1959. De 21-jarige gastarbeiderszoon Rocco Granata flanst een nummer in elkaar voor een b-kantje, dat een wereldhit wordt. Uit de tijd dat er niet gezeverd werd over multiculturele samenleving of wereldmuziek. Of integratie. Ach ja, de jaren vijftig.

Mi sono innamorato di Marina
Una ragazza mora ma carina
Ma lei non vuol saperne del mio amore
Cosa farò per conquistarle il cuor

Un giorno l’ho incontrata sola sola
Il cuore mi batteva mille all’ora
Quando le dissi che la volevo amare
Mi diede un bacio e l’amor sbocciò

Marina, Marina, Marina
Ti voglio al più presto sposar
Marina, Marina, Marina
Ti voglio al più presto sposar

O mia bella mora
No non mi lasciare
Non mi devi rovinare
Oh, no, no, no, no, no

O mia bella mora
No non mi lasciare
Non mi devi rovinare
Oh, no, no, no, no, no

Marina, Marina, Marina
Ti voglio al più presto sposar
Marina, Marina, Marina
Ti voglio al più presto sposar

O mia bella mora
No non mi lasciare
Non mi devi rovinare
Oh, no, no, no, no, no

O mia bella mora
No non mi lasciare
Non mi devi rovinare
Oh, no, no, no, no, no

verspreid dit nieuws...Tweet about this on Twitter
Twitter
0Share on Facebook
Facebook
0Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Reddit
Reddit
0Email this to someone
email
Deze nieuws en opiniesite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis voor iedereen. Dat is enkel mogelijk door de steun van onze lezers. Wij hebben jouw steun hard nodig! Doneer via de doneerknop boven in de rechterkolom of vraag via krapuul2009@gmail.com om het rekeningnummer waar je de donatie naar kan overmaken.