De stijl die bij de VPRO hoort

“De klassieke luistersituatie” – het was een signaal over eenzaamheid en het gevoel dat je kon hebben als radioluisteraar – het was raak getroffen van die VPRO-scribent. waarom maakte zo iemand er zelf zo weinig van?

De VPRO had en heeft zelf niets met het scheppen van “de klassieke luistersituatie”, dat had ik al geschreven. Het is een vraag: aan welke presentatoren/deejays men dacht bij het beschrijven ervan? Radio Luxemburg na middernacht? Misschien de Midnight Surf Party op Caroline? AFN (weet ik verder niets van)? London after midnight, of later The Perfumed Garden met John Peel? Om van nachten met Seagull of Caroline in de jaren zeventig te zwijgen. Of Jensen’s Dimension op Luxemburg. Voor mijn part Lex Harding met Parels voor de zwijnen of Henk van Dorp met Help! er zit een olifant in de tram.
Dan had je toch ook voorbeelden hoe er wel gepresenteerd moet worden – ontspannen maar niet slordig, niet opgefokt maar ook niet sloom. Het heeft nooit doorgeklonken in de VPRO-programma’s. Een collega uit de vrijeradioscene heeft er ooit “open” gesolliciteerd als deejay, kreeg een hooghartige brief terug dat men niet op deejays zat te wachten bij de VPRO en prompt contracteerde men voor een jaar nota bene John Peel zelf. Maar ja, wist men veel weetjewel.

FFW met de cassette – modern, nietwaar – naar de bloggerstijd. Wie treffen we aan in de jury voor Dutchbloggies, meerdere jaren achtereen? Die zelfde Wim Noordhoek, Aloha, Propria Cures, het juiste dispuut van Studentenvereniging Olofspoort…
Ik weet niet wat de klassieke leessituatie is voor blogs, ik maak ze zelf langer dan de meeste mensen op het web zullen rondstruinen.
En neen, nooit winnaar geweest voor Dutchbloggies. Heb ik wel ingestuurd? Geloof het wel, een keer althans. Ooit zelfs maar een vermelding gekregen? Nou neuh…
En weet u wie de standaardwinnaars waren van die blogs waaraan zulke hoge journalistieke (ja JOURNALISTIEKE) eisen werden gesteld?

Enkele aanwijzingen. Redactieleden hebben lang haar. Dat is al jaren een teken van rechtsheid bij bepaalde leeftijd, voor manvolk dan.
Enkele redactieleden van het eeuwigwinnende weblog hebben in de redactie gezeten van Propria Cures. Misschien, waarschijnlijk zelfs, moet ik de naam van dit nog steeds voortbestaande Amsterdamsch Studentenweekblad even vertalen. Het betekent: Bemoei je met je eigen zaken. Stijlloos, eigenlijk, die naam, niet? Nog eentje dan: de vaste winnaars hebben tegenwoordig een omroepje van uw zuurverdiende belastingcenten.
Nou, dan hoef ik u verder niet wijzer te maken.

En toen het echt erg in de gaten ging lopen dat ultrarechtse scheldpartijen ieder jaar weer het beste werd bevonden dat het wereldwijde web voor Nederland te bieden heeft werd er maar gestopt met de Dutchbloggies. Daarna kregen we het blogbal, en jawel ik ben er ingelopen dankzij de sirenenzang van ten onrechte bevriend gewaande collega’s die ik via twitter had leren kennen. Porno en intelerige prijzenuitreikerij, en een grote bek op de koop toe.

Maar goed, de diepe band tussen De Telegraaf en de VPRO, begrijpt u er nu iets meer van? Ik kan alleen bedenken dat het meedeinen met de golven die al jaren naar rechts moeten afwijken in Nederland, dat toch al nooit zo “links” is geweest, hier de hoofdrol speelt. Net als bij zo’n ander ooit-progressief gewaand medium.

Wim Noordhoek heeft zeker uiterlijk trouwens model gestaan voor Koos Koets, drong tot mij door toen ik in dit verband enkele fotootjes zag. Een mederedacteur van hem van Propria Cures uit “die dagen” heeft nog Goede tijden slechte tijden bedacht, dus de heren zijn goed terechtgekomen. Denk niet dat dit doorslaggevend is voor soixante-huitards in Nederland, want ik ben er ook een.

Om Forrest Gump te citeren: That’s all I am going to say about that.

Gerelateerde berichten:

1. `Censureer antisemitische VPRO!’

2. En ik ga verder met… de VPRO-school

3. Communistische kleuterbende bij VPRO’s Slag om Nederland?

• short link