Waargebeurd kannieslapen verhaal

Zaterdag 4u ’s ochtends word ik wakker van vogeltjes in mijn tuin. Eerst merels denk ik, dan een tutatuta vogeltje en de 100 hanen in het park.

Illustratie: Prinsenbeeknieuws.nl

6u de buurman die over zijn trap rent, 7u gebonk van stalen bakken om de hoek. Gevolgd door het oenk oenk van de nijlganzen. Dan hard rijdend verkeer aan de voorzijde, ook veel sirenes en af en toe zo’n ridicuul luide motor.

Dan gaan de bootjes varen: iedere 3 seconden komt er 1 voorbij. Met daarop springende en schreeuwende mensen, ieder bootje met zijn keiharde infantiele kermis- of carnavalsmuziek. Ze worden vergezeld door luid zingende groepjes op de oever die meelopen. De liedjes komen me vaag bekend voor. Ze schreeuwen en fluiten naar de bootjes. En vice versa. Dit gaat ongeveer tot 18u door, dan wordt het stiller.

Om 19u staan ze hier voor mijn deur keihard te schreeuwen en elkaar voor homo uit te maken. Er komen weer van die bootjes aan. Uit het park klinkt gekrijs, gejoel en gejuich. Om 22u begint er een man aan de overkant van de singel naar zijn kameraden dingen te roepen, zo hard, dat ik mijn YT video niet kan verstaan. Ik denk dat ie 100 meter ver weg staat. Motoren krankzinnig luid. Gekrijs uit t park duurt tot ongeveer 23:30u. Ik kijk nog een Kitchen Nightmares.

Half 1 naar bed. Ik hoor mijn diverse buren veel lol hebben hun tuin. Lachen gieren brullen. Dit duurt tot ongeveer 4u dan houden ze er mee op. Aarzelend begint het eerste vogeltje te fluiten. Maar het krijgt het al snel naar zijn zin. Ondertussen snoeihard gejoel van mensen aan de voorzijde van het pand. Zijn uit geweest. Er is ineens ook weer een geanimeerd gesprek in de tuinen aan de gang. En het tatutatu vogeltje er doorheen. En dan de hanen.

Om 6:15u 2 luide bonks. Lijkt wel in mijn slaapkamer te gebeuren. En begint het wonder: ik val in slaap. Dwars door het oenk oenk van de nijlganzen heen. Tot 8:15u. Dan sta ik maar op.