Politieke partijen die willen bezuinigen om het begrotingstekort weg te werken, leggen de rekening van de crisis neer bij gewone mensen. Ze snijden in lonen, uitkeringen, zorg, onderwijs, cultuur en ontwikkelingshulp. De schulden zijn echter ontstaan door het redden van de winsten en bonussen van de bankiers, de gokkers op de beurs en de directeuren en aandeelhouders van grote bedrijven. Door een belasting op flitskapitaal kunnen we een deel van de kosten van de crisis verhalen op de verantwoordelijken.
Door Kees Visser
Op de financiële markten wordt er voor duizelingwekkende bedragen gegokt met alles wat ze kunnen bedenken: aandelen, obligaties, derivaten en wisselkoersen (zie onder). Maar in tegenstelling tot het kopen van brood of het verkopen van auto’s wordt dit kapitaal dat in milliseconden over de wereld flitst nauwelijks belast.
Door de groeiende woede over de crisis zijn recentelijk veel Europese landen akkoord gegaan met een plan voor een kleine belastingheffing op het flitskapitaal. Terwijl Rutte in oktober 2011 nog deze belasting steunde, heeft de Nederlandse regering plotseling deze steun ingetrokken. De Nederlandse regering blokkeert deze kleine stap die al in 40 landen is genomen.
Volgens de Europese Commissie zal een beperkte belasting op flitskapitaal in de EU jaarlijks 57 miljard euro opleveren. Het gaat dan slechts om een tarief van 0,1 procent voor aandelen en obligaties, en 0,01 procent voor derivaten. Stel je voor wat een hoger tarief en ook het belasten van het gokken op wisselkoersen zou opleveren. Niet alleen zouden de bezuinigingen geschrapt kunnen worden, ook zou het voor speculanten moeilijker worden om de economie te destabiliseren met hun roofzucht waarmee ze de aandelen van een bedrijf of de geldwaarde van een land laten kelderen.
In de aanloop naar de verkiezingen in september beweren bijna alle partijen dat de bezuinigingen onvermijdelijk zijn. Het belasten van het flitskapitaal laat echter zien dat er alternatieven bestaan: we kunnen het geld halen waar het zit – bij de grote graaiers.
Aandeel is een waardepapier dat recht geeft op een winstuitkering van een bedrijf.
Obligatie is een schuldbewijs dat een staat of bedrijf uitgeeft in ruil voor geld, en het geeft de bezitter het recht op een rentevergoeding.
Derivaat is een waardepapier waarvan de waarde afhangt van een ander goed, zoals een aandeel of olie. Derivaten leiden tot ondoorzichtige constructies die zelfs door hun uitgevers niet worden begrepen.
Wisselkoers is de prijs van een munt uitgedrukt in die van een andere munt.
Dit artikel verscheen eerder op socialisme.nu. Auteur: Kees Visser.
- Wil je reageren op dit artikel? Stuur ons een mail.
- Met socialisme.nu en De Socialist proberen we socialistische ideeën toegankelijk te maken voor iedereen. Om dit te blijven doen kunnen we alle hulp gebruiken. Wil jij ons ook steunen? Neem dan een abonnement op De Socialist of word donateur: vul hier het formulier in.
Gerelateerde berichten:
De nederlandsche regering heeft een goede adviseur in de (PVDA) Wouter Bos.
Stem op 12 september op een party die de moed heeft de speculanten te belasten ipv de gewone man.
Lijkt mij een prima idee, maar alle landen moeten wel meedoen, anders werkt volgens mij zo’n systeem niet. Daarnaast moeten de begrippen bonus, douceurtjes vanwege goede bedrijfsresultaten geschrapt worden. Die lui mogen best een zeer hoog salaris hebben, maar naarmate het risico voor zekere handelingen toeneemt ( bijvoorbeeld derivaten) moet in hun contract worden opgenomen indien het misloopt zij 80 tot 90% van hun salaris verliezen. Maw een prikkel om met de VVD te spreken om geen al te grote risico’s te nemen met het geld van anderen. Een klein ondernemertje mag tenslotte ook zijn hele leven betalen als het niet lukt.
War het om gaat is eigenlijk de hele financieel systeem omgooien want nu is het in wezen een Piramide-spel voor snelle gewetenloze jongens.
en vergeet niet dat 60% van deze windhandel geheel automatisch gaat met de huidige supercomputers.
de snelle gewetensloze jongens zitten dan ook niet alleen op de bank maar ook by waterschappen en ziekenhuizen.
pas als Jan de Arbeider en Henk en Ingrid door hebben dat gasten met 200.ooo euro per jaar in de eersteplaats voor zichzelfgaan en dat links of rechts voor deze asoos niks uitmaakt.
het is een Pyramidespel en als je als grootgraaier zonodig een zielig oud vrouwtje, ziek kindjeof zoiets op de tv vertoont is de aandacht van het zakkenvullen afgeleid.
en trekken de gewone mensen met een goed hart weer hun portomonnaie