idee vooralsnog.

Maar dat een ui uit het zuur of ingelegde komkommerschijfjes “Amsterdams” heten moet wel iets zeggen, ook al rijdt die kar niet meer uit. Wie is nu de enige? Wij mengen ons er niet in.

Maar ook niet-Amsterdammers v/m kunnen Amsterdamse uien bereiden. Omdat ik niet uit eigen ervaring kan spreken, voorzover ik mij kan herinneren, hier een recept, gekozen uit het aanbod op het net omdat ik de naam van de site leuk vind.
Voor ervaringsverslagen houden wij ons aanbevolen.

Geef je op voor de dagelijkse Krapuul nieuwsbrief en mis niets