Dit is een verhaaltje van vroeger. Opa vertelt zeg maar. Niet dat ik opa ben maar je begrijpt het idee.

Ik wil echt niet zeggen dat vroeger alles beter was maar sommige dingen waren echt beter. Dit is ruim 30 jaar geleden.

Ik heb wel eens geschreven hier ergens tussen mijn 5 en half duizend stukjes over dat ik het op mijn 17e thuis niet meer trok en alles deed om weg te komen.

Uiteindelijk zei een vriendje: we moeten kraken. Dat kon toen. Dus wij naar kraakspreekuur en je moest een stoel en een tafel en een matras neerleggen en dan woonde je er. Dus zo geleerd zo gedaan.

Het was een beetje een donker, vies en eng pand. Dus de makkertjes waarmee ik de kraak had uitgevoerd waren snel weer terug bij hun moeders en ik zat er alleen.

Het pand was enorm. Echt heel erg groot. Op een dag belde er een vriendelijke man aan en die zei “ik heb gehoord dat dit gekraakt is en ik vroeg me af of er een kamer vrij is”. En ik zei: “Ja hoor. Kies er maar 1 uit”.

De man was boeddhist. Zijn houding was dusdanig positief dat ik me zelfs nog (heel) even in het boeddhisme heb verdiept. Zonder resultaat trouwens.

Op een dag zei hij: “Kijk dit is mijn crossmotor. Die mag jij gebruiken”.

Ik had natuurlijk geen motorrijbewijs maar dat liet ik mij geen twee keer zeggen.

Dus reed ik dagenlang rond in de omgeving van Breda.

De motor was in een vreselijke staat. Hij hing met slangenklemmen bij elkaar. Hij was waarschijnlijk gewoon levensgevaarlijk. Maar ik heb geen gevaarlijke situatie meegemaakt.

Op een dag reed ik achter Breda in de buurt van Bavel of Ulvenhout en toen hield de motor er ineens mee op. Niets meer.

Ik stond er naar te kijken en ik heb twee linkerhanden en nul technisch inzicht.

Dus er stopt een auto naast me: politie.

Politie: “wat is er aan de hand?”. Ik, schouderophalend: “hij doet het nie”. In Brabant zeggen we nie.

En toen heeft de politie een uur lang of zo aan die motor staan prutsen. En toen deed-ie het weer en kon ik mijn weg vervolgen. Zonder rijbewijs en op een levensgevaarlijke, onverzekerde en noem maar op, motor.

En zo ging dat vroeger.

verspreid dit nieuws...Tweet about this on Twitter
Twitter
0Share on Facebook
Facebook
0Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Reddit
Reddit
0Email this to someone
email
Deze nieuws en opiniesite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis voor iedereen. Dat is enkel mogelijk door de steun van onze lezers. Wij hebben jouw steun hard nodig! Doneer via de doneerknop boven in de rechterkolom of vraag via krapuul2009@gmail.com om het rekeningnummer waar je de donatie naar kan overmaken.