Voor de klas stond/zat een onderwijzer(es), de lagere school heette nog lagere school.
Dit is ook 1968 en ik presenteer het vooral om de manier waarop de wijze van de Internationale aan het begin van het refrein gegapt is.
Puf, wat een sentiment.

Les enfants font une farandole
Et le vieux maître est tout ému
Demain il va quitter sa chère école
Sur cette estrade il ne montera plus

REFREIN:
Adieu monsieur le professeur
On ne vous oubliera jamais
Et tout au fond de notre coeur
Ces mots sont écrits à la craie
Nous vous offrons ces quelques fleurs
Pour dire combien on vous aimait
On ne vous oubliera jamais
Adieu monsieur le professeur

Une larme est tombée sur sa main
Seul dans la classe il s’est assis
Il en a vu défiler des gamins
Qu’il a aimés tout au long de sa vie

REFREIN

De beaux prix sont remis aux élèves
Tous les discours sont terminés
Sous le préau l’assistance se lève
Une dernière fois les enfants vont chanter:

REFREIN


Adieu monsieur le professeur, Hugues Aufray

En dan is het in het Nederlands vertaald, en gezongen door Henk Elsink. Die eigenlijk op een boycotlijst zou moeten staan vanwege het abjecte Harm met het harpje dat al belegen was toen het ook nog eens de hitparade kwam teisteren in 1969. Het moet maar even.
Ook 1969, blijkbaar.

verspreid dit nieuws...Tweet about this on Twitter
Twitter
0Share on Facebook
Facebook
0Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Reddit
Reddit
0Email this to someone
email
Deze nieuws en opiniesite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis voor iedereen. Dat is enkel mogelijk door de steun van onze lezers. Wij hebben jouw steun hard nodig! Doneer via de doneerknop boven in de rechterkolom of vraag via krapuul2009@gmail.com om het rekeningnummer waar je de donatie naar kan overmaken.