Doorgaans weet ik de columns van Ewald Engelen te waarderen – hij zegt dingen die “eigenlijk niet mogen”. Er mag veel gezegd worden in Nederland dezer dagen, te veel allang, u weet wat hiermee bedoeld wordt. Maar kritiek op “het kapitalisme” hoort tot het terrein waar men niet mag komen. Engelen komt daar wel.
Hij gaat bijvoorbeeld het gezwam in de ruimte – door de Academie van harte ondersteunde lulkoek te lijf.
Meer en meer is de academicus een hooggekwalificeerde copywriter voor een onzekere elite. Zeker als deze zich als beschermheer van de kenniseconomie opwerpt. Daardoor blijft er steeds minder ruimte over voor de intellectueel met kritische taakopvatting. Funest voor een vitale democratie.
Ik herinner mij nog al te goed dat een of andere geniale econoom van de Vrije Universiteit zeker wist dat de noord-zuid-metroliijn in Amsterdam voor vijftigduizend banen zou zorgen. Voorlopig hoor ik zelfs op de bouwplaats (waar je als gewone sterveling niet mag komen maar wel eens langskomt en bij kunt blijven staan) geen Nederlands spreken. Banen, vast wel. Vijftigduizend? Belachelijk uiteraard. Voor Amsterdammers? Hoho, dat hebben we niet beweerd.
En ik herinner mij uiteraard nog al te goed dat ik deze lulkoek in geschrifte als lulkoek behandelde en dus als niet serieus te nemen type werd afgedaan. Engelen zal weten hoe het voelt. Maar hij heeft dan tenminste nog de positie van hoogleraar financiële geografie.
Juist in een uitsluitend op ideologie drijvende “discipline” als economie kunnen alle mogelijke hoogleraarschappen voorkomen waarvan men zich alleen maar kan afvragen: waar gaat dit over? Wat is financiële geografie? Tik de combinatie in de zoekmachine en je krijgt columns van Ewald Engelen, en nog eens columns van Ewald Engelen. Dan maar in het klaarblijkelijk onvermijdelijke Engels. Brengt mij dit verder? O maar Engelen scoort wel in – Engels:
Onderwijsvorm
Weakly assignments; Intensive tutorials; Plenary discussions; Short English language paper.
Weakly assignments! Jawel, hier wordt kennis van het Engels vereist. Dan kun je colleges van Ewald Engelen pas goed genieten. Ik ga geen screenshot maken, misschien wordt het ooit gecorrigeerd en misschien ook wel niet. Universitaire websites zijn in het algemeen een bron van verbazing, ergernis en jolijt. Praatjes over excellentie, kenniseconomie, innovatie e tutti quanti bij de vleet, maar websites onderhouden kan men niet. Vaak word je opgeroepen je in te schrijven voor een collegereeks van twee jaar geleden, om maar wat te noemen. Iedereen die wel eens op een universitaire site komt weet hoe het zit.
Engelen zit zo dicht bij het vuur, neen, hij zit er zelf in. Dezer dagen herinnert hij aan deze column van meer dan twee jaar geleden:
Laten we elkaar geen rad voor ogen draaien: Nederlandse universiteiten zijn al lang geen bron van economische voorspoed meer, noch dragen ze bij aan zelfontplooiing en meer van dat fraais. Nee, Nederlandse universiteiten zijn doodordinaire certificeringsmachines die ervoor moeten zorgen dat de leuke en lucratieve baantjes in handen blijven van de gegoede middenklasse.
De te fabula narratur, O Ewalde…
Het lijkt alsof ik anti-Engelen ben, u zult die conclusie wellicht trekken uit het bovenstaande. Het tegendeel is waar. Ik probeer slechts te schetsen hoe diep het bederf aan de Academie ingevreten is aan de hand van het voorbeeld van ene publiek intellectueel die het er zo vaak over heeft.







Ewald Engelen was naar mijn weten nooit tegen het kapitalisme, hij wil het simpelweg helpen ‘beter’ en efficiënter te maken te maken. Dat zie je wel vaker in kringen van progressieven, zeg maar: GroenLinks-achtigen. Lees bijvoorbeeld eens dit artikel:
http://www.doorbraak.eu/gebladerte/11065f68.htm
@1
Kijk eens aan, niet dat ik er erg van opkijk – fundamentele kritiek kun je van zo’n mopperaar niet verwachten.
@1: Ter aanvulling op wat jij stelt: een bespreking van het boek Het Bange Nederland, waar Engelen co-auteur van is: http://www.doorbraak.eu/gebladerte/11485f97.htm. Dat boekje doet idd. alle kritiek op het kapitalistisch systeem af als globaliseringsangst, je slaat echt steil achterover (‘uitgeverij Bert Bakker(!)’).