1 mei is hier ook nooit wat geworden.
De arbeiders hebben nooit gewonnen.
Ook de vakbonden zijn zonder slag of stoot verloren gegaan.
Ze hebben decennia liggen slapen, terwijl de fundamenten onder de arbeider werd weg geslagen.
Vandaar die excessen van tegenwoordig, maar niet voor de arbeider.
De Partij van de Arbeid-ers was al een vroege dood gestorven.
In de jaren ’80 zag ik het weg kwijnen en kon zelf maar moeilijk aan werk komen.
Ongeschoold en met 18 definitief van school.

Wat heeft de PvdA ooit nog voor de arbeider gedaan ?
De vakbond ?
Ze hebben ze allemaal links laten liggen.

Ik vertrouw geen politici meer. Voor mij zijn ze lucht geworden.
De VVD heeft wat binnen gehaald en ook nu zien we weer dat ze zwaar gefaald hebben.
Wiegel vond ik al een kwal. VVD’ers zijn allemaal kwallen.

Toen ik mocht stemmen kwam ik er al gauw achter dat er niet veel keuze meer was.
Thans hebben we niks meer eigenlijk.
Ondanks alle beloften en die leken toch wel sterk op elkaar hebben ze er niks van gebakken.
Rutte heeft zat kansen gehad. Maar veel mensen niet.
En nu is het enkel nog ellebogenwerk.
Zware konkurrentie uit voormailige oostbloklanden.
Je voelt je een buitenlander in wat eens je eigen land leek.