Allerlei verhalen kan ik verbinden aan dit nummer, dat de aanleiding is tot deze rubriek – meerdandrieakkoordenliefhebber Laurent sprak zijn ergernis uit over het “alweer” langskomen van dit nummer op de radio. De versie van Soft Cell dan. Maar dit is het origineel, waar ik hem toen op attendeerde, en dat hoor je dan weer niet overvloedig…

Overigens was/is Mark Almond northernsoulie en tja, dan is dit nummer in de donkere jaren tachtig een gay anthem geworden, het zij zo.

Jaren geleden inmiddels alweer was ik in Portland, Oregon, en in de keuken van het logement waar ik verbleef liep een jongeman rond met een jasje waarop de Blackpowervuist, symbool ook van de Northern-Soulscene, te bewonderen was. In de VS loopt men niet zomaar met die vuist rond. Ik sprak hem er over aan, en ja hij was Engels, was een soulie en was verder verbaasd dat hij helemaal naar Portland aan de Stille Oceaan moest reizen om een northernsouldeejay tegen te komen, mij dan.
Hij vroeg mij, waar ik ook zou zijn, dit nummer aan hem op te dragen. En wanneer het ook zou zijn, voeg ik er aan toe.
Bij dezen weer, Mo. Gloria Jones, 1964.

verspreid dit nieuws...Tweet about this on Twitter
Twitter
2Share on Facebook
Facebook
0Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Reddit
Reddit
0Email this to someone
email
Deze nieuws en opiniesite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis voor iedereen. Dat is enkel mogelijk door de steun van onze lezers. Wij hebben jouw steun hard nodig! Doneer via de doneerknop boven in de rechterkolom of vraag via krapuul2009@gmail.com om het rekeningnummer waar je de donatie naar kan overmaken.