PARIJS – De Franse premier François Fillon en alle aanwezige ministers zijn dinsdag boos weggelopen uit een debat in de Nationale Vergadering.

Dit gebeurde nadat een linkse parlementariër de uitspraak van minister van Binnenlandse Zaken Claude Guéant had gehekeld dat ”niet alle beschavingen gelijkwaardig” zijn.

Volgens volksvertegenwoordiger Serge Letchimy is er sprake van een ”terugval naar de ideologie die tot de concentratiekampen heeft geleid”. Fillon noemde die uitspraak een ”onoirbare provocatie”.

Zo zou ik nu graag eens zien dat men de PVV in de Kamer, maar vooral ook de regeringspartijen die de PVV gedogen (want zo zit het), aanspreekt op dat laatste vuiligheidje waarmee de PVV op de proppen kwam, die anti-Oost-Europeanenwebsite. Deze keer kan men namelijk niet wegkomen met gesmiespel over dat men de islam i.t.t. de PVV geen ideologie vindt. Laat de regering nou maar eens uitleggen waarom ze zo graag met dat stel haatzaaiers en ophitsers  samenwerkt.

Ineke van der Valk deed onderzoek naar ‘Islamofobie en discriminatie’, zoals haar boek heet, dat deze donderdag verscheen. Zij telde 117 incidenten bij moskeeën in Nederland tussen 2005 en 2010. In de Verenigde Staten waren dat er in die periode 42. Het ging om brandstichtingen, bekladdingen, vernielingen en nog veel meer (lees verder bij RNW)

Toen de Rijksuniversiteit Groningen vrouwen hoogleraar maakte, heeft geen man zijn leerstoel hoeven inleveren.

Het is gemeld in menige krant: de Rijksuniversiteit (RUG) heeft mannen gediscrimineerd. In een poging het aantal vrouwelijke hoogleraren op te krikken naar een iets minder beschamend niveau, benoemde de universiteit ‘professorabele’ vrouwen op persoonlijke titel. Mannen kregen deze kans niet. Dat kan natuurlijk niet! Of toch wel. (Trouw)

Lees het verhaal en oordeel dan zelf. Ik word er een beetje moe van, van die mannen die hun bastion zo verdedigen. Weet nog dat ik te horen kreeg dat een bepaalde mannelijke collega een promotie eerder zou moeten krijgen dan een vrouwelijke, omdat hij tenslotte een vrouw en kinderen had om te onderhouden. En nee dat was niet in de jaren ’50. Dat was eind jaren ’80. Weet niet hoe het nu is, maar vrees dat het niet veel anders is als mannen elkaar kunnen matsen zullen ze dat wel doen, want die vrouwen worden toch alleen maar zwanger.

Overigens geeft de schrijver van dit stuk mij wel moed over het feit dat er jonge mannen zijn die anders denken en dat misschien ook wel vast kunnen houden. Dat alleen zou al een grote stap voorwaards zijn!

Ik wil als jonge man en wetenschapper ook ooit hoogleraar worden, maar niet omdat ik per ongeluk als man geboren ben.

Kijk, dat we een Eva Hoeke nu onomstotelijk als latent raciste zouden moeten beschouwen vanwege haar inschattingsfout bij het gebruiken van de uitdrukking nigga bitch, dat lijkt mij ook wat ver gaan. Maar om vervolgens, na de tien hysterische jaren die volgden op Pim Fortuyn en met anderhalf miljoen racisten handelingsonbekwamen die in 2010 op de PVV gestemd hebben te beweren dat we hier nog steeds het frisse en fruitige, ab-so-luut niet racistische, tolerante Nederland zijn, doet me bijna vermoeden dat Rutger Bregman bij wijze van experiment de afgelopen tien jaar in een of andere van de buitenwereld afgesloten biosfeer geleefd heeft.

En dan komt onze historicus ook nog met het afgekloven verhaal aan dat Zwarte Piet zwart zou zijn van de schoorsteen (maar wel schone kleren, toevallig zwart kroeshaar en een afrikaans/surinaams aandoend accent heeft).

En als hij het dan naar aanleiding van een incident in Canada over het ‘verstieren van het Sinterklaasfeest door de gevoeligheden van de Afrikaanse gemeenschap’ heeft op een toon alsof het die Afrikaanse gemeenschap is die overdrijft, wil ik toch nog eens wijzen op het feit dat het vooral de reactie van onze eigen Hermandad op enkele demonstranten met een in hun ogen blijkbaar zenuwlijdend T-shirt aan was die hysterisch was.

‘In Nederland zijn we wat negers, pinda’s en bitches betreft een stuk relaxter dan elders. Daar zouden we trots op moeten zijn.’ sluit Rutger af.

Nou, daar hebben die negers, pinda’s en bitches weinig van gemerkt sinds Pim Fortuyn denk ik zo, dat wij daar zo relaxed mee zijn, vooral niet als ze toevallig een bepaalde andere wereldgodsdienst aanhingen dan het Christendom.

Nee, dit stukje riekt mij teveel naar situaties vroeger op school, waar iedereen altijd moest lachen om dat éne afwijkende mikpunt, die als zeur of onsportief werd weggezet als hij of zij het waagde niet mee te lachen, maar die jaren later vertelde hoe het echt voelde.

Ja, Rutger Bregman is relaxed over hún gevoelens, en daar is hij trots op. En daar zit nu juist het probleem: die Nederlanders die zo verdomd trots op Nederland zijn en die vinden dat iedereen die dat niet is niet zo moet zeiken.

Wekenlang hing er onder het viaduct van de A20 bij de Alexanderpolder een spandoek met de tekst  “Woensdag gehaktdag!”, doelend op de komende gemeenteraadsverkiezingen. Ik vroeg me af wie of wat er dan gehakt zouden worden. De moslims? In de pan? De grootte van het spandoek en de moeite die erin was gestoken om het gevaarte op zo’n onmogelijke plek te krijgen, gaven mij een onbehaaglijk gevoel. Ik troostte mezelf dat het niet zo’n vaart zou lopen. Fortuyn was een incident, een volksmenner waar een handjevol racisten op zouden stemmen. Er waren genoeg weldenkende Nederlanders die het tij zouden keren.

Totdat ik de beelden op tv zag waarin Fortuyn woest tekeer ging over moslims en tegen het bestuur van Leefbaar Nederland. Hij zou zijn woorden niet terugnemen. En toen gebeurde er iets waardoor ik wakker werd geschud. Een kaal heerschap (doet nu iets voor de PvdA in Utrecht) zegt tegen Fortuyn de woorden die ik nooit meer zal vergeten : “Je hebt gelijk, maar je mag het niet zo zeggen”. Hij zegt niet dat het walgelijke, racistische uitlatingen zijn, nee, Fortuyn had volgens hem gelijk, maar zoiets mocht je niet zeggen. Denken wel kennelijk.

Als je het al inmiddels niet was als allochtoon, dan werd je het vanaf die dag wel, namelijk paranoïde. Wie denken er nog meer stiekem zo? Mijn buurman, de groentenboer, mijn collega’s? Ik moest aan deze woorden denken toen ik laatst een column las van Theodor Holman in het Parool.

Theodor Holman behoort tot de categorie mensen die het wel denken maar (nog) niet zeggen. Hij schrijft over het manifest van Breivik dat hij gelezen heeft. Zijn hele column is doordrenkt met bewondering voor Breivik, alleen zegt hij het niet zo. Mohammed B. noemt hij een oninteressante flapdrol, maar Breivik brengt hem in “verwarring”. Breivik slaat hem “uit het lood” met het “proza van een intelligente jongen”. Wat Theodor Holman eigenlijk beschrijft is zijn verbazing over het feit dat hij het met Breiviks ideeën eens is. Niet met zijn daad, maar wel met zijn ideeën. Theodor Holman zegt  eigenlijk “Je hebt gelijk Breivik, maar dit had je nooit mogen doen”.

Dat 1,5 miljoen idioten op Wilders stemden weten we nu wel en we moeten er helaas mee leren leven. Maar hoeveel Holmans telt Nederland eigenlijk? Hoeveel socialisten, liberalen, hoogopgeleiden, academici, wetenschappers, intellectuelen, journalisten, schrijvers denken eigenlijk “Hij heeft gelijk, maar je mag het niet zo zeggen”?

Dit is een gastbijdrage van Hakan Kapici.

Snappen mensen nu nog steeds niet wat er aan de hand is? Dat het al sluipende weer gewoon jaren dertig vorige eeuw is geworden? Dat moslims voor sommige mensen tweederangs burgers zijn, net als de joden toen?

Ik kan er niet bij dat niet iedereen dit ziet of snapt. Of is het zo dat mensen het wel zien, maar het wel lekker vinden om een bevolkingsgroep te kleineren? Zit dat in die mensen hun aard. Zijn dat gewoon gedegradeerde wezens die zo denken?

Interieur van de Synagoge aan de Essenweinstrasse in Neurenberg na de Kristallnacht.

Op woensdagavond 9 november zal opnieuw de Kristallnacht herdacht worden bij het Stadhuis in Amsterdam. Dat gebeurt sinds 1992.
Sprekers:
- Andrée van Es (wethouder Diversiteit gemeente Amsterdam)
- Marjan Sax (bestuurslid Vrouwen tegen Uitzetting)
- Nuri Karabulut (voorzitter vereniging arbeiders uit Turkije DIDF)
- Mirjam Ohringer (87), joods verzetsstrijdster

Tijd: 19.30 uur – 20.30 uur
- Adres: Hoek Zwanenburgwal/Amstel
- Locatie: Bij het stadhuis, Amsterdam
De herdenking wordt georganiseerd door het platform Stop Racisme en Uitsluiting, een samenwerkingsverband van diverse organisaties (waaronder stichting Nederland Bekent Kleur).

De Kristallnacht was de nacht van 9 op 10 november 1938, waarin de nazi’s op bevel van minister van propaganda Goebbels honderden synagogen in Duitsland in brand staken, bijna 8000 joodse winkels vernielden en zeker 92 joodse burgers vermoordden. Het was, na jaren van wettelijke treiterijen en uitsluiting van Joden, de eerste van staatswege georganiseerde
pogrom tegen Joden. Een grootschalige vervolging volgde. Zigeuners, socialisten, communisten, kritische christenen en homoseksuelen trof hetzelfde lot.
Hedy d’Ancona, Vincent Bijlo, Lonneke Lemaire, Mohamed Rabbae en Dr. Karen Vintges schrijven in een artikel op de website van Platform Stop Racisme en Uitsluiting dat de herdenking van de Kristallnacht ‘noodzakelijker is dan ooit. Vandaag de dag bepalen eveneens angstbeelden en complottheorieën het politieke discours, ditmaal over de vermeende oprukkende moslimoverheersing. De rechtsstaat wordt in twijfel getrokken, gelijke rechten worden op het spel gezet,’ schrijven zij.
Klik voor het volledige artikel op  http://tinyurl.com/cyqqb4g

Twee herdenkingen
NB – Behalve de herdenking van het Platform Stop Uitsluiting en Racisme is er ook nog een herdenking georganiseerd door het Centraal Joods Overleg (CJO) en het CIDI, om 17.00 uur bij de Portugese Snoge op het Jonas Daniel Meijerplein. Hier worden alleen de slachtoffers van toen herdacht, omdat het CJO ertegen is dat parallellen worden getrokken met discriminatie en uitsluiting in het heden. (Ik schreef daar hier al eerder een stukje over). De keuze welke van de twee herdenkingen de voorkeur  verdient kan niet moeilijk zijn.

Dit stuk is eerder verschenen op de website van Abu Pessoptimist.

En nu wordt het bewijs landelijk geleverd. Tot ver in de 80-er jaren waren uitzendbureaus in de bouw verboden, een erfenisje waarvoor Minister Bauke Roolvink [ARP] verantwoordelijk wordt gehouden met zijn loonwet [stb. 69, 12-2-1970]. Dat weet ik toevallig omdat ik en mijn collega’s toen van de ene dag op de andere een ‘vaste baas’ moesten zoeken die behoorlijk minder betaalde en waar je in tegenstelling tot het beweerde ook gewoon ontslag kreeg tegen de tijd dat het project waar je werkte op z’n einde liep. Kon je weer naar het GAB in plaats van naar je uitzendbureau voor nieuw werk. Het Bouw-Uitzendbureau waarvoor ik toen werkte, met meer dan 600 bouwvakkers in dienst, betaalde veel beter en zorgde voor continuïteit in je werkvoorziening.
Dat was in het kader van Roolvinks loonwet de conservatieven uiteraard een doorn in het oog. Waar iedere vakman bij dit uitzendbureau waarvoor ik werkte standaard een voormansloon kreeg uitbetaald was dit al gauw weer teruggeschroeft naar een CAO-loon dat onder die loonwet van Roolvink van regeringswege werd bepaald.

Niet dat ik alle wetten van Bauke Roolvink in een kwaad daglicht wil stellen, maar deze wet heeft hem de kop gekost, om het zo maar eens uit te drukken. En er is een nasleep uit voort gekomen die nu aan het licht komt.

Nu hebben we dus anno 2011 dit waaraan ik niks heb toe te voegen. Behalve dan dat discriminatie een geschiedenis heeft die verder gaat dan wat in dit artikel ter sprake komt. En dat er geen etnische registratie voor nodig is.

Dit is een gastbijdrage van Sjuul van Dissel.

En de Europese Unie, garant voor antidiscriminatie, zwijgt stil. De regering van Viktor Orban heeft een 2/3 meerderheid in het parlement en kan dus naar believen de grondwet wijzigen en de persvrijheid beknotten. Dat doet ze dan ook. De TAZ van 24 october:

Am Sonntagnachmittag dann fanden sich weit über 30.000 Menschen auf der Elisabeth-Brücke zu Protesten ein. Ihr Motto: “Gefällt dir das System nicht? – Protest!” Die ursprünglich aus dem Widerstand gegen das Mediengesetz entstandene Gruppe legt Wert auf die Feststellung, es gehe nicht um das Orbán-Regime allein.

Für die Kundgebung haben sie den Jahrestag des Aufstands gegen das kommunistische Regime von 1956 gewählt. Intellektuelle wie der Schriftsteller Péter Esterházy zeigten Präsenz. Die zerstrittenen Gewerkschaften marschierten geschlossen auf. Es herrschte Volksfeststimmung, die von Brezelverkäufern und der Szilvási Gipsy Folk Band aufgeheizt wurde. Orbán, dessen Bürgerunion Fidesz dank Zweidrittelmehrheit im Parlament Gesetze und Verfassung nach Belieben anpassen kann, steuert nach Meinung der Demonstranten auf ein autoritäres System zu.

Een autoritair systeem in een kernland van de EU? Ja, wel degelijk. Journalisten en televisiemakers worden vervangen door regime-getrouwe lieden. Agressieve ultra-rechtse milities treden ongestraft op tegen zigeuners en joden.

Je zou toch mogen verwachten, dat de PVV opkomt voor vrijheid van meningsuiting, ook in Hongarije?

Waarom laat Wilders de Hongaarse Joden in de steek?

1. Omdat ze maar hadden moeten verhuizen naar Israël

2. Omdat ze meestal Links zijn

3. Omdat het Orbán regime het PVV-program uitvoert

4. Omdat Krisztina de Hongaarse echtgenote van Geert is

5. Omdat niemand serieus de Europapolitiek van de PVV volgt

U mag meerdere redenen onderschrijven en nieuwe redenen introduceren.

Ineens heb je het dan over een roedel Nasrdin Dchars, als het gaat om een groep Marokkaanse jongens die zich allesbehalve als Nasrdin Dchar hebben gedragen, maar dat maakt niet uit, het zijn toch allemaal van diezelfde Marokkanen, nietwaar Gerton van Unnik?

Update: Oh, maar volgens Hero Brinkman was de verwijzing naar straatterreur onbedoeld. Hoezo, lijdt die Van Unnik soms aan het syndroom van Gilles de la Tourette of zo?

Maar natuurlijk deed niemand het omdat die haatpruik dan fulminerend over vrijheid van meningsuiting de gang op was gegaan.

Ik geef toe, het is een dunne lijn waar dan over gelopen wordt. Maar bij Geert Wilders mag het van mij een keer gevraagd worden. Hij is zo vreselijk onbeschoft en tart zo alle redelijkheid en wellevendheid, dat ik het bijna niet op kan brengen om er naar te luisteren. Ik word er fysiek ziek van. Voor mij mogen alle fracties, behalve de PVV en de VVD een soort schadevergoeding krijgen voor het iedere keer weer aanhoren van zijn lulkoek (en die van zijn fractie).
Alle fracties – behalve de VVD – spraken er schande van hoe hij tekeer was gegaan. Maar ja, PVV is tenslotte de tokkieafdeling van de VVD.

Wilders zoekt grens met persoonlijke aanvallen en schofferingen – Trouw

Update: Vanmorgen is het debat begonnen met het verzoek aan Rutte om afstand te nemen van de het gedrag van Wilders. Rutte wilde dat natuurlijk niet doen. Hij kijkt wel uit, komt hem meer dan goed uit. Alle afleiding van het kabinetsbeleid is welkom.
Het antwoord van Wilders was ook weer het gebruikelijke: al zijn collega’s kunnen de boom in. Tsja, het wordt tijd voor mij dat het jankende jong gewoon eens genegeerd gaat worden, stelselmatig niet reageren. Op niks. Gewoon doodzwijgen, door allemaal.

Ik kan niet wachten op het eerste proefproces waarbij xenofoob Europa plat op zijn lelijke bek gaat.

Iedereen vindt wel iets van de Polen, die sinds een aantal jaren niet meer uit het Nederlandse straatbeeld zijn weg te denken. Doorgaans laveren de meningen tussen blinde bewondering (álle Polen werken!) en diepe afkeer (álle Polen veroorzaken verkeersongelukken!). Het Sociaal en Cultureel Planbureau heeft alles wat er bekend is over de Polen in Nederland nu op een rijtje gezet, in een vorige week gepubliceerd rapport.

Zo, voor er weer allerlei gezeik over ontstaat hier dan even alles op een rijtje.

Wel charmant dat de Pool dit vindt van Nederland:

Polen geven Nederland een hoger rapportcijfer (7,3) dan de Nederlanders zelf (6,8). Aan de andere kant: de meeste Polen vinden dat Nederlanders vervelend doen tegen allochtonen. Eenderde van de Polen zegt zelf te zijn gediscrimineerd. Polen die hier langer dan vier jaar wonen en (laagopgeleide) arbeidsmigranten zijn het minst te spreken over Nederland. (Polen in Nederland: harde werkers of uitvreters? – nrc.next)

Ach ja, Nederlanders zijn eenmaal een onbeschoft en ontevreden volk. Schaam me al jaren dood.

Dat is een heftige beschuldiging. Maar ik neem haar 100% voor mijn rekening. Ik leg hieronder uit, waarom ik dat doe.

De meest perverse vorm van antisemitisme is filosemitisme. Dat laatste betekent doorgaans, dat de filosemiet zijn eigen ideeën op de Jood projecteert en de Joden tot instrument maakt van zijn streven. Instrumentalisering, heet dat ook wel.

Wilders spant het fenomeen van de staat Israël voor zijn karretje. Niet de Joden in het algemeen. Anders zou hij zich niet zo te buiten gaan aan haat tegen PvdA-leider Job Cohen. En anders zou hij zich er wel voor gehoed hebben, om steun te verlenen aan het opportunistische voorstelletje van Marianne Thieme van de Partij vd Dieren, om Joods ritueel slachten in Nederland te verbieden.

Adolf Eichmann was niet alleen maar de bureaucratische uitvoerder van Hitlers bevelen, zoals hij zich in het proces tegen hem in Israël voordeed. Eichmann was er trots op, dat hij zo veel van de joden “begreep”. In het Nazi-Duitsland van de dertiger jaren was het nog helemaal niet vanzelfsprekend dat de “Endlösung” de vorm zou aannemen van een volkenmoord, een genocide. Hitler’s omgeving speelde met gedachten aan een verdrijving van de Joden naar, bij voorbeeld, Madagascar. Of, waarom niet?, ondersteuning van de ideeën van de revisionistische zionist Jablotinski, over een Joodse volksplanting in Palestina. Zo werd Eichmann op een onderzoeksmissie gestuurd naar het Midden-Oosten. Hij sprak met zionistische contacten, maar ook met Egyptische Moslimbroeders en de later berucht geworden Mufti van Jeruzalem. De zionistische contacten waren hem aangewezen door leden van Joodse Raden in Oostenrijk en Hongarije. Nazi-Duitsland zag het wel zitten, om zoveel mogelijk Joden naar Palestina te verjagen, om zodoende van het “Joodse probleem” verlost te worden en tegelijkertijd de Britse vijand, die heerste over het mandaatgebied Palestina, het leven zuur te maken.

Uiteindelijk koos Hitler ervoor, om de “Endlösung” veel radikaler door te voeren. Maar het is veelbetekenend, dat ook door de Nazis serieus overwogen is, om een schijnbaar “filosemitsche” lijn te volgen en de Joden te instrumentaliseren als pain in the ass van de Britten (en de Arabieren).

De parallel met Wilders’ herhaaldelijk voorgedragen idee, dat Israël zou dienen als “laatste burcht” tegen een Islamitische onderwerping van Europa, springt onvermijdelijk in het oog. Joden die, al dan niet bewust, leven naar de wijsheid van de Talmud, het enorme corpus van regels, commentaren en aanwijzingen, dat vanaf het begin van de grote diaspora (1e eeuw nChr) ontwikkeld is, om integratie met behoud van eigen cultuur binnen uiteenlopende gastculturen mogelijk te maken, worden door Wilders en de zijnen met argwaan bekeken. Net zoals, trouwens, door een groeiend, extremistisch deel van de Israëlische politiek.

Hun rol zou niet moeten zijn, om in het dagelijks leven aan te tonen, dat samenleven in een democratische staat van mensen met uiteenlopende culturele achtergrond mogelijk is. En dat je solidair kunt zijn met verschillende landen, godsdiensten en culturen tegelijk. Toch is het datgene, wat zo vele Joodse geleerden, burgers, politici en diamantbewerkers keer op keer hebben aangetoond. Tot heil van de wetenschap, de kunst, de democratie en de economie van ons allemaal.

Dat laatste is een werkelijkheid die Bosma, Wilders en het omringende tuigdorp, nu juist helemaal niet onder ogen willen zien. De Jood moet de Moslim dwarszitten in de Levant om ons te beschermen. Anders is hij een verrader, een dhimmi. Nee: een super theedrinkende dhimmi! Eerder dan de niet-joodse anti-racist, wordt hij ervan verdacht … “taqqya” toe te passen en stiekem zijn politieke partij op te vullen met shariazuchtige moslims. Vandaar: “Partij van de Arabieren”.

Joden, pas op voor valse vrienden!

De religieuze Joodse landgenoot is dan ook allerminst veilig voor discriminerende maatregelen van de zijde van Wilders. Als Wilders en zijn 40 rovers zo vreselijk begaan zijn met het lijden van ritueel geslachte dieren, waarom heeft Geert dat dan nooit vermeld in een van zijn vele toespraken in Israël of in Amerikaanse synagoges? Over “taqqya” gesproken!

Het hele gedoe met reuzendavidssterren, genocidevoorstellen (“Palestijnen naar Jordanië”) en deportatiefantasieën (“tientallen miljoenen Moslims uit Europa”) vanuit een zogenaamde “Joods-Christelijke” cultuur, is niets anders dan een poging om de Joden nog maar weer eens een keer te laten opdraaien voor demagogische en misdadige hetzerij.

En ik ben in goed gezelschap als ik dat vind. Want Alan Posener vindt dat namelijk ook. “Geert Wilders ist ein Antsemit“! titelt Posener op 18 juli 2011 boven een artikel op zijn blog “Starke Meinungen”.

Alan Posener is een vroegere medestander van Henryk Broder c.s. met hun haatblog “Die Achse des Guten”. Net als de auteurs van het Amerikaanse Little Green Footballs dat vaststelden over de haatblog “Gates Of Vienna” (Fjordman, o.a.), kreeg Posener nog tijdig in de gaten, dat Die “Achse”, de Joodse zaak misbruikt voor een “oorlog der culturen”, waar Israël en zeker de joodse mensen die niet in Israël wonen, geen enkel belang bij hebben.

Wilders definitief veroordeeld door democratische Joden

Wilders’ feitelijke antisemitisme toont Posener aan, aan de hand van het Nederlandse debat over het onverdoofd joods-islamitisch slachten.

Posener:

Ik heb steeds opnieuw gezegd – bij voorbeeld hier, dat de Joden, die, wegens hun afwijzing van de Islam en hun zogenaamde liefde voor Israël, in Geert Wilders en lieden zoals hij een vriend of minstens een bondgenoot zien, zich vreselijk vergissen.

Wie denkt dat hij een tijger berijden kan, zal vroeger of later door hem opgegeten worden. Wilders heeft, met zijn ondersteuning voor deze antisemitische wet [die tegen het ritueel slachten, HR] nu, vroeger dan ik dacht, me gelijk gegeven [i.e.: zijn antisemitisme onthuld, HR].

En begrijp me goed. Ik ben voor minimalisering van dierenleed. Maar daar gaat het hier helemaal niet om. Megastallen, hormoonpreparaten en onnodige castraties worden door Wilders en de PVV niet alleen getolereerd, maar zelfs actief ondersteund (Dion Graus als pseudo-dierenarts). Discriminatie, marginalisering, pesterijen – ze beginnen met kopvoddentaksen en verbod van ritueel slachten.

In het zo zeer geprezen boek “Melnitz” (in de goede Nederlandse vertaling: “Het lot van de Familie Meijer“) door de Zwitser Charles Lewinsky is een sleutelpassage (blz. 278 e.v.) de beschrijving van de hypocriete actie van zogenaamde dierenvrienden, om in het betrokken Zwitserse kanton bij referendum het ritueel slachten (schächten) te verbieden. We zijn in de vroege jaren van de vorige eeuw. In de streek van de opper-Rijn wonen al sinds de 2e of 3e eeuw na Chr Joden. Langer dan de meeste Germanen die daar met de volksverhuizingen zijn gearriveerd. Maar daarom niet getreurd. In een meesterlijke passage beschrijft Lewinsky, hoe “cultuur” wordt misbruikt, om minderheidsgroepen uit te sluiten en het leven moeilijker te maken. Het schächten werd in het Kanton Zürich in 1902 verboden. En is dat nog steeds, in 2011. De argumentatie van 1902 is nog steeds die van de PVV in de 21ste eeuw.

In Nederland zijn tienduizenden exemplaren van Lewinsky’s boek over de toonbank gegaan. Ik heb nog nergens gezien, dat het iemand opgevallen is, dat Wilders’ en Graus’ redeneringen als twee druppels water lijken op die van de antisemitische Zwitserse boeren en middenstanders van toen.

Wilders is een antisemiet, die tijdelijk denkt de Israelische tijger te kunnen berijden. De huidige Israelische regering hoopt de PVV, het Vlaams Belang, de FPÖ, die Freiheit, de Lega Nord en dergelijke te kunnen berijden om ons te intimideren. En de niet-Israelische Joden onder ons.

No pasarán!

Dit artikel is het slot van de serie “Wilders’ Walgelijkste”. Af en toe werd de walging me te veel. Vandaar sommige onderbrekingen. Hoewel het overdreven lijkt, om Geert Wilders een antisemiet te noemen, ben ik daarvan toch overtuigd geraakt. Alle minderheden, alle onafhankelijke denkers, iedereen die het humanisme aanhangt, moet zien, welk gevaar we lopen, als we Wilders z’n gang laten gaan. De man weet het waarschijnlijk zelf niet. Maar hij is precies het tegendeel van de joods-christelijk-verlichte beschaving die hij zegt voor te staan. De maffiosi die hij heeft verenigd in zijn tuigdorp, getuigen daarvan. Nederland verdient beter. Veel beter.

En ik weet wel hoe.

Alle tien Wilders’ Walgelijkste: hier!

Het draait nog steeds om het islamdebat, dat eigenlijk zo niet meer genoemd kan worden. Nederland zakt steeds verder weg in een crisis, wanhopig op zoek naar haar eigen identiteit. Groepen autochtonen zoeken het antwoord in het verleden toen alles ogenschijnlijk nog pais en vree was. Allochtonen zoeken hun toevlucht in religie. Naarmate de groepen meer en sterker hun toevlucht zoeken in hun eigen oplossing, des te meer groeit het onderling wantrouwen.

De politiek is onmachtig om het tij te keren. Druk bezig met de Nederlandse en Europese economie die eveneens aan de rand van de afgrond staat. Een kabinet dat niet kan rekenen en zichzelf meerdere keren tegenspreekt. Een politiek die waarschuwingen van deskundigen in de wind slaat. Die slechthorend zijn als het gaat om hun eigen achterban. Een oppositie die zijn kleur verliest en bij gebrek aan beter het kabinetsbeleid blijft steunen. En binnen deze hectiek een partij die de aftakeling van de politiek met tevredenheid gade slaat. Zij hoeven zich niet te bewijzen. De traditionele partijen zijn druk doende hun eigen graf te graven. Maar daarmee ook die van de Nederlandse samenleving.

De samenleving schreeuwt wanhopig om aandacht. Om oplossingen en antwoorden. Het antwoord vanuit de politiek is nog meer polarisatie en geen werkelijke oplossingen voor de problemen in de maatschappij. De PGB verdwijnt, middeninkomens worden zwaarder belast, de succesvolle wijkaanpak wordt losgelaten, het immigratie– en asielbeleid ongeloofwaardig en haaks op internationale wetgeving. Een lid van de Hoge Raad zegt uit angst zijn lidmaatschap van een politieke partij op. De achterkamertjes zijn in volledige eer en glorie hersteld. In het afgelopen jaar heeft de politiek laten zien, niets geleerd te hebben van het vorige decennium.

De toekomst opbouwen betekent perspectief bieden. Dat vereist visie, durf en leiderschap. Maar wat verwacht de politiek als zijzelf zo onmachtig is en haar geloofwaardigheid verspeelt. Zelf geen keuzes maakt, laat staan een toekomstperspectief biedt. Indien we over ons wantrouwen heen willen komen, dan zullen partijen een streep moeten trekken. Afstand dienen te nemen van die personen/groepen/partijen die zich voeden met angst en wantrouwen en hun bestaan daaraan ontlenen. Maar die keuze wordt maar niet gemaakt in de politiek, uit angst voor de mogelijke consequenties en toegedekt met het argument dat alles op zijn eigen merites wordt beoordeeld. Daarmee ontkent de politiek de kruisverbanden die er bestaan. Als Tofik daadwerkelijk zaak wil maken van het gezamenlijk opbouwen van de toekomst, dan kan hij het niet laten bij een oproep. Daarvoor is de Nederlandse samenleving al te ver weggezakt.

Dit stuk is eerder geplaatst op de website van GroenLinkser Hans Groen.

“Meester, ik ben bang”, zei een Marokkaanse leerling tegen me in de derde van het VMBO. “Waarvoor ben jij bang?”, vroeg ik. “Nou, dat ik geen stageplek krijg, omdat die Marokkaanse gasten het voor me verpesten die de hele tijd op straat lopen te klooien”.

De kranten stonden in deze tijd iedere dag vol met dit soort berichten. Ik zei, dat het wel mee zou vallen en dat als hij zo goed zijn best bleef doen als nu, hij de beste stageplaats zou krijgen.
Nu lees je trouwens veel minder over Marokkaanse straatterroristen dan een tijd terug. Ik denk dat het streng in de camera kijken van Ivo Opstelten geholpen heeft.

De meeste werkgevers willen gewoon gemotiveerd personeel. Maar als je jaren met stageplekken bezig bent, dan loop je soms met je kop tegen de muur. “Mag ik u een stagiaire bezorgen?”. “Als het maar geen zwarte is!”, klonk eens het antwoord. Als je het de eerste keer meemaakt, dan ben je geschokt. Let wel, dit zijn ontzettende uitzonderingen hè.

De tweede keer antwoord je, dat je nou juist de beste zwarten verkoopt van de stad. Gespierd, goed gevoed en je kijkt hun gebit na, voor je ze aflevert. En dat als ze geslagen zijn met een zweep, dat je ze niet meer terugneemt. Dan krijg je natuurlijk te horen, dat hij het zo niet bedoelde.

Je begrijpt natuurlijk wel, dat ik met dit bedrijf geen zaken meer deed. Ook al waren de stageplaatsen schaars.
Mijn collega was één van de eerste Surinamers in Nederland en kreeg nog verkering met een blonde stoot ook (gelukkig getrouwd, hebben twee dochters en is zelfs opa geworden).

Ik heb zijn verhalen gehoord, hoe hij geweigerd werd in discotheken. Natuurlijk omdat hij de verkeerde kleur sokken aanhad. Bij de volgende discotheek was de kleur van zijn overhemd weer niet goed.
Hij liet zich echter nooit ontmoedigen. Ik zal eens vragen of hij op Krapuul zijn belevenissen wil plaatsen. Hij kan er uren over vertellen.

Discriminatie is iets vreselijks. Op iets aangekeken worden, waar je niets aan kan doen, of gewoon omdat je kop hun niet aanstaat.

Ik heb er eigenlijk nooit zo bij stil gestaan, omdat het mijzelf niet betrof. Sinds kort heb ik er wel mee te maken en ik weet nu een klein beetje hoe het voelt.
Maar daar vertel ik misschien nog wel eens over.