Sonja Barend heet eigenlijk De Groot. Sonja de Groot heet eigenlijk Barend. Zij kan kiezen en dat doet ze elke dag.
Sonja is te gast bij Twan Huys die eigenlijk Limburger is, maar heel graag New Yorker wil zijn. Twan begon zijn glansrijke carrière ooit als verslaggever bij STAD Radio Amsterdam. De tweede lichting vormde hij en verder is hij nooit gekomen.
Het programma dat Twan presenteert en waarin hij zijn gasten blootstelt aan de vragen van al dan niet erg slimme studenten, afgewisseld met serieuze Twanvragen heet College Tour, gemaakt en uitgezonden door de NTR, een publieke omroep zonder leden.
Onlangs had Twan in dat programma de crimineel Willem H. te gast. Twan vond dat zelf zó bijzonder, dat hij geen gelegenheid voorbij liet gaan om zichzelf en de crimineel te promoten. Een heuse wedstrijd ontplooide. Welk programma, welke top-journalist, welke held zou er in slagen die Willem H. eerder aan het volk te tonen dan Twan met zijn programma. Twan won de strijd, maar zijn vraaggesprek viel tegen en het niveau van de geselecteerde studenten was zó bedroevend, dat het programma met Willem H. het aanzien niet waard was, zij het dat de sympathie die er wonderlijk genoeg voor Willem H. bestaat alleen maar groter is geworden.
Het was onontkoombaar, dat Twan niet alle vragen aan Willem H. kon en mocht stellen die hij op zijn werkkamertje had bedacht. Integendeel, het had er alle schijn van dat Willem H. alleen maar vragen beantwoordde die hij zichzelf had gesteld.
Twan Huys moet zelf ook wel wat teleurgesteld zijn geweest. Nauwelijks enige toename van zijn roem over de rug van een crimineel en over die van talloze teleurgestelde kijkers. In feite was de hele uitzending nog net geen flop en zij zou razendsnel weer zijn vergeten. Nou ja, als straks de crimineel wellicht weer voor de rechter staat, of zit, of ligt, dan komen de beelden weer voorbij, reken daar maar op.
Vijf jaar heeft zij er over nagedacht, Sonja Barend. Vijf jaar denken of zij samen met Coen Verbraak zou meewerken aan een programma dat haar eigen verleden en privé gevoelens zou onthullen. Sonja heeft uiteindelijk ja gezegd en het werd een schitterend monument voor één der laatste persoonlijkheden die wel eens op de televisie verscheen.
Sonja Barend is opgegroeid als Sonja de Groot. Haar ouders zijn door de Duitse bezetters in 1943 in een kamp vermoord, samen met tientallen familieleden die bijna allen Barend hebben geheten. Haar pleegouders heetten De Groot, dus Sonja heeft twee achternamen.
Die geschiedenis deelt Sonja Barend met talloze lotgenoten. Een pijnlijke geschiedenis die je voor het leven tekent. Belangrijk symptoom is de enorme allergie die daardoor is ontstaan voor alles wat maar enigszins naar discriminatie en uitsluiting ruikt.
Twan Huys vond het belangrijk om aan Sonja te vragen nog maar eens te vertellen hoe dat zo was gekomen. Niet dat hij meende dat Coen Verbraak zijn werk niet goed had gedaan, maar het was wel zo makkelijk natuurlijk. Waarom zou hij zelf originele vragen bedenken, daar heeft hij toch al zo’n moeite mee.
Sonja Barend legt nog eens uit waarom zij Sonja de Groot was en wat die vreselijke oorlog voor haar betekent. Het publiek is stil en Twan wil wraak. Twan wil wraak op het mislukte interview met een crimineel. Hij bedenkt een originele vraag en gaat die dadelijk stellen. Je ziet aan zijn gelaatsuitdrukking, dat hij zich daar enorm op verheugt. De moeder aller vragen gaat hij stellen aan de Nederlandse TV-heldin die nog altijd eenzaam op een voetstuk staat.
Daar komt ie. Daar komt de vraag der vragen. Sonja had wat eerder onthuld, dat zij tijdens interviews niet, zoals het schijnt te horen, volslagen vrij van eigen mening is. Nou goed hier komt de vraag. Twan laat eerst beelden zien van een opgetogen Adolf Hitler in vol ornaat de mooie Duitse taal verkrachtend. Adolf Hitler, dat is toch andere koek dan die Willem H. nietwaar. Adolf Hitler is, zoals Twan dat besmuikt zegt, de moordenaar van Sonja’s vader.
Twan vraagt Sonja de Groot wat zij Adolf Hitler zou gaan vragen als Adolf bereid zou zijn zich door haar te laten interviewen. Zo, potverdomme, wat een goeie vraag zie je Twan dan denken. Hij hoopt, dat Sonja Barend weer De Groot wordt en een relletje veroorzaakt. Goed voor de kijkcijfers en een mooier resultaat dan die Willem H. ooit kon veroorzaken.
Sonja de Groot wordt Sonja Barend. Dat zie je duidelijk. Sonja Barend heeft schijt aan botox, maar ze geeft geen krimp. Eén klein momentje van vertwijfeling, maar niet van wanhoop. Sonja Barend vindt op dat moment Twan Huys een vervelend laveloos studentje en ze weet en voelt, dat zij daar zó ver boven staat, dat zij een dodelijk antwoord geeft. Ze zegt dat ze die vraag niet kan beantwoorden, omdat zij nooit een vraag zal stellen zonder zich terdege te hebben voorbereid op en verdiept in haar gast. Dus geen vraag, hoewel er wel iets direct in haar opkomt, maar wat dat is dat zegt zij niet. Sonja Barend heeft op dat moment Twan Huys en al zijn gasten een verpletterende nederlaag toegebracht.
Twan Huys, de New Yorker, moet nog heel veel leren. Hij dient zich onder andere te realiseren, dat de wereld die Publieke Omroep heet niet toevallig ook Twan Huys heet. Sonja, die heeft recht op twee achternamen en Twan is gewoon Twan een Limburger die lid was van de tweede lichting STAD en op zijn manier nooit verder zal komen.







Is het programma een aanrader zal ik het eens kijken?
Ik bedoel het programma met Barend. Dat met Holleeder heb ik gezien.
@1 @2 Ja en ja.
Ik ga het meteen opzoeken.
Erg blij met deze Kapruul, dat zet het geheel in het juiste proporties, want ik was wél totaal verbluft door de brutaliteit van meneer Huys. Mijn sympathie heeft hij verloren.
Als men dergelijk soort figuren uitnodigt, vraag ik mij af wie de grootste proleet is. De redaktie van zo’n programma, die geile sensatiezoekers van een toeschouwers of die misdadiger. Maar ik denk alle 3.
Sorry voor mijn taalgebruik, maar ik denk dat dit het enige niveau is wat ze daar begrijpen.