Het Ministerie van Volksgezondheid geeft alles wat ziek, zwak of misselijk is nog even extra een trap na,  het Ministerie van Veiligheid is druk met camera’s, lollige gedichtjes over het vermiste paard van Sinterklaas, het Ministerie van Defensie speelt met playmobil, het Ministerie van Onderwijs klust wat bij door studenten uit arme landen verder te helpen, het Ministerie van Infrastructuur zorgt dat we wat harder op het gaspedaal kunnen trappen, het Ministerie van Binnenlandse Zaken zet mensen op het vliegtuig, het Ministerie van Buitenlandse Zaken doet het nu transatlantisch etc. terwijl de allochtonen zorgen dat er brood op de plank komt en bijdragen aan de Nederlandse economie.

Niks mis mee, met die Turkse Nederlanders.

VVD-Kamerlid Cora van Nieuwenhuizen schakelt in één moeite door en zal deze week voorstellen om subsidies stop te zetten voor zaken die de integratie in de weg staan. Zo is daar een asielzoekerscentrum met een computerlokaal voor vrouwen. Maakt niet uit waar deze vrouwen al dan niet aan gewend zijn, die moeten gelijk maar eens even leren wat de normen van een Nederlandse Cora zijn en hup direct met die mannen in één lokaal. Niet flauw zijn, willen is kunnen, trampolinespringen en even fluks doorgepakt zoals wij van de VVD dat zo goed kunnen.

Ook voor mensen die weigeren handen te schudden met vrouwen of die homoseksuelen achterstellen is geen geld meer. Alhoewel dit niet in de gelinkte artikelen vermeld staat heeft Cora al plannen voor een handenschudpolitie. Er moet namelijk wel gecontroleerd worden wie er al dan geen handen schudt, zodat bij weigering direct de subsidie ingetrokken kan worden. De hiervoor benodigde manschappen kunnen budgetneutraal betrokken worden uit de werkeloze Kunduzmissietrainers of van de in leegloop verkerende animal cops, als er door een uitbraak van myxomatose bijvoorbeeld geen konijn meer over is.

De VVD wil verder af van de subsidie van het Landelijk Overleg Minderheden (LOM), dat voor minderheden gesprekspartner is voor de overheid en advies geeft. Als de achterban van deze minderheden belang hecht aan het werk van het LOM kunnen ze daar zelf ook wat voor over hebben, denkt Van Nieuwenhuizen.

Maar natuurlijk. Elke groep die waar dan ook belang aan hecht moet daar zelf wat voor over hebben. Dat is waar het naartoe moet wat de VVD betreft, zodat VVD’ers zo weinig mogelijk hoeven te betalen voor dingen waar andere mensen dan VVD’ers iets aan hebben.

“Het streven is een land waar iedereen zich aanpast aan de normen en waarden zoals die hier gebruikelijk zijn. Daar past geen verzorgingshuis bij waar geen Nederlands wordt gesproken, alleen halalvoedsel wordt bereid en waarvan de inrichting op een moskee lijkt”, aldus Ronald Dol, fractievoorzitter van de PVV Noord-Brabant.

De PVV wil dus dat men tot aan zijn dood blijft integreren, ook op hoogbejaarde leeftijd, na een keihard leven van werken in slachterijen en de zware industrie in het verzorgingstehuis.

Eerst maar even de diepten waartoe de deportatie-politici zinken. Minister Leers vindt de situatie van Mauro “niet schrijnend genoeg”om hem een verblijfsvergunning te geven. Er zijn namelijk nog wel schrijnender “gevallen” . Let op hoe in dit soort discussies mensen gereduceerd worden tot ‘gevallen’, tot ambtelijke dossiers. De beroving van iemands menselijkheid drukt zich in deze boeventaal uit.

Dat er mensen zijn wiens situatie veel schrijnender is dan die van Mauro, waarom zou ik dat ontkennen? Maar daar is dan een heel logisch antwoord op: Mauro mag blijven, en al die nog schrijnender ‘gevallen’ ook. Op het CDA-congres klonk al een pleidooi van Doekle Terpstra om de ongeveer 75 mensen die in soortgelijke situatie als Mauro zitten ook te laten blijven. Maar Mauro laten blijven – om over de anderen maar te zwijgen – dat vindt onderkoning Wilders waarschijnlijk niet goed. “U wilt Mauro wel hier houden, maar u mag het niet”, sneerde GroenLinks-kamerlid Tofik Dibi tegen Leers. Of Leers echt wil is de vraag; dat Wilders iedere uiting van humaniteit jegens Mauro blokkeert, is zeer aannemelijk.

Maar laten we dan dóórbijten, als we spreken over ‘schrijnende gevallen’. Er zijn niet slechts 75 mensen die in zeker zo akelige situaties zitten, er zijn er duizenden. Dan heb ik het niet over mensen die, in onzekerheid maar wel in een min of meer fatsoenlijk huis wonen, met stieffamilie die van ze houdt en met bovengrondse bewegingsvrijheid, zoals Mauro. Dan heb ik het over mensen die in vreemdelingendetentie zitten, wachtend op uitzetting. Dan heb ik het over mensen die slavenwerk doen in een ondergrondse economie, verstoken van verblijfsrecht en van allerlei daarmee samenhangende voorzieningen, elke dag bang voor ID-controle, aanhouding, opsluiting, deportatie. Dan heb ik het over de mensen voor wie soortgelijke ambtelijke figuren als degenen die het begrip ‘schrijnend geval’ hebben bedacht, het woord ‘illegalen’ voor hebben verzonnen. Geïllegaliséérden, mensen die door regel- en wetgeving de status ‘illegaal’ opgedrongen hebben gekregen, is het betere woord. Hun situatie is schrijnend op een manier waar de geachte CDA-afgevaardigden op hun bespottelijke congresje geen seconde hebben stilgestaan.

Daarmee komen we bij de mindere kanten van de argumenten van degenen die ten minste nog hun hart laten spreken en daarom voor Mauro opkomen. Mauro mag van veel mensen blijven omdat hij zo goed is ingeburgerd, zo’n echte Nederlander is geworden in al die jaren dat hij hier nu woont en leeft. Daarmee is verblijfrecht een beloning voor aanpassing geworden. Mauro is als het ware door de ballotagecommissie van de Vereniging Echte Nederlanders goedgekeurd; nu moet het clubbestuur niet meer zeuren en hem gewoon het gevraagde lidmaatschap geven. Het is goed bedoeld, dit soort redenering. Maar het is verkeerd. Het nationalisme wat er aan ten grondslag zit, helpt Mauro wellicht; maar de keerzijde is dat je de deportatie van anderen, minstens zo ‘schrijnend’ maar minder ‘verNederlandst’, er mee legitimeert.

Mauro’s recht om níet ontworteld te worden, van zijn nieuwe familie-en vriendenbanden beroofd te worden, níet in nieuwe onzekerheid gestort te worden, níet gedwongen te hoeven verhuizen naar een land waarvan hij inmiddels de taal nog amper spreekt, stoelt niet op zijn voorbeeldige Nederlanderschap. Dat recht stoelt op het feit dat hij een menselijk wezen is. Niet minder en niet meer. Mensen behandel je niet zo, wellicht tenzij je een kampbewaarder, een minister van deportatie of een Grote Gedoger bent. Hij verdient het als mens behandeld te worden, met het recht om in vrijheid te wonen en te leven. En datzelfde recht heeft iedereen, ongeacht hoe ‘Nederlands’, hoe aangepast, hoe ‘geïntegreerd’ zij of hij ook is.

Grappig is intussen wel hoe degenen die Mauro tot iedere prijs weg willen treiteren, door hun eigen ideologische mand vallen. Juist zij hebben zo vaak de mond vol van dat Nederlanderschap, aan integratie, aan aanpassing. Juist zij willen iemand die aan al die criteria zo ‘voorbeeldig’- ook een woord dat ik niet meer kan horen in dit verband – voldoet, toch het land uit gooien. Kortom: het gaat ze niet echt om die aanpassing aan de ‘Nederlandse identiteit’. Het gaat erom dat hij hier niet vandaan komt, een ‘vreemdeling’ is, een eentje die wat hen betreft bepaald ‘verdwaald is zeker’. En hij heeft een donkere huidskleur.

Dit gaat niet over mislukte integratie en falende inburgering, want in die termen is juist van ‘succes’ sprake. Dit gaat ook eens een keer niet over ‘de islam’, zelfs niet in schijn, want Angola is geen land waar erg veel Moslims wonen. Dit gaat over doodgewone, rechtstreekse vreemdelingenhaat, over racisme: eens een buitenlander, altijd een buitenlander, en hoe je je best ook doet maakt niet echt uit. Het dwarsbomen van Mauro’s uitzetting zou – ook al is het deels verkeerd beargumenteerd – voor dit racisme een tegenslag betekenen. Ook daarom moet Mauro blijven. Maar daarbij blijven mag de strijd tegen het naargeestige uitzettingsbeleid absoluut niet.

Verscheen eerder bij peterstormschrijft.blogspot.com. Auteur: Peter Storm.

Als het aan de PVV ligt, moet in het paspoort duidelijk te zien zijn of iemand Antilliaan is. De bedoeling van dat omstreden voorstel als onderdeel van etnische registratie is dat deze bevolkingsgroep in de ogen van de partij voor veel problemen zorgt en het eigenlijk ook geen echte Nederlanders zijn. (bndestem)

Intussen is de bespreking van de migratieproblemen een onderdeel van het probleem zelf geworden: het nieuwste migratie-integratie drama dient zich aan. Maatschappelijke tegenstellingen worden daardoor op de spits gedreven en politici trachten de oplopende spanningen te bezweren dan wel uit te buiten. Binnen afzienbare tijd hebben we het weer over de zoveelste bedreiging voor de sociale cohesie van de Nederlandse samenleving en over het nut van Europa; zeker met de verwachte komst van Bulgaren en Roemenen vanaf 2014. (Volkskrant)

Klopt en dan zal je zien dat hier op de site de reageerders Pools klinkende aliassen aannemen en bezoekers die zich “nuchtere hollander” noemen, of “kijk om je heen” zullen ons hier (veelal ‘s nachts) in de reactiepanelen toesnauwen dat we maar moeten oprotten naar Polen. Wij zijn er klaar voor.

Twee denkers over Frits Bolkestein. Ooit begon hij over integratie, nu vindt hij dat het beter gaat daarmee. Prompt wordt het stiller. Kun je een debat openen en sluiten als een toernooi? (Trouw)

René Gude, filosoof en directeur van de Internationale School voor Wijsbegeerte (ISVW) in Leusden en Sabine Roeser, bijzonder hoogleraar politieke filosofie en ethiek van technologie aan de Universiteit Twente, geven hun mening over de handelswijze van Frits Bolkestein en bespreken de reactie van de samenleving daarop.

Even lezen!

Iedereen vindt wel iets van de Polen, die sinds een aantal jaren niet meer uit het Nederlandse straatbeeld zijn weg te denken. Doorgaans laveren de meningen tussen blinde bewondering (álle Polen werken!) en diepe afkeer (álle Polen veroorzaken verkeersongelukken!). Het Sociaal en Cultureel Planbureau heeft alles wat er bekend is over de Polen in Nederland nu op een rijtje gezet, in een vorige week gepubliceerd rapport.

Zo, voor er weer allerlei gezeik over ontstaat hier dan even alles op een rijtje.

Wel charmant dat de Pool dit vindt van Nederland:

Polen geven Nederland een hoger rapportcijfer (7,3) dan de Nederlanders zelf (6,8). Aan de andere kant: de meeste Polen vinden dat Nederlanders vervelend doen tegen allochtonen. Eenderde van de Polen zegt zelf te zijn gediscrimineerd. Polen die hier langer dan vier jaar wonen en (laagopgeleide) arbeidsmigranten zijn het minst te spreken over Nederland. (Polen in Nederland: harde werkers of uitvreters? – nrc.next)

Ach ja, Nederlanders zijn eenmaal een onbeschoft en ontevreden volk. Schaam me al jaren dood.

photo made by Abdul: `Niet welkom’

Ja, het is eruit, in het besef dat ik nu iets héél ergs heb gezegd!
Er is geen moslimprobleem.
Het afgelopen jaar heb ik dit zinnetje regelmatig getypt als reactie, als er weer een pévévé-trol zijn zegje kwam doen, of liever gezegd, zijn mantra hier bij `Krapuul’ (of all places) op kwam lepelen.
Ja, hij, hem, want het zijn bijna altijd mislukte machotypes.
Tot mijn grote verbazing kon dit éne regeltje van maar vier woorden zo’n xenofoob volledig over de rooie doen gaan. Zozeer zelfs dat ik mijn paar woorden, compleet met mijn internetnaam na wat gegoogle tegenkwam op sites elders waar racisten onderling zich erover opwonden dat zulks zomaar ongestraft kòn worden geuit op Krapuul!
Het schijnt niet gezegd te mogen worden, zo ver is men al heen in Nederland, en daarom doe ik het wèl, niet om te provoceren maar om te relativeren. Moet kunnen toch?

Okee, ik geef toe dat in stadswijken in de Randstad en daarbuiten, soms overlast is van Nederlandse jongens van Marokkaanse voorouders. Vervelend maar niet onoplosbaar.
Ik moet erbij zeggen dat Nederlandse jongens van Turkse origine veel minder in opspraak zijn en een stuk minder scoren in draaideurcriminaliteit maar wèl over de zelfde kam worden geschoren als hun derde generatiebroeders van voorouders uit de Maghreb. Niet dat ik daar een oordeel over wil vellen. Gewoon cultuurverschil, zoals je dat ook hebt tussen jongeren uit het Gooi, Wijk C Utrecht en die uit de grefo-belt, zoals Urk, Spakenburg en Genemuiden.
En wat er vooral bij moet worden vermeld: Er is niet of nauwelijks een probleem met Nederlandse moslimvrouwen.
Ondanks dat die met hoofddoekjes lopen. Dit terwijl de criminaliteit onder Nederlandse áutochtone meisjes juist stijgt blijkens politiecijfers.

Ergernis over buitenlanders is niet nieuw, was er ook al in de jaren `60 en `70, want toen had je clusters van Spaanse en Italiaanse gastarbeiders die bij Hollandse meisjes behoorlijk in de smaak vielen omdat deze gekleurde medemensen, die toch maar mooi ons vuile werk in de fabriek opknapten, zich niet boers gedroegen, zoals polderjongens die met de handen in de zakken ook een blondine probeerden te versieren en vonden dat ze daar meer recht op hadden dan de `zwartkoppen’.

In Assen, waar ik indertijd naar school ging en woonde, waren de Molukkers de zwarte Piet, en dat was al vèr vóór de treinkapingen midjaren zeventig!
Ook hier was het gewoon de kift: Molukse jongens gingen er met de mooiste meisjes vandoor en dat was echt niet omdat ze de grootste bèk hadden. Nee het waren juist bescheiden, goedgemanierde jongeren, sociaal, muzikaal, ik mocht als muzikant het genoegen smaken gitaarervaringen met hen te delen. Ook nu speel ik nog graag etnische muziek, want was blues & soul dat van oorsprong ook al niet?
Als er gewag werd gemaakt van knokpartijen tussen zg. `Ambonezen‘ en `Blanken’, (zoals dat in de volksmond heette) werd door de Noordelijke regionale pers vaak vergeten te vermelden dat een etnische minderheid zich domweg wel moest verdedigen tegen agressief populisme van de veenbewoners in sommige inteeltgebieden van het Drentsch-Friesche Wold, zoals Smilde en Oosterwolde.
Ben er als jongere zelfs ooggetuige van geweest hoe wijk `Lage Esch’ van laatstgenoemd dorp met bijlen de Ambonezen te lijf wilden gaan op de kermis, wat gelukkig bijtijds werd verhinderd door de kermisexploitanten en de politie.

Nu al sinds jaar en dag, tijdens het eerste rechtse kabinet sedert 1945, er dagelijks wordt gerept in de media over moslim versus gristen en niet-moslim, alsof de apartheid al gaande is, kan het geen kwaad wat pluspunten van moslims op een rijtje te zetten:

-Moslims drinken geen alcohol, zodat ze hun emoties goed onder controle hebben.
-Moslims zijn zelden luidruchtig op straat.
-Mohammedanen zul je zelden of nooit als wegpiraat in een auto zien wegscheuren. Ze zijn niet voor niets overal ter wereld de ideale taxichauffeurs. Je voelt je veilig in hun auto, alleen al omdat je weet dat ze zich niet hebben ingedronken ergens voor.
-In wachtrijen, waarvoor dan ook, dringen ze nooit voor, ze zijn totaal niet gestresst.
-Moslims hebben zelf prachtige winkeltjes met een exotische keur aan gezonde en smakelijke voedingswaren. Groenten en fruit, maar ook Halal vleeswaren, zijn dikwijls zelfs beter dan producten van de supermarkt. Geen wonder dat die wakker worden en dergelijke artikelen in hun assortiment opnemen nu, want anders missen ze de boot want er gaan veel economisch interessante euri in om.
-Mohammedaanse landen hebben een heel interessante muziekcultuur, zoals bijvoorbeeld de Turkse, die nauw verwant is met de Griekse muziek en als zodanig eeuwen van beschaving laat horen.
-Als Mohammedanen maar ook Molukkers je kennen als goed mens, zijn ze al gauw gastvrij en gul, zozeer zelfs dat je denkt: `Waar heb ik dit aan verdiend? Mag het wat minder?‘
-Ik vind het een teken van aanpassing dat musulmannen moskeeën uiterlijk rustig houden in ons land, dus geen muezzins die luidkeels oproepen tot gebed vanaf minaretten. Kom daar maar eens om bij de mannenbroeders van het klepelende klokkenspel in de Gristenkerken.
Tot slot: je ziet bij voetbalwedstrijden nooit massaal Moslims de straat opgaan om spreekkoren aan te heffen, en op ordinaire wijze naar omstanders gesticuleren.

Tja, ben benieuwd hoeveel ziédende reacties dit stukje gaat gaat opleveren van nationalisten, xenofoben & racisten.
Zelf zou ik zeggen: de multiculturele samenleving is totaal niét mislukt, kijk maar eens in Antwerpen bijvoorbeeld. Je komt nergens leukere Joden tegen dan daar. Die nog op kunnen schieten met Marokkanen ook. Daar is in geïnvesteerd van beide zijden! Maar een gemeenschap die goed is, en zichzelf verheft als bloeiend intermenselijk organisme valt natuurlijk altijd in no time kapot te maken voor wie kwaad wil.
Het is makkelijker om iets in een dag af te breken dan dat wat in decennia van groeiend wederzijds respect is opgebouwd. Maar dat geldt voor alles eigenlijk. Dat heeft ene Breivik recentelijk duidelijk gedemonstreerd. Reden genoeg dunkt me om haatpruiken uit volle borst uit te lachen en desnoods in hun eigen domme valkuilen te laten trappen.
Er is geen Moslimprobleem, netzomin als dat er ooit een Molukkers- gastarbeiders- of luie werklozenprobleem was, dat bestaat slechts in de hoofden van racisten & reactionaire ontevredenen, daar ligt het eigenlijke probleem.

Het is moeilijk om vijftienhonderd bladzijden onzin op te schrijven. Dat is ook Anders Breivik, de massamoordenaar van Utøya, niet gelukt. In zijn ‘Europese onafhankelijkheidsverklaring’ staan af en toe zelfs rake observaties.

Dat is geen prettige constatering. Het was gemakkelijker geweest wanneer zijn manifest even onbegrijpelijk was geweest als zijn gruweldaden. Zoals het ook geruststellend zou zijn wanneer zou blijken dat Breivik inderdaad psychiatrisch ziek is, zoals zijn advocaat beweert. Een schietende psychoot is, hoe erg ook, toch net iets minder angstaanjagend dan een massamoordenaar die bij zijn verstand is en vanuit een ijzeren, in detail uitgewerkte ideologische logica blijkt te hebben gehandeld.

De impuls om Breiviks geschrift te negeren, omdat elk woord daarover hem alleen maar groter zou maken, lijkt begrijpelijk. Maar negeren heeft weinig zin, want zijn manifest weerspiegelt een discussie die in het afgelopen decennium ook Nederland heeft beheerst en voorlopig niet zal verdwijnen, zelfs niet als je Breiviks manifest doodzwijgt. Hoofdthema’s daarin zijn immigratie, integratie, islam en de multiculturele samenleving. In die discussie zijn en worden zinnige en onzinnige dingen gezegd. Breivik laat zien hoe je, door diverse bijdragen aan dat debat te combineren, een levensgevaarlijke bom kunt maken. Net zoals hij, knoeiend met kunstmest en andere grondstoffen, de explosieven fabriceerde waarmee hij Noorse regeringsgebouwen bestookte, voordat hij het bloedbad in Utoya aanrichtte. (Breivik klinkt bedrieglijk vertrouwd – Trouw)

De Nederlander is bij uitstek iemand die zich niet wil aanpassen en zich niets laat gezeggen. Je hoeft maar eenmaal naar het buitenland op vakantie te gaan om daar heldere voorbeelden van te mogen meemaken. Wij willen volledige zelfbeschikking en het individualisme staat hoog in ons vaandel. Niemand mag ons ergens in beknotten, door bijvoorbeeld te beweren dat wij iets niet mogen zeggen of schrijven.

De realistische Wilders-fanaat, hoe vervreemdend dat wederom ook klinkt, weet wel dat de moslims er niet zomaar uitgezet kunnen worden, diegene wil dat zij zich aanpassen aan de anderen.

Als de orthodoxe moslim ten volle wil integreren moet hij zich dus even egocentrisch gedragen als de rest van de gemeenschap door volkomen de eigen gang te gaan, van niemand iets aan te trekken ook al weet je soms dat de ander gelijk heeft. De eigen taal te blijven spreken, alleen bij de traditionele slager boodschappen te doen, uitsluitend te kijken naar tv-zenders waar het eigen gedachtegoed wordt vertolkt en de dubbele nationaliteit te behouden. (Ich bin ein Wilders – Nelle Boer op Joop.nl)

Kan me zomaar ineens voorstellen dat Geert Wilders gewoon een bloedhekel heeft aan aardige, wellevende mensen. Wie weet, krijgen we hem daar wel iedere dag mee over de zeik. Gewoon iedere dag heel aardig tegen hem doen. Zou dat gaan werken?

Naaaaaaahhhhhhhh!!!!!!!!!!!! *schud hoofd langzaam maar intens heen en weer*
Denk het niet, gewoon doorgaan met KEIHARD aan de kaak stellen. No more mister Nice Guy!

• Mythe 1: Nederland kampt met massa-immigratie – Flauwekul

• Mythe 2: Links heeft de grenzen opengezet – Flauwekul

• Mythe 3: De integratie is mislukt – Flauwekul

Frank Ligtvoet hekelt de onwaarachtigheid van de wenkende, vaak uit de jaren zeventig stammende, begrippen in de integratienota van minister Donner.

En dat doet Frank uitstekend! Chapeau!

Voor de toenmalige minister, nu fractievoorzitter van D66 in de Eerste Kamer, Roger van Boxtel was de multiculturele samenleving in de jaren negentig een feit. We moesten er maar aan wennen, voegde hij destijds aan de constatering toe.

Maar Nederland was sindsdien steeds minder bereid om er aan te wennen. Het bestaan van de multiculturele samenleving werd door criticasters nog niet eens zozeer ontkend, maar wel de opvatting dat zo’n samenleving een nastrevenswaardig doel zou zijn. Sinds de opkomst van Fortuyn en Wilders is dat een gevaarlijk soort cultuurrelativisme. Alsof een islamitische identiteit de vergelijking met de verlichte, open en tolerante identiteit van de echte Nederlander zou kunnen doorstaan.

Lex Oomkes prikt even het hoe en waarom door van de nota van Donner. Populistische prietpraat, zou ik het graag willen noemen. Inderdaad lippendienst aan die blonde haatpruik. Stoer doen als een Dickerdack (Opstelten) en zijn maatje Teeven.

Nogmaals stel ik de vraag: wat is dan die Nederlandse cultuur die we moeten beschermen? Ik zou daar heel graag wat meer uitleg bij willen hebben. Moeten we ons allemaal op een krakend heerenrijwiel gaan verplaatsen? Moeten we terug naar de jaren ’50, moeder de vrouw achter het fornuis en vader moe van het harde lichamelijke werken in ‘zijn’ stoel met pijp, slippers en krant? Koekjes afgepast op de schaal, en vooral niet meer dan één nemen? Onaangekondigd langskomen is ‘not done’, want meëeten kan niet, is ook afgepast.
Of is het meer het Nederland van de schreeuwers die alles oranje kleuren als er weer eens voetbal is, die meelallen met André Hazes en hossend over de camping gaan in campingsmoking?
Als dat de norm wordt, is het niet mijn norm. Dus ook niet mijn Nederland of mijn cultuur.

Toen een parlementaire commissie onder leiding van de huidige VVD-fractievoorzitter Stef Blok in 2004 concludeerde dat de integratie van minderheden grotendeels geslaagd was, omdat steeds meer allochtonen steeds hoger werden opgeleid en sneller hun weg vonden in de maatschappij, was het land te klein. En die tasjesdieven dan? Haatimams? De integratie was niet grotendeels geslaagd, hij was „volledig mislukt”. Stef Blok haalde er destijds zijn schouders over op: „Ik kan niets anders constateren dan dat de integratie alleen maar toeneemt. Het opleidingsniveau van allochtonen stijgt al jaren, net als hun acceptatie van de democratie en de waarden die zij vertegenwoordigt.” Wel constateerde zijn commissie dat het beleid van de overheid geen invloed had op de integratie van migranten.

Multiculti, kopten de kranten, moet plaatsmaken voor ‘Hollandse waarden’. Maar:
Wie pleit er in Nederland voor ‘het model van een multiculturele samenleving’? Wat is dat eigenlijk? Wie beweert dat nieuwkomers zich vooral niet moeten aanpassen aan de Nederlandse samenleving? Wie roept dat vrouwenbesnijdenis gewoon een mooie culturele traditie is? Door „gezichtsbedekkende kleding” in de openbare ruimte te verbieden zullen de Nederlandse straten vast een heel ander aanzien krijgen. En Blok stelt nu dat de eindeloze hulpvaardigheid van de Nederlands overheid bij integratie geen zoden aan de dijk zet en ook te veel kost.

Dat is het probleem van dit kabinet: alles loopt door elkaar. De taal van de integratienota is een mengeling van hysterie en nuchterheid. Je hebt de afgetrapte geloofsartikelen van de loony right, die de moslimhaat viert in een verbale orgie, waarin wordt afgerekend met ‘relativisme’ en ‘multikul’. Nederland kan pas Nederland zijn wanneer de kwaadaardige ideologie van de islam definitief verslagen is – en de multiculti-verraders van het pluche zijn verjaagd.

Volgens Heijne moet het debat niet gaan over multikul vs Nederlandse waarden. Het debat moet gaan over wat die Nederlandse waarden eigenlijk zijn – in deze tijd, in deze samenleving.