De eerste ronde is eigenlijk nog niet eens begonnen en acht tellen rust is al geboden. De verkiezingsstrijd is bij het betreden van het speelveld volledig uit de hand gelopen.
Acht tellen rust, minimaal, allemaal in een neutrale hoek. Even tijd voor zelfreflectie, voor kritisch in een spiegel kijken.
Dankzij internet, de sociale media, wordt een ieder, ook wie er niet om vraagt, gebombardeerd met niet ter zake doende kreten, met verkiezingsretoriek. We zijn tegen wil en dank getuige van volkomen mislukte aanvallende tactieken, van gezinsdrama’s en broedermoord. Dat alles in de strijd om het grootste aantal zetels in de Tweede Kamer, onze volksvertegenwoordiging die de afgelopen jaren haar taken ernstig heeft verwaarloosd, waardoor een aantal regeringen fout op fout konden stapelen en van een eens zo geroemde sociale maatschappij helemaal niets meer over is.
Het is een schijndemocratie die ons wijs wil maken, dat onze stem van invloed is op alles wat er in dit land en sterker nog, ook op ver daarbuiten plaatsvindt.
De werkelijkheid is, dat wij met ons allen vrijwel niets meer in de staatsmelk te brokkelen hebben. We hebben toegestaan, dat allerlei B- en C-politici ons vertegenwoordigen in het almachtig Europese Parlement. Dat is nu precies de reden dat de Nederlandse politiek veel te laat is om aan de thans ontstane situatie ook maar de kleinste kleinigheid te veranderen. We hebben onder leiding van de Van Mierlo’s, sociaal-democraten, liberalen en confessionelen, ons land en onze identiteit verloren.
Dat is natuurlijk schrikken, maar het kwaad is al geschied en een gedane zaak die geen keer meer neemt. Het zinloze gebral neemt daardoor toe en het wekt ook helemaal geen verwondering, dat gemakzuchtige landgenoten dat gewoon voor lief nemen en meebrullen in koor.
De komende verkiezingen gaan helemaal nergens meer over. Vrijwel alles wat van belang zou kunnen zijn wordt geregisseerd door “Europa” en de welhaast criminele belangen van de onzichtbare machthebbers.
Het Nederlands parlement mag nog wel besluiten nemen op wat je lokaal niveau zou kunnen noemen. Als er iets is wat deze periode duidelijk wordt, is dat wel het onbegrensde opportunisme waar inmiddels elke partij en beweging zich schuldig maakt. Van een duidelijk constructieve toekomstvisie op nationaal en internationaal gebied is geen enkele sprake meer, althans als die er is, dan wordt het een en ander wel erg goed verborgen gehouden.
Peilingen, stemwijzers, kieskompassen en alles wat daarmee te maken heeft, zijn zinloze verwarring scheppende instrumenten. Ook politiek bedrijven is een kwestie van humeuren. Wanneer een dag of enkele dagen vóór 12 september 2012 iets onverwacht gebeurt, dan stemmen mensen met emotie en emotie is nu eenmaal onpeilbaar. De moord op de Kale Relnicht veroorzaakte een soort aardverschuiving waarvan de naschokken nog steeds duidelijk voelbaar zijn. Het niveau van de discussies is nu zó enorm gedaald, dat niet uit te sluiten valt, dat er partijen of bewegingen zijn, die nog een verrassing in petto hebben. Je doet er beter aan, daar niet aan te denken.
Op eigen kompas varen, zelfredzaam zijn, dat willen de neoliberalen toch zo graag? Nou dan, denk zelf na en negeer de holle frasen, als je ondanks alles toch besluit om tot stemmen over te gaan, om fictief je invloed te laten gelden. Bedenk wel goed, dat je ook geacht wordt over het lot van je buurman te beslissen.
Ik ben verplicht dit nog een paar keer over te lezen, want ik weet niet zeker of ik nu oproep tot geweld of lethargie. Dat kan ook natuurlijk.
Gerelateerde berichten:
Je oproep STEMT in elk geval tot nadenken. Bedankt.