Secondhand Daylight, het tweede album van het Britse postpunk-gezelschap Magazine, werd destijds met gemengde gevoelens ontvangen.  Het album had meer gemeen met jaren ’70 progrock dan met punk/new wave, iets wat anno 1979 allesbehalve als aanbeveling gold. Mij lijkt het echter dat er slechtere voorbeelden bestaan dan Van der Graaf Generator en Bowie ten tijde van “Low”. Tijd voor eerherstel voor dit ten onrechte vergeten kleine meesterwerk.

It’s always raining over the border
There’s been a plane crash out there
In the wheatfields
They’re picking up the pieces
We could go and look
And stare

How many friends have we over there?
The border guards fight unconvincingly
Whatever we do
It seems things are arranged
We always have to feed the enemy

You could dance for me
And punch me through
Dance for me

We watched them trash thee last camera
Glued to all our TV’s
The actors on the replay
Trying again to touch you and me

But they always seem to know
Exactly what they’re talking about
Now they’ve got you in a corner
You’ve got no room to move
You’ve got no room for doubt
That’s exactly what they’re talking about
Now they’re got you in a corner
No room to move
No room for doubt

 

verspreid dit nieuws...Tweet about this on Twitter6Share on Facebook0Share on LinkedIn0Share on Reddit0Email this to someone
Deze nieuws en opiniesite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis voor iedereen. Dat is enkel mogelijk door de steun van onze lezers. Wij hebben jouw steun hard nodig! Doneer via de doneerknop boven in de rechterkolom of vraag via krapuul2009@gmail.com om het rekeningnummer waar je de donatie naar kan overmaken.