Ik zie die posters van de VVD, de echte en de parodieën. De echte zijn tenenkrommend slecht, de daarvan afgeleide exemplaren werkelijk hilarisch. Ik heb wel iets met die posters van de VVD.
In 1966 was Edzo Toxopeus lijsttrekker van de VVD. In die periode was de toen gebruikte poster, nog zonder waanzintekst, de oorzaak van een tot op heden durend schisma binnen de restanten van mijn familie.
Het is zo’n verhaal dat je liever wilt verzwijgen, waar je het bij voorkeur nooit meer over hebt. Dat je op de vraag “hoe is dat nu gekomen” gerust kunt antwoorden dat je dat nu echt niet meer weet. Dat heb ik lang gedaan, dat kon ik heus wel volhouden, maar nu ik meemaak dat de VVD bestaat uit graaiende bedriegers, uit uitsluiters en op te leiden racisten, nu wil het wel even uit de doeken doen.
Mijn oom, hij is al jaren overleden, was een held in onze kringen. Als joodse jongeling de oorlog overleefd, succesvol ondergedoken, om na die oorlog vast te moeten stellen, dat ongeveer 90% van de familie inmiddels was vermoord, omdat ze allemaal jood waren en sommigen het hadden bestaan bescheiden verzet te plegen.
Die oom was één van de uitverkorenen die in 1947 de eer te beurt vielen om in “ons Indië” orde op zaken te stellen. Protesteren hielp niet, het moest gebeuren. Hij ging en kwam “gelouterd” terug om net als wij en alle anderen de sociaal democratie te propageren. Dat gebeurde in die tijd tamelijk fanatiek. Er was nog sprake van links en rechts. Het absolute niets werd ingenomen door groepjes gelovigen, met veel te veel macht naar onze zin.
De VVD was gewoon de vijand, daar bestond geen enkele discussie over. Die partij kwam op voor het kapitaal, het grootkapitaal zoals dat heette. Op die ene dag, het was mooi weer, reden wij de straat in met onze gammele eend. We gingen op visite, dat gebeurde toen nog vaak, dat mensen bij elkaar op visite gingen. Op het raam van het huis van mijn oom prijkte duidelijk zichtbaar een poster, die van de VVD. Ik weet nog dat de eend onmiddellijk werd gestopt. De pook ging naar de vrijstand, de knop naar links, de pook werd ingedrukt en vol gas achteruit. De oom bleek een verrader en helemaal geen held. Zo diepgeworteld was de weerzin tegen de VVD.
Het is nooit meer goedgekomen, de hoofdrolspelers zijn al dood, het schisma duurt nog voort.
Kijk ik nu naar het gedrag van de volgevreten VVD-ers, die wanprodukten van een verworden maatschappij. Dan denk ik “Ach het was toen helemaal zo erg niet”. Nu is het dus veel erger en gebeurde mijn verhaal opnieuw, dan sluit ik helemaal niet uit, dat een gewapend famlieconflict ontstond.
Gerelateerde berichten:
“Vol gas achteruit”. Dat is nu het devies. In het frans heet dat een cordon derrière. Daar is de VVD weer bijna aan toe.
Oom Java – iemand met zo’n naam stuur je op de ploppers af, dat is duidelijk.
Ja klopt dat ging toen zo ik werd naar me 2e moeder gebracht 2 huizen verder dat (ging toen zo ca ca 1955 werken anders hadden we helemaal niet te eten me 2e moeder was communist haar man pvda hij trok altijd de poster of het bordje naast de deur (had je toen ook)voor het raam weg of sloeg het van de deurstijl of de poster van het raam (kan zoveel korte verhaaltjes vertellen van dij tid)