Sommige mensen houden hun eigen broek op, stropen de mouwen op, kiezen voor succes en kunnen wat ze willen: topbankiers bijvoorbeeld. Geen geklaag. Gewoon gaan met die banaan. En jezelf dan gewoon 12% loonsverhoging geven terwijl je toch al miljoenen krijgt. Gewoon omdat het kan. Het is ook heel belangrijk dat de topbankiers voldoende pecunia op de diverse rekeningen gestort krijgen. Dat is namelijk de enige manier om kwalitatief goeie topbankiers te kunnen strikken. Met minder goeie topbankiers heb je misschien dat banken slecht geleid worden en instorten of zo. En dat zou maar slecht zijn voor de economie. Daarom hebben wij zulke dure topbankiers. Weet je wat ook een leuk verhaaltje is? Ze betalen veel belasting. Heel veel belasting. Dit is zeer indrukwekkend. Dat krijg je als je iemand miljoenen betaalt, dan gaat-ie vanzelf veel belasting betalen. Ze werken keihard voor die miljoenen en dan is het best sneu als ze daar weer een gedeelte van moeten inleveren. Toch is het knap om zo productief te zijn dat je miljoenen waard bent. Mij lukt het bijvoorbeeld niet. Maar daarover later meer.





We hebben in wezen en bankencrisis, maar die jongens leren niets van af.
Het gaat maar door alsof er geen bankencrisis is.
Die bankiers schamen zich nergens voor. Helemaal nergens. Alles draait ze om het geld.
Psychopathie bestrijd je nu eenmaal niet met moraliteit, maar met daadwerkelijk ingrijpen in de gang van zaken die psychopaten in werking stellen. Oftewel: praten helpt niet, hard ingrijpen wel.
Zoveel belasting betalen ze niet, want ze ontduiken het als ware veraders. Daar komt bij dat ze daar nog trots op zijn ook.