Steeds opnieuw hetzelfde doen, maar toch een ander resultaat verwachten. Volgens Albert Einstein is het de definitie van waanzin. Toch is dat de aanpak in de eurocrisis.
Zo begint een uitstekend artikel ‘Weg van de waanzin‘ in De Standaard.
Steeds maar bezuinigen leidt tot een steeds diepere crisis. Tot het systeem in elkaar klapt.
“En wat doet links?” is hierbij een vraag. Dat kijkt rustig toe hoe de zaak instort, zonder een Europees alternatief te bieden.
Gerelateerde berichten:
Je kunt ook naar de evolutie kijken: een soort die zijn gedrag niet verandert terwijl de omgeving wel verandert is ten ondergang gedoemd.
@1: dat zou betekenen dat de conservatieven vanzelf weg evolueren dus.
@2
Ja maar ze slepen de anderen mee in hun val (en noemen zich nog progressief ook tegenwoordig)
@!; AvdK:
Kip of ei ?
Waar zit toch die schakelaar die mensen weer tot sociale wezens laat zijn? Of zijn ze dat “gewoon “niet?
Wie de knop weet te zitten krijgt van mij een vakantie van een maand.
@4 (buiten mededinging want kan toch nergens heen)
Bij Nederlanders hangt die optie samen met de mogelijkheid dat ze er over kunnen klagen (desnoods alleen in gedachten tegen zichzelf)… hoe zwaar ze het er mee hebben, hoe schandalig het is dat niemand anders het doet, hoeveel tijd het hen kost die ze véél leuker hadden kunnen besteden, hoe vaak vrienden / familie / kennissen klagen dat je nooit meer tijd voor ze hebt, hoe slecht het op dat moment uitkomt, etc etc etc etc
Sociale handen uit de mouwen steken is voor Nederlanders meestal geen probleem, maar JE MOEST EENS WETEN WAT IK HIER ALLEMAAL VOOR MOET LATEN!!!!11~ *klaag klaag klaag*