Ze zijn behoorlijk regeringsgeil bij GroenLinks. In de Volkskrant wordt gesproken over 66% van de aanhangers die pleiten voor regeringsdeelname aan Rutte3, een kabinet met VVD, CDA, D66.

Hoe de krant aan dat cijfer komt, weet ik niet. Het lijkt me uit de lucht gegrepen. En als het dat niet is, heeft GL een groot probleem met de geloofwaardigheid van haar achterban. Waarom voor een groen en tamelijk links programma stemmen als het meteen overboord wordt gekieperd? Zijn die aanhangers gewoon dom of is het onervarenheid?

Want iedereen die de politiek de laatste tien jaar ook maar enigszins gevolgd heeft, begrijpt dat het groene partijtje volkomen vermalen zal worden tussen de raderen van de doordenderende machtsbeluste en leuzenspuwende machine van een rechts beleid.

Want dat zal het worden: een rechts beleid, dat wil zeggen: help jezelf, zoek je eigen fondsen, wordt rijk dan komt alles goed. ‘Kansen voor allen’ zal de titel van het regeringsprogramma zijn.

En wellicht dat er dan een kolencentrale wordt gesloten, een natuurgebied wordt bijgeplempt, een windmolenpark of drie wordt doorgedrukt. En dat was dan het groene beleid.

Regeringsdeelname van GL gaat niets fundamenteels veranderen aan het beleid van een rechts kabinet. Niet op het gebied van de economie en niet op het gebied van immigratie, zorg, cultuur.

Wat dat betreft was het in 2006 een goede inschatting van Femke Halsema te bedanken voor een kabinet met CDA en PvdA. Ze begreep dat de invloed van GL (7 zetels toentertijd) gering zou zijn in het krachtenspel van de toen grote partijen CDA (41) en PvdA (33). Dat waren nog eens tijden. D66 kreeg 3 zetels, ze hadden er in 2003 nog 6. Een gevalletje regeringsdeelname.

In 2009 gilde Halsema opnieuw dat Gl ‘klaar was voor regeringsdeelname’. In 2010 veroverde GL 10 zetels. Maar in juli van dat jaar werd binnen minder dan drie weken duidelijk dat een Paars+kabinet (VVD, PvdA, D66, GL) er niet in zat. Rutte en Cohen braken de besprekingen af. Het werd Bruin1, met de bekende afloop (het weglopen van Wilders). De Nederlanders kregen Nederland verknipt terug.

Halsema’s opvolger Sap regeerde in 2012 mee vanaf de oppositiebankjes door het Begrotingsakkoord 2013 vorm te geven samen met VVD, CDA, D66 en CU. Dat was een mooi staaltje van burgemeester in oorlogstijd spelen. De bezuinigingen konden iets worden verzacht, er werden wat milieubelastingen ingevoerd (die deels snel weer van tafel gingen). Het was –binnen de mogelijkheden van de crisisjaren- bestuurlijk knap, maar ondertussen natuurlijk gewoon een groen takje aan een rotte boom.

Dat grapje kon niet worden herhaald. Door het Kunduz-debâcle (de humanitaire missie die een militaire was), het stekker-incident (image is alles, that’s tv) en interne strubbelingen hield GL in 2012 nog maar 4 zetels over.

Nu GL –voor de komende vier jaren- weer middelgroot is geworden, wordt er opnieuw gesnakt naar bestuurlijke invloed. Als Klaver zwicht voor de druk en het verlangen naar macht en in een rechts kabinet gaat zitten, blijft er weinig over van GroenLinks.

Rotten met Rutte.
Doe het niet!

En daar bovenop: wat is er mis met oppositie voeren? Is dat geen noodzakelijk onderdeel van de parlementaire democratie?

En als GL dan toch iets wilt betekenen in een groter links verband, waarom niet oppositie voeren buiten het parlement?

verspreid dit nieuws...Tweet about this on Twitter22Share on Facebook14Share on LinkedIn0Share on Reddit0Email this to someone