Als je maar met je kop in de krant komt

Groot nieuws in Den Haag: Stichting Yunus Emre wil een nieuwe islamitische basisschool openen in het stadsdeel Escamp.

Normaal gaat dan de vroeg opstaander van dienst van PVV-Den Haag aan de slag om met zijn kop de krant te halen, maar dit keer was spijtoptant Arnoud van Doorn, die wij o.a. kennen van toen hij met een tempeliers-avatarretje, daags na de Breivik-moorden, de Noorse PvdA zat te belasteren en vervolgens van Twitter vluchtte, ze voor.

Vol trots publiceerde hij gisteravond al zijn vragen op twitter:

Vraag 1: Is het juist dat de Stichting Yunus Emre een verzoek heeft ingediend om een derde islamitische basisschool te openen aan het Mandelaplein?

Vraag 2: Deelt u mijn zorg dat islamistisch onderwijs….. etc.

Vraag 3: Deelt u mijn zorg dat islamistisch onderwijs….. etc.

Vraag 4: Deelt u mijn zorg dat een derde islamistische basisschool….. etc.

Vraag 5: Hoewel ik een voorstander ben van van de vrijheid van onderwijs (sure – jvdh) …. etc.

Dus ik ben ook de beroerdste niet en ik dacht laat ik eens belangstelling tonen voor zijn werk:

Bij wijze van antwoord was de trotse tweet van Arnoud van Doorn ineens verdwenen.

En even later verscheen een nieuwe trotse tweet. Met aangepaste vragen 2 t/m 5. Kijk zelf maar voor en na.

Een subtiel verschil. 1 lettertje. Maar wel genoeg voor Arnoud van Doon om zijn documentje te wijzigen.

Maar daarmee was mijn vraag nog niet beantwoord. Dus heb ik het hem nog 3 keer gevraagd. Geen antwoord. Of je moet dit een antwoord noemen. Deze vraag ook geen antwoord op.

Dus hoe doe je dat met vragen waar je geen antwoord op krijgt? Dan ga je zelf duiden. Ik heb het even voor u opgezocht op wikipedia:

The use of the term Islamism was at first “a marker for scholars more likely to sympathize” with new Islamic movements; however, as the term gained popularity it became more specifically associated with political groups such as the Taliban or the Algerian Armed Islamic Group, as well as with highly publicized acts of violence. (islamism)

Walla geduid. Arnoud zag Al Qaeda al op het Mandelaplein. Rocketscience is het bepaald niet, die PVV-haatshit.

Al eerder heb ik hier gezegd dat ik alle orthodoxe mensen niet van deze wereld vind. Van mij mogen ze geloven wat ze willen, maar laten ze de rest van de wereld met rust laten, alle orthodoxe extreem fundamentalisten (zowel bij christenen, joden, islam, hindu’s en kapitalisme).

Lees hier hoe het een jongen vergaat die de Haredim in Israël de rug heeft toegekeerd. Ziet er toch ook niet helemaal uit als van deze wereld, toch?

Tot een halfjaar geleden had Eli (22) nog nooit televisie gekeken, wist hij niet wat Google was en sprak hij geen woord Engels. Met zijn ouders en elf broertjes en zusjes woonde hij in een van de afgesloten orthodox- joodse gemeenschappen in Jeruzalem. Het merendeel van zijn tijd – van zeven uur ‘s ochtends tot middernacht – bracht Eli door met andere orthodoxe jongens op de jesjiva, een speciale school die zich richt op het bestuderen van de Talmoed en de Thora.

Dat geldt lang niet voor alle jongeren die vertrekken uit de (ultra)orthodoxe gemeenschap, legt Menachem Friedman uit, specialist in joodse orthodoxie aan de Bar-Ilan Universiteit in Ramat Gan. “De sociale controle is gigantisch. Op het moment dat iemand uit de orthodoxe wereld stapt, keert het collectief hem of haar meestal geheel de rug toe. Als je als ouder vertrekt, verlies je zelfs het recht jouw kinderen te zien. Een regelrechte tragedie.”

Een revolutie is nodig, zegt Friedman. “Niet alleen voor de ontwikkeling van de orthodoxen zelf, maar ook omdat dit niet langer te handhaven is in onze maatschappij: zestig procent van hun mannen werkt niet, bijna niemand gaat in dienst. Bovendien worden ze ook nog zwaar gesubsidieerd door de regering. De orthodoxen zijn een economische catastrofe voor ons Israël.”

Zestig procent van de mannen van de Haredim werkt niet, want ze moeten de Tamoed en de Thora bestuderen.  Om vervolgens daar uit te halen dat vrouwen zich moeten bedekken, achterin de bus moeten zitten (want vrouwen kunnen een verleiding voor mannen zijn, nou dan gaan die mannen zich maar eens leren beheersen), dat ze kleine meisjes mogen intimideren en bespugen, etc.  Wat is dat met die mannen? Wat zit daar voor kronkel in dat hoofd? Zijn ze zo bang voor vrouwen, zijn ze zo bang voor alles wat anders is dan zij?

Ongeveer 2 weken terug las ik dit in de Telegraaf en had toen al even de neiging om er iets over te schrijven, het zat mij  eigenlijk al dwars, met het boerkaverbod kwam het weer even naar boven drijven. Moslims zijn te preuts voor onze maatschappij schijnt het. Ze kijken weg als er op het toneel teveel bloot wordt getoond en willen hun onderbroek of short onder de douche aanhouden als ze gezamelijk gaan douchen na het sporten. Dat moet vooral in het nieuws. Gewoon even te kijk zetten en het betitelen alsof het een misdaad betreft, vooral benadrukken dat het van achterlijkheid getuigt als deze jongeren dit doen. Dit vindt Bronks van het Brusselse jeugdtheater:

„Wij willen allochtone jongeren laten verstaan dat ze verder moeten kijken dan hun eigen overtuiging, en dat dergelijke scènes passen binnen het artistieke kader”.

“Mens waar bemoei je mee en dat gaat je toch niets aan” schiet er bij mij door het hoofd. Wat is daar dan mis mee? Ik heb toen ik jonger was nooit een van mijn ouders naakt gezien en schaamde me dood op de middelbare school dat de kleedkamer door zowel jongens en meisjes werd gebruikt voor het omkleden en douchen. Ging altijd in een van de douchehokjes. Door de jaren ben ik daarin niet veranderd, het is mijn eigen lijf toch? Wie er wel met z’n hele hebben en houden te koop wil lopen gaat z’n gang maar verwacht alleen niet van mij dat ik hetzelfde doe.

Preuts zijn is dus meer een afwijking en is “bedreigend” voor de autochtonen als ik moet afgaan op de krantenberichten. Vooral omdat het moslims zijn die afgeweken zijn van de hedendaagse, vrije norm moet het in de krant. Willen wij deze moslims op het rechte pad brengen dan zouden we ze dus moeten meeslepen naar de wallen en coma laten zuipen en de weg wijzen naar coffeeshops, dat is van deze tijd en niet preuts. Steekpartijen met dodelijke afloop onder jongeren nemen toe. Wij kijken ook weg,  net als de preutse moslims maar dan weg van de daadwerkelijke problematiek en wordt er gekort op hulp aan probleemjongeren.

Preutsheid moet afgestraft worden dus iedereen de onderbroek uit.

Wat is dat toch met die ultra-orthodoxe mannen? Volgens mij moeten die allemaal naar een beheersingscursus. Als alleen het zien van een stukje onbedekt vrouwenlichaam je tot razernij brengt, spoor je niet. En als dan niet jij je moet beheersen, maar die vrouw moet voorkomen dat jij achterlijk gaat doen, dan klopt er echt niets in je bovenkamer. Kortom waanzin!

In tegenstelling tot wat ongetwijfeld beweerd gaat worden door Pavlov-reageerders als hier iets over Israël wordt geschreven, ik ben niet anti-joden. Ik ben anti-geweld en anti-onderdrukking van wie dan ook. Dit soort berichten plaats ik, omdat ik doodziek ben van de haatpraat die de PVV bezigt over hoe achterlijk de islam is. Dat is om te kotsen en uitermate beledigend. Dat er in elke religie idioten zijn, staat voor mij vast. In Nederland hebben we de SGP, die nu een dikke vinger in de pap heeft in Den Haag, gelukkig (nog) niet zo extreem als in Beit Shemesh. Maar dat wil niet zeggen dat alle christenen zo gek zijn en de bijbel zo absurd uitleggen. Bij de islam zijn er ook gekken die allerlei abnormale ideeën hebben die, naar ik heb begrepen, niets met de Koran te maken hebben. Maar mensen, dat zijn minderheden! Daarom schrijf ik dit. Minderheden die de meerderheid willen onderdrukken, dat kan net zo min als meerderheden die minderheden willen onderdrukken.

Juan Cole

Bij de verkiezingen in Egypte behaalden de Moslimbroederschap 47% en de fundamentalistische Nur partij 29% van de stemmen. Dat is samen 76%. Maar de partij van de Moslimbroederschap heeft steeds aangekondigd, dat ze geen coalitie zal sluiten met Nur, maar met een of meer seculiere partijen.

Dat neemt niet weg, dat vrijwel alle westerse media ach en wee roepen, en de vrees van vrouwen, Kopten en secularisten (gelovigen of niet gelovigen die voorrang geven aan de wetten van de staat boven de opvattingen van het religieuze establishment) breed uitmeten. Maar de vraag, WAAROM de Egyptische mannen en vrouwen “in the street”  zo gestemd hebben, wordt niet aangeroerd. Daar zijn best aannemelijke en geruststellende verklaringen voor, waarop we straks terugkomen.

Dan de staat South Carolina. Vier miljoen inwoners. Dus maar een klein deel van de 250 miljoen Amerikanen. In deze staat zijn 60 à 65% van de republikeinse kiezers “evangelicals”.  Als je het over evangelicals (evangelikalen) hebt, dan moet je je een wirwar van protestantse kerkelijke organisaties voorstellen, die met elkaar gemeen hebben, dat ze de meest exotische interpretaties van de Evangeliën aanhangen. Velen daarvan geloven in een “rebirth”, een wedergeboorte, die de mens in direct en exclusief in contact zou brengen met God (G.W. Bush was er zo een).

Velen interpreteren de Openebaring van Johannes van Patmos in die zin, dat de ruiters van de Apocalyps nabij zijn en dat men zich naar Jeruzalem moet begeven om tot de uitverkorenen te behoren. De staat Israël ontkent niet, dat hij het Begin van het Einde vertegenwoordigt voor deze mensen, maar natuurlijk geloven de aanhangers van de Torah geen barst van deze christelijke onzin. Maar het helpt om het toerisme naar Israël te bevorderen, dus, net zo als wij Hollanders zouden doen, bieden ze prachtige en kostbare excursies aan in het Heilige Land.

Het monogame huwelijk is heilig, abortus van den duivel en homofilie nog meer. Daarvan kan je op aan.  Daarom is het opmerkelijk, dat deze kiezers meer hebben gekozen voor de gepatenteerde overspel-pleger Newt Gingrich dan voor de mormoonse maar monogame Mitt Romney. Waarom? Ach, het gaat de evangelicals niet zozeer om de gelijkheid van man en vrouw. Eigenlijk zijn ze gewonnen voor het patriarchaat, wat inhoudt, dat het alfa-mannetje zijn zaad naar verkiezing verspreiden mag onder zijn dienstmaagden. Stijl-DSK, zou je kunnen zeggen.

Maar hebben de Amerikaanse media pro-choice-vrouwen uit South Carolina geïnterviewd, zoals ze dat wel met Egyptische vrouwen hebben gedaan, na de overwinning van vergelijkbare fundamentalisten in Egypte? Geen sprake van!

Religieus fanatisme wordt getolereerd, zolang het zich op het christendom beroept. Zodra in Tunesië of Egypte partijen opstaan met ideologieën à la CDU, CSU of de vroegere Italiaanse Democrazia Christiana, oftewel gewoon het Nederlandse CDA, roept men moord en brand (vergelijk ook de AKP in Turkije). Maar zodra het interessante niet-fanatieke bewegingen in de wereld van de Islam betreft, zouden we het liefst de uitslag van eerlijke verkiezingen ongedaan maken.

Wat trouwens in Algerije (1990) gebeurd is en wat nog steeds doorziekt in de niet-erkenning van de keuze voor Hamas in Gaza en voor Hezbollah in Zuid-Libanon.

Ik denk, dat we, jammer genoeg, een periode hebben te aanvaarden, waarin bewegingen van het christendemocratische type als de Moslimbroederschap of de AKP hun ding gaan doen: minder bureaucratie en corruptie, maar geen gezonde democratie. We hebben onszelf de tijd daarvoor gegund, ongeveer 100 jaar geleden.

Waarom die tijd niet ook gunnen aan de mensen die met gevaar voor eigen leven de dictaturen omver hebben geworpen?

Het kolonialisme en de vanzelfsprekende witte suprematie zijn voorbij. Even wennen.

Over Gingrich’s occulte banden met de Israelische wapenhandel: Laura Rozen.

Over de financiering van Gingrich door Sheldon Adelson, de Amerikaanse casino-miljonair: Huffington Post.

Over de toenemende secularisering van de Egyptenaren: Opinie-onderzoek.

Onderstaand stuk schreef ik voor de website van Doorbraak. Daar is een mooi geïllustreerde versie ervan te vinden. Hier ff wegklikken dus zometeen en daar gaan kijken

Nigeria was afgelopen twee weken het toneel van een groot en belangrijk sociaal conflict. Eerst verhoogde de regering de benzineprijs door subsidies erop af te schaffen. Al snel kwamen er felle straatprotesten op gang, gevolgd door een grotendeels algemene staking. Onder druk daarvan draaide de president de subsidieverlaging voor een deel terug, waardoor de prijsstijging beperkt bleef. Het verzet van arbeiders heeft dus resultaat gehad, maar van een volledige overwinning is geen sprake.

De prijsverhoging van benzine ontstond toen de regering op 1 januari de subsidie op benzine ophief. Het argument daarvoor was dat het geld – naar schatting 8 miljard dollar, pakweg zes miljard euro – nodig was om de infrastructuur, met name in de oliesector zelf, te verbeteren. In Nigeria wordt veel olie gewonnen, maar capaciteit voor verwerking is er niet, waardoor het land benzine moet importeren. IMF en dergelijke drongen ook aan op afschaffing van de subsidies.

Maar wat uit neoliberaal oogpunt heet rationeel lijkt, is voor de straatarme bevolking van Nigeria een heel ander verhaal. Mensen beschouwen de subsidie op olie als zo ongeveer het enige voordeel dat zij merken van die enorme rijkdom aan olie die het land bevat. Ze hebben benzine nodig, niet slechts voor auto’s en brommers en dergelijke, maar ook om generatoren draaiende te houden als de stroom weer eens uitvalt. Met een inkomen dat voor heel veel mensen niet boven de 2 dollar per dag uitkomt, hakte de afschaffing van subsidies er fors in. De benzineprijs steeg prompt van 35 cent naar 72 cent. De verhoging was niet van te voren aangekondigd, hetgeen de schok en woede nog groter maakte. Mensen geloofden ook niet dat het uitgespaarde geld werkelijk voor verbetering in de infrastructuur gestoken zou worden. Het zou wel in de zakken van corrupte politici – die topsalarissen van een miljoen dollar hebben – verdwijnen, zo dachten veel mensen. Gezien de overweldigende corruptie in Nigeria was dat een gerechtvaardigde gedachte.

Dezelfde week gingen mensen dus al kwaad de straat op. Twee vakbonden kondigden aan protesten op gang te zullen brengen; “we zullen noch capituleren, noch ons terugtrekken”, stond in hun verklaring. Op 2 januari al was er woede op de straten van Lagos en Ilori. Aljazeera heeft wat Twitterberichten en foto’s van die dag. Een mooie: “Goodluck Has Become Badluck – Go Jonathan Go!” op een protestbord in de hand van een betoger. Jonathan Goodluck is de naam van de president van Nigeria. Op 3 januari waren er ook felle demonstraties in Lagos en in Ilori. Politie had al de dag ervoor traangas gebruikt tegen demonstranten in de hoofdstad Abuja.

Na de eerste straatprotesten volgde een landelijke staking, aangekondigd op 4 januari, daadwerkelijk begonnen op maandag 9 januari. Op 10 januari waren er demonstraties en botsingen met politie, in Lagos, waar een dode viel, in Kano, waar vijf mensen omkwamen en vakbonden verdere protesten afbliezen, in Bauchi waar de politie met traangas schoot. In Lagos liep het aantal betogers in de duizenden.  In Kano gebeurde iets extra belangwekkends. Actievoerders bleven ‘s nachts op de Silver Jubilee-Rotonde. Die werd omgedoopt in Subsidy Square, het Subsidie-plein, door sommige betogers ook al aangeduid als Tahrir-plein Kano. Het bericht van Sahara reporters waar dit vermeld stond – voorzien van een mooie fotoreeks heeft de veelzeggende titel: “Occupy Nigeria Activists Set Up ‘Tahrir Square’ in Kano City“. Occupy Nigeria! Die term werd meer gebruikt voor de protesten, die daarmee veel meer bleken te zijn dan ‘enkel’ een protest tegen de afschaffing van de brandstofsubsidie. In Kano vond volgens Aljazeera later een sit-in plaats. In Lagos demonstreerden volgens hetzelfde bericht van 12 januari 10.000 mensen.

Na vier dagen schortten de vakbonden de staking op. Dit ondanks de uitspraak van een vakbondsleider dat ze pas gingen onderhandelen “als de prijs tot 65 Naira werd teruggebracht”, de benzineprijs vóór de afschaffing van de subsidies. Er kwam toch overleg met de regering, maar een vakbond van personeel in de olie-industrie had ook aangekondigd dat ze op maandag 16 januari die industrie door een staking wilde platleggen. De onderhandelingen stonden dan ook stevig onder druk. Aanvankelijk leken ze te mislukken, waarmee hervatting van de stakingsbeweging in zicht kwam. Dat was afgelopen zaterdagavond. Maandagochtend echter had de president een verlaging van de olieprijs toegezegd, van 72 naar 60 cent. Onderhandelingen met de vakbonden gaan verder. Die vakbonden hebben de staking alsnog opgeschort. Het ís resultaat van de arbeidersacties die niet vergeefs zijn geweest. Maar het is wel een beperkt resultaat. En de prijs is hoog. Politie heeft herhaaldelijk met scherp geschoten en het totale dodental staat op tien. Van “capitulatie” was geen sprake, maar van “terugtrekken” vanuit de vakbeweging helaas wel degelijk.

De staking en protesten in Nigeria hebben een belang dat vér uitstijgt boven een plaatselijk conflict rond brandstofprijzen. Nigeria is een groot en belangrijk land. Met 160 miljoen inwoners is Nigeria het land met het grootste inwonertal van Afrika, bijna twee keer zoveel als Egypte. Een succesvolle arbeidersopstand in Nigeria heeft uitstraling vér over de grenzen van het land heen. Nigeria is een internationaal belangrijke olieproducent, met dagelijks 2 tot 2,5 miljoen vaten olie. Niet voor niets maakte Shell, één van de belangrijkste oliemaatschappijen die in Nigeria zaken doet, bekend dat ze de situatie rond de staking nauwlettend in de gaten hield. Verlamming van de oliesector in Nigeria heeft internationale weerslag, zeker in een tijd dat de oorlogsdreiging rond Iran de olieprijs toch wereldwijd al omhoog jaagt.

Maar er is een derde aspect aan de strijd in Nigeria dat aandacht vraagt. Stakingen en protesten tegen prijsstijging zijn niet de enige vorm van ingrijpend maatschappelijk conflict in dat land. De sociale beweging tegen de benzineprijsstijging staat haaks op een treurigmakende andere strijd: die van een gewapende Islamistische groep tegen de Nigeriaanse staat. De sekte heet Boko Haram, is al jaren actief met bloedige aanslagen en eist invoering van islamitische Sharia-regelgeving in Nigeria. Dat land is religieus en etnisch sterk verdeeld, met een voornamelijk christelijke bevolking in het zuiden, een voornamelijk islamitische bevolking in het noorden van het land. Olie, havens en daarmee veel economische activiteit bevinden zich in het zuiden. Daar is de levensstandaard dan ook beduidend hoger. Cijfers over alfabetisering, met name bij vrouwen, over inkomen en over gezondheid, laten dat duidelijk zien.  Een bevolking van het noorden, nog erger verpauperd dan die in het zuiden en ervan te onderscheiden door religie… dáár speelde Boko Haram op in. Regeringen hadden als antwoord weinig anders dan onderdrukking in de aanbieding en zo smeult er een bloedig conflict, met aanslagen en tegengeweld.

De stakingsbeweging echter bundelt mensen, niet langs regionale, etnische of religieuze lijnen, maar langs sociaal-economische lijnen. Het gaat hier om arme mensen – ongeacht geloof of etnische groep – tegenover een steenrijke elite. Het gaat hier om een conflict waarin sociale rechtvaardigheid en zeggenschap tegen corrupter machthebbers wordt geëist, een conflict waaruit bevrijdende en rechtvaardige oplossing minstens denkbaar is. Dat biedt iets van hoop, waar het conflict tussen staat en Boko Haram voornamelijk wanhoop en een dreigende burgeroorlog ter bieden heeft. “In Maiduguri, de geboorteplaats van de sekte, weet de bevolking niet (…) wie ze meer moet vrezen, Boko Haram of het leger en de politie”, aldus Trouw. De hoopvolle kanten van het stakingsconflict krijgen extra accent waar het al om méér gaat dan enkel die subsidies. We zagen al de aanduiding ‘Occupy Nigeria’ opduiken en de eis dat de president diende op te zouten. We zien ook brede protestgeluiden, niet enkel van stakende arbeiders en demonstrerende armen. Seun Kuti, de zoon van befaamd musicus Fela Kuti, sprak actievoerders toe. “Voedselprijzen omhoog, brandstofprijzen omhoog, intussen salarissen van gewone Nigerianen niet omhoog.” Op t-shirts van aanwezigen stond: “verwijder corruptie, niet subsidie”.  Achtendertig schrijvers namen het in een verklaring voor de protesterenden op en kozen nadrukkelijk hun kant. Onder hen de beroemde Chinua Achebe. Dit is meer dan enkel een sociaal economisch arbeidersprotest. Dit heeft dimensies van een volksprotest dat zowel breder is als dieper gaat.

Intussen is, door het opschorten van de staking, wel veel vaart weggenomen door de vakbonden. Zoiets is niet zonder risico. het is niet niets om te gaan staken: je steekt er als arbeider je nek mee uit, je riskeert iets. Afblazen en dan weer opnieuw een staking uitroepen betekent: van arbeiders vergen dat ze deze stap twéémaal in korte tijd zetten. Dat is méér onzekerheid voor vakbondsleden, twee keer aan hen vragen risico nemen en daarmee riskanter dan gewoon vragen om dóór te staken. Wat de eerste keer lukt, slaagt niet gegarandeerd de tweede keer ook. Arbeidersstrijd is nu eenmaal niet een soort elektrisch apparaat dat je naar believen aan – en uit kunt zetten met  een schakelaartje. Maar kennelijk heeft hun leiding bij de leden – twee miljoen in totaal – genoeg gezag om zowel stakingen op gang te brengen alsook ze weer af te blazen. Dat duidt op een zwakte in het hart van de strijdbeweging: die heeft, onderaan waar het erop aan komt, blijkbaar niet de zelfstandige kracht om zelf haar koers te bepalen, ongeacht wat de vakbondsleiding beslist. Ontwikkelingen als het Occupy-protest in kano zouden echter wel eens kunnen duiden op het opbouwen van precies dat soort krachten van onderop. Als dit klopt, is het een bemoedigende  ontwikkeling.

Dat er nu een gevechtspauze is, duidt op enkele zaken. De druk van het protest was groot, zo groot dat de president het niet simpelweg kon negeren. Hervatting of doorzetten van de staking, nu ook in de olie-industrie, had de crisis enorm doen escaleren en had diens macht rechtstreeks bedreigd. Maar helemaal toegeven om rust te kopen was ook geen optie: de president zou daarmee vleugellam zijn geworden en hebben laten zien dat hij niet tegen de arbeidersstrijd op kon. Al enkele malen eerder hadden machthebbers in Nigeria al onder soortgelijke druk van prijsverhogingen moeten afzien en herhaling daarvan was voor president Goodluck niet aantrekkelijk. Gedeeltelijk terugdraaien van de prijsstijging haalde iets van de druk weg, maar tegelijk haalde de president daarmee ook iets van de beoogde besparingen toch binnen.

Voor de vakbondstop gold iets soortgelijks in spiegelbeeld. Ze konden, na hun retoriek van geen capitulatie en geen terugtocht, bij hun leden niet aankomen zonder iets van resultaat. Maar doorgaan nadat er een regeringsconcessie was gedaan, had ze in frontale aanvaring met het hele establishment gebracht. Daarmee zou aan hun rol als erkende overlegpartners en daarmee toch enigszins déél van het establishment een eind zijn gekomen, in ruil voor een onzeker avontuur. Voor hen was een compromis de veiliger optie.

Maar voor arbeiders, de armen en hun bondgenoten in en buiten Nigeria is hiermee het verhaal niet voorbij. Zij hebben gevochten, niet voor een compromis maar voor volledige stopzetting van de prijsstijging. Ze hebben ervaren dat hun strijd enig effect heeft gehad. Maar ze weten ook dat de aanval – de prijsstijging – niet volledig is afgeslagen. En zij leven níét van overleg en compromis. Bovendien: de onderliggende problemen – de rijkdom aan de top, de armoede van de meerderheid, de enorme corruptie – duren voort. Of de opschorting van de staking nu uitmondt in het langdurig afblazen ervan, of dat de stakingen vrij snel weer op gang komen, Nigeria’ s confrontatie tussen arm en rijk zal tot nieuwe explosies leiden, eerder vroeger dan later.

Dit stuk is eerder verschenen op de website van Rooieravotr – auteur: Peter Storm

Links en moslims wordt met argusogen in de gaten gehouden. Als er maar iets is dat als geweld uitgelegd kan worden en er is een van deze twee groepen bij betrokken, dan wordt het in de pers en in de politiek breed uitgemeten. Maar extreem rechts is braaf, ach die zijn zo lief. Niks mis mee, zie Breivik, Duitsland, Florence en de rest van Europa wordt gemasseerd. De AIVD dut door, de politie dut door, heeft het te druk met linkse oproer (krakers, Occupy), regering is zo rechts dat ze bijna uit het vak vallen, kortom, rechts is goed en niets aan de hand, gewoon doorlopen, mensen.

Lees dit stuk van wltrr nog eens na om te zien hoe een massale, spontane lust tot uitmoorden van een bepaalde bevolkingsgroep of -groepen tot stand kwam in Europa. En ik zie het wéér gebeuren, in een andere vorm, maar precies hetzelfde gebeurt weer!

Maar wat mij enorm verbaast is de blinde vlek die Uri heeft. Alleen geweld tegen christenen wordt als een schande gezien. Heb hem nog nooit gehoord als er ergens geweld tegen moslims was, zoals bij de opstand tijdens de Arabische Lente, of nog steeds in landen waar dat niet klaar is. Dan maakt hij zich alleen maar zorgen over het feit dat er fundamentalisten aan het roer komen. Hoor hem overigens nooit over de fundamentalisten in Israël.

Hindoe of moslim?

Of over geweld tegen hindoes, sikhs, boeddhisten en christenen in Bangladesh en Pakistan.

Voor mij heeft Uri een geweldige balk in zijn oog en is totaal ongeschikt als minister van Buitenlandse Zaken, zeker omdat hij niet een heer dient naar mijn mening.

In 2007 publiceert de Amerikaanse Naomi Wolf haar boek ‘The End of America’ over de teloorgang van de grondwettelijke vrijheidsprincipes in haar land. Wolf betoogt dat er tien kenmerkende stappen zijn te onderscheiden, noodzakelijk voor de overgang van een democratie naar een fascistische staatsvorm:

• Roep iets uit tot een verschrikkelijke interne en externe vijand

•  Creëer geheime gevangenissen waar marteling plaatsvindt

• Ontwikkel een kaste mensen of paramilitaire troepen die geen verantwoording hoeft af te leggen aan de burgers

• Ontwikkel een systeem van toezicht op de eigen bevolking

• Intimideer burgergroeperingen

• Ga over tot willekeurige arrestatie, detentie en vrijlating

• Val belangrijke personen aan

• Controleer de vrijheid van de pers

• Behandel politieke dissidenten als verraders

• Schort de werking van de rechtsstaat op

Nederland, gidsland van Europa, lijkt dezelfde weg te gaan als haar grote voorbeeld. Deze serie toont de ontwikkeling van een open naar gesloten samenleving; van Nederland als soevereine constitutionele monarchie met relatieve vrijheden, naar een natie waarin een alles controlerend (technocratisch) fascisme steeds duidelijker vormen lijkt aan te nemen. Het is het einde van Nederland zoals we het kenden. In dit deel: de kunstmatige optuiging van een verschrikkelijke vijand.

Het oproepen van een gemeenschappelijke externe of interne bedreiging

Berlijn, roaring twenties, begin dertiger jaren. De meest vooruitstrevende, luxe en mondaine stad ter wereld. Er heerst een sfeer van joie de vivre, leven en laten leven. Geëmancipeerde dames in kostuum of Charleston tenue en gekapt à la garçonne, lurken aan sigarettenpijpjes tijdens een travestietencabaret in de ‘schilderijen van Christian Schad’ en de films van Leni Riefenstahl. Arbeiders, vrouwen, homoseksuelen, gekleurde mensen en andere minderheidsgroepen hebben verregaande rechten. Allerlei kranten bieden verschillende standpunten een podium. Vergeleken met de moderne tijd zoals wij die kenden, is er nauwelijks verschil. Berlijn was het liberale Amsterdam van nu. Maar dan treedt met Christopher Isherwoods Mr. Norris Changes Trains (1935) het gevoel van beklemming op de voorgrond dat zo tekenend is voor de rest van het interbellum…

De 2/27 Reichstagbrand: Op 27 februari 1933 laat Hitler de historische Reichstag te Berlijn in brand steken. Het volk is ontzet. Er is sprake een zeer ernstige terroristische dreiging, zo luidt de propaganda. De communisten zijn verantwoordelijk, schrijven de media. De aanhangers van het Joodse geloof krijgen de schuld van de economische malaise. Om de ‘ernstige bedreiging’ het hoofd te bieden, begint Hitler zijn Krieg gegen den Terror: met zijn “Verordnung des Reichspräsidenten zum Schutz von Volk und Staat.”Als eerste voert hij een volmachtenwet (Ermächtigungsgesetz) in die hem verregaande bevoegdheden geven ten koste van burgervrijheid.

De Nederlandse overheid collaboreert al sinds de vroege dertiger jaren met het Imperialistische Dritte Reich om “marxistische en joodse elementen aan te houden” en richt voor hun gevangenneming reeds in 1935 concentratiekamp Fort Honswijk op.

De 9/11 Reichstagbrand: Op 11 september 2001 laten elementen binnen de Amerikaanse regering het World Trade Center imploderen met thermiet. Drieduizend levens beëindigt de overheid daarmee abrupt. De televisie zendt maandenlang beelden uit van ontredderd kantoorpersoneel dat vallend langs het gebouw een afgrijselijke dood tegemoet springt. Het volk is ontzet. Er is sprake een zeer ernstige terroristische dreiging, zo luidt de propaganda. Extreme moslims zijn verantwoordelijk, schrijven de media. Wereldwijd krijgen de aanhangers van het Islamitische geloof, veelal Semieten,* de schuld van de terreurdreiging.

Om de ‘ernstige bedreiging’ het hoofd te bieden, begint Bush zijn ‘War on Terror’. Als eerste voert hij zijn volmachtenwet (Patriot Act) uit die hem verregaande bevoegdheden geven ten koste van burgervrijheid. De Nederlandse overheid collaboreert al sinds 11 september 2001 met het Imperialistische American Empire om “terroristische moslimelementen” aan te houden.

Satellietstaten van het Empire, waaronder Nederland, volgen in alle opzichten. Amerikagetrouwe overheden en geheime diensten ensceneren terreurdreiging en aanslagen, zoals de ‘false flag’ aanslag in het centraal station van Madrid in 2004, waarbij 191 burgers worden geslachtofferd en 1.800 verwond en de ‘false flag’ bomaanslag op de Londense metro met 4 doden en 700 gewonden als resultaat.

‘Extremistische aanhangers’ van de islam krijgen de schuld. De werkelijke daders zijn de met het Empire samenwerkende geheime diensten en overheden. De gerespecteerde oud president Francesco Cossiga van Italië zegt daarover: “Alle democratische kringen van Amerika en Europa… weten inmiddels dat de rampzalige aanval is beraamd en gerealiseerd door de Amerikaanse CIA en Mossad, met hulp van de Zionistische wereld om de Arabische landen te kunnen beschuldigen en om westerse landen te verleiden tot deelname … in Irak [en] Afghanistan.”

De Russische Pravda (De Waarheid) verwoordt het zo:

“De meeste ‘terroristische’ bomaanslagen van de laatste zestig jaar waren ‘false flag’ aanvallen die in werkelijkheid zijn gepleegd door de Israëlische Mossad, de CIA en de Britse geheime dienst. Al zes decennia hebben de geallieerde Westerse geheime diensten een voortdurende campagne gevoerd om Moslims bomaanslagen in de schoenen te schuiven die feitelijk door de Westerse geheime diensten zelf zijn uitgevoerd. De aanvallen op het World Trade Center en het Pentagon op 11 september 2001, waren een gezamenlijke CIA/Pentagon/Mossad operatie onder valse vlag, die bedoeld was als excuus voor de daaropvolgende invasies en bezetting van Afghanistan en Irak, door de coalitie geleid door de Verenigde Staten.

Stelselmatige demonisering van Semitische landgenoten door de overheid

In Nederland simuleert de overheid nu al meer dan een decennium de terroristische dreiging. Stelselmatig schildert zij de moslims als boosdoeners af. Op 10 november 2004 voert de AIVD haar tot dusver belangrijkste toneelstuk op: journaalbeelden tonen ons James Bond-scenes met tot op de tanden bewapende leden van het arrestatieteam, die vanaf de straten en daken veertien uren lang een miezerig rijtjeswoninkje belegeren in de Haagse Antheunisstraat, waarbij een deel van het slaperige Laakkwartier is afgezet.

Jason Walters, zou daar met zijn ‘Hofstadgroep’ – een fantasienaam door de AIVD gegeven aan een fantasieterreurgroep  – de meest bloederige aanslagen beramen tegen het argeloze Nederlandse volk. De AIVD, altijd behulpzaam, leverde zelf de handgranaat waarmee de belaagde Jason vervolgens een politieagent verwondt. Advocaat Jan Vlug verklaart in de documentaire Prettig weekend, ondanks alles, dat nagenoeg alle leden van de groep gevraagd zijn om medewerker te worden van de Binnenlandse Veiligheids Dienst en dat Mohammed B. AIVD-informant is.

Deze moordenaar van Theo van Gogh is, volgens KRO’s Reporter van 8 juni 2008, geen moslimterrorist maar een extremistische eenling. Op 23 januari 2008 concludeert het Haagse gerechtshof dat het groepje opgeschoten jongeren geen terroristische organisatie vormt. Alle verdachten worden van terrorisme vrijgesproken. De ‘Hofstadgroep’ heeft nooit bestaan.

Het doel is echter bereikt: Goede-Tijden-Slechte-Tijden kijkend Nederland is verlamd van angst. Tjibbe Joustra, de gewezen UWV-directeur die van uw verzekeringspremies onder meer 24 karaat vergulde wc-potten en marmeren bekleding van de directieruimten realiseerde, ontvangt een promotie tot Nationale Coördinator Terrorismebestrijding. Met zijn corrupte inborst voert hij zijn beroemde ‘nationaal terreuralarm’ in om uw zorgvuldig gecultiveerde angst op peil te houden, waarbij u simpel dient te vertrouwen dat er dit keer daadwerkelijk een concrete aanleiding aan ten grondslag ligt. De AIVD doet daarbij graag een duit in het zakje. In haar jaarverslag van 2004  waarschuwt de AIVD dat ‘ervaren en getrainde jihadisten binnen nu en een paar jaar toeslaan’ in Nederland. Inmiddels is het 2012.

De niet-aflatende stroom van valse verdachtmakingen door de overheid

Na het acteerdebuut van de AIVD volgen nog vele soortgelijke “verijdelingen van terreuraanslagen door extremistische moslims.” Bijna altijd stelt justitie de moslimverdachten op vrije voeten. Steeds kondigen de mainstream media de arrestaties met veel bombarie aan.

Dat justitie de verdachten in 98%  al na enkele dagen vrijlaat, vinden we terug in de kleine achterafberichtjes. Maar het kwaad is inmiddels geschiedt: het stelselmatig gedesinformeerde journaalpubliek ziet moslims als directe bedreiging.

Enkele voorbeelden:

In september 2004 arresteert de mobiele eenheid met veel opzichtig vertoon, manschappen, honden en materieel voor het onklaar maken van bommen, een moslimgezin uit hun Utrechtse woning. Het gezin blijkt volstrekt onschuldig.

Op 31 december 2007 pakt de Dienst Speciale Interventies drie van terreur verdachte moslims op. Op 17 januari 2008 komen ze vrij bij gebrek aan bewijs.

Op 14 maart 2008 arresteert de Nationale Recherche een Pakistaanse moslim-terreurverdachte die een een aanslag in West-Europa zou beramen. Bij gebrek aan bewijs laat justitie hem op 1 april dat jaar weer gaan.

Op 16 mei 2008 rekent een arrestatieteam een Turkse moslim in die het terrorisme zou medefinancieren. Hoewel het een zaak van internationaal belang is en Frankrijk om uitlevering verzoekt, is er sindsdien in Nederland nooit meer iets over deze  zaak vernomen.

Op 23 oktober 2008 arresteert de Engelse politie een Nederlandse moslimvrouw wegens verdenking van het voorbereiden van een terroristische daad. Haar Haagse woning wordt doorzocht. Op 2 november 2009 laat de Britse justitie haar vrij.

Op Donderdag 12 maart 2009 is Nederland in rep en roer. Volgens de ‘kwaliteitsmedia’ zou er sprake zijn van een acute terreurdreiging te Amsterdam, in omvang vergelijkbaar met de Madrileense treinaanslagen, weet CCN te melden. De zeven ‘betrokken’, van terreur verdachte moslims blijken onschuldige doorsnee burgers.

Op 30 augustus 2010 houdt justitie twee Jemenitische moslims aan die zij verdenkt van voorbereiding van terreur. Er zouden zich verdachte objecten in hun bagage bevinden. Niets wordt gevonden.

Op 19 september 2010 arresteert de Koninklijke Marechaussee op Schiphol een Somalische moslim op verdenking van betrokkenheid bij terrorisme. De Nationale Recherche kan echter geen belastend materiaal vinden.

Op 25 december 2010 pakt de Nationale Recherche twaalf onschuldige Somalische moslims op wegens terrorismedreiging. Op 30 december 2010 komt de laatste Somaliër vrij. Van terrorisme is geen enkele sprake. Ondanks al deze valse ophef, verdedigt Tjibbes opvolger, Erik Akerboom de angstzaaicampagne door tegen beter weten in te stellen: “Er was sprake van heel concrete en acute dreiging. Dan kun je niet anders dan ingrijpen.”

Op 29 juli 2011 houdt de Nationale Recherche te Almere een Irakeese moslim aan op verdenking van betrokkenheid bij terrorisme die het Openbaar Ministerie een maand later ‘wegens gebrek aan bewijs’ weer vrijlaat.”

De bekendste ‘terroristen’ als Mohammed B. en de vijftien ‘aanslagplegers’ op het WTC, zijn al ver voor hun actie bekend bij geheime diensten, die hen geen strobreed in de weg leggen en dikwijls zelfs faciliteren, omdat zij met hun acties de globalistische zucht tot wereldcontrole van hun opdrachtgevers in de kaart spelen. Het resultaat is steevast: meer vrijheidsbeperkende maatregelen voor ‘uw veiligheid’.

Een uitstekend voorbeeld hiervan is de extremistische moslim Umar Farouk Abdulmutallab, zoon van de machtigste bankier te Nigeria, die in 2009 als pion wordt gebruikt en gefinancierd in een geënsceneerde terreuraanslag tijdens vlucht 253 van  Northwest Airlines van Amsterdam naar Detroit. De geheime diensten hebben hem, na een waarschuwing van zijn vader, al jaren in het vizier. Umar staat desondanks niet op de lijst van verdachte passagiers en verkrijgt moeiteloos een visum en toegang tot het vliegtuig van het Israëlische beveiligingsbedrijf te Schiphol.

Dit bewuste verzuim van het beveiligingsbedrijf stellen de autoriteiten voor als onvoorzien ‘mankement’ en prompt stellen luchthavens overal ter wereld de bodyscanner verplicht.

Verdachtmaking van critici en polarisatie

Behalve de media zijn het met name de politici die de valse terreurdreiging uitdragen. Na afloop van hun collaboratie wacht hen veelal een riante beloning door hun broodheren.

Politici als Geert Wilders en Ayaan Hirsi Ali, inmiddels aan haar glansrijke vervolgcarrière begonnen aangeboden door het neo-conservatieve American Enterprise Institute for Public Policy Research, hebben hun uiterste best gedaan om het Nederlandse volk op te zetten tegen de moslim minderheid. Wilders etaleert de Quran in zijn videoclip Fitna als een barbaars boek maar vergeet daarbij te vermelden dat de Bijbel en Thora dezelfde wortel hebben en in barbaarsheid bepaald niet voor de islamitische variant van het Ibrahimische geloof onderdoen.

Op 13 juni 2008 verkondigt Wilders op de Deense staatstelevisie dat de deportatie van ‘tientallen miljoenen’, voornamelijk Semitische moslim-immigranten zijns inziens noodzakelijk is. Hoewel Wilders niet precies zegt hoe hij dit wil vormgeven, herinnert dit idee aan het ‘Guyana-Plan’ uit 1938 van NSB-oprichter Anton Mussert, waarin Mussert de Joodse immigranten wilde deporteren naar Suriname, Frans- en Brits Guyana.

De grootste promotor van de terreurgedachte is echter niet Wilders’ Partij voor de Vrijheid, maar de middenpartij, ook wel bekend als de PvdA-CDA-VVD. Deze partij met drie verschillende gezichten vertegenwoordigt de corporaties en de banken, waarvan de globalistische eigenaars hun stem laten gelden door politici hun wil op te leggen in de achterkamertjes van de politiek; “De werkelijke macht ligt in handen van de paar mensen die op de vergaderingen van de grote partijen verschijnen”, schrijft hoogleraar prof. J.W. Oerlemans in zijn onthutsende artikel over de oligarchische elite; “Eén-partijstaat Nederland.”

Niet in eerste instantie Wilders maar de middenpartij van onze één-partijstaat heeft sinds 9/11 de officiële versie van de terreuraanslagen, met de moslims als terroristen, voortdurend als onaantastbare waarheid uitgedragen. Om die reden verwijten oud-politici het kabinet van polarisatie. Minister Donner, telg uit een oude dynastie van christen-oligarchen, wil met een “Wet tegen verheerlijken terreur” de ontkenning van de officiële ‘waarheid’  met een jaar celstraf en ontslag bestraffen.

Ook machtshongerige, kleine partijen als de Christen Unie, de SGP, Groen Links en D66, hebben de officiële versie van de terreuraanslagen nooit bevraagd. Het is bovendien de middenpartij en niet de Partij voor de Vrijheid, die sinds 9/11 talloze vrijheidsbeperkende maatregelen heeft ingevoerd.

Opzet geslaagd; volk heeft maatregelen geaccepteerd ‘voor hun veiligheid’

De oproep van een externe en tegelijk  interne bedreiging is wonderwel geslaagd. Het  gewone volk is onzeker, angstig en roept op diverse fora om steeds strengere maatregelen. Voor de geloofwaardigheid zijn er, naast de nationaal coördinator terreurbestrijding (‘NCTB’), nieuwe functies in het leven geroepen overgoten door een wetenschappelijk sausje, zoals een radicaliseringsonderzoeker (Hans Moors), een hoogleraar terrorisme (Bob de Graaff),  een hoogleraar crisisbestrijding (Eelco Dykstra) en een extreemrechtsdeskundige (Jaap van Donselaar).

Sommige representanten van de middenpartij zijn gaan inzien waartoe hun jarenlange politiek van stelselmatig antisemitisme* heeft geleid. PvdA-leider Cohen, zelf aanhanger van het Joodse geloof, vergelijkt de toestand van de moslims in Nederland met die van de joodsgelovigen vlak voor de Tweede Wereldoorlog. Cohen neemt waar dat moslims, net als de joden toen, worden buitengesloten en concludeert: “Moslims van nu zijn de Joden van begin WO II.”

Maar de belangrijkste maatregelen zijn getroffen; we zijn in een nieuwe fase beland. Nu steeds meer mensen zich bewust worden van de schaamteloze zelfverrijking door de wereldelite ten koste van negentig procent van de aardbewoners, lijken de machthebbers hun aandacht te verruimen van moslims naar álle burgers als potentiële ‘terroristische’ bedreiging van de gevestigde orde. En daar is het de bestaande oligarchie om te doen; niet de bescherming van gewone mensen, maar protectie van zichzelf tegen de verontwaardiging van ontwaakte burgers.

*Semieten = Arabische volkeren.

D.w.z. de vermeende nakomelingen van de Bijbelse ‘Shem’ (één van Noachs drie zonen). Dat zijn de moderne en antieke Arabische volken in Zuid-West Azië waaronder: de  Akkadiërs (Assyriërs en Babyloniërs), Eblaïten, Ugariten, Kanaänieten, Phoeniciërs (incl. de Carthagiërs), de Hebreeuwen (nakomelingen; de tegenwoordige etnische Palestijnen, aldus prof. Shlomo Sand), de Ahlamu, Arameërs, Chaldeërs, Amorieten, Moabieten, Edomieten, de Hyksos, Arabieren, Nabateërs, Maganieten, Shebanen, de Sutu, Ubarieten, Dilmunieten, Maltezers, Mandeanen, Sabiërs, Syriërs, de Mhallami, de Amalekieten en de Ethiopische Semieten. Bron: Wikipedia (ENG).

*Antisemitisme = haat tegen Arabische volkeren.

i Oorspr.:“The greatest enemy of knowledge is not ignorance… it is the illusion of knowledge.”

ii Seite3.ch, 13 september 2010; “The Big Picture! Heute: Die Wahrheit über den Krieg gegen den Terror!”

iii Blijkens het archiefonderzoek van historicus en emeritus hoogleraar aan de VU, G. van Rhoon in de DDR, beschreven in De Volkskrant van     19 december 1997 onder de titel; “Nazi’s hadden begin jaren dertig al goede contacten in Nederland.”

iv Citaat Francesco Cossiga in Corriere della Sera,30 november 2007, “Osama-Berlusconi? «Trappola giornalistica» –…mentre tutti gli ambienti democratici d’America e d’Europa, con in prima linea quelli del centrosinistra italiano, sanno ormai bene che il disastroso attentato è stato pianificato e realizzato dalla Cia americana e dal Mossad con l’aiuto del mondo sionista per mettere sotto accusa i Paesi arabi e per indurre le potenze occidentali ad intervenire sia in Iraq sia in Afghanistan.”

v Pravda,11 november 2011: “The Illusion of Democracy in the Modern World – Most of the ‘terrorist’ bomb attacks of the past sixty years have been false-flag attacks that were actually committed by the Israeli Mossad, the CIA, and British intelligence. For six decades the allied Western intelligence agencies have been carrying out an ongoing campaign to frame Muslims for bombings which were actually perpetrated by the Western intelligence agencies themselves. The attacks on the World Trade Center and the Pentagon on 9/11/2001 were a joint CIA/Pentagon/Mossad false-flag operation that was intended to provide an excuse for the subsequent US-led Coalition invasions and occupations of Afghanistan and Iraq.”

vi Trouw, 28 oktober 2005, “Handgranaat Laakkwartier geleverd door AIVD-informant.”

vii Prettig Weekend, Ondanks Alles (2005), BNN-documentaire van Katja Schuurman, in dossier-boekvorm verschenen en geschreven door onderzoeksjournalist Stan de Jong.

viii OM.nl, Persbericht Openbaar Ministerie, 24 januari 2008, “Hof: ‘Hofstadgroep’ geen terroristische organisatie.  ” Citaat: “Het hof heeft […] geoordeeld dat er bij de Hofstadgroep geen sprake is van een criminele en terroristische organisatie, omdat er geen duurzaam en gestructureerd samenwerkingsverband kon worden vastgesteld en evenmin een gemeenschappelijk gedeelde ideologie. Ook was er volgens het hof geen sprake van dat de verdachten als groep het oogmerk hadden geweldsfeiten of opruiingsdelicten te begaan. Alle verdachten zijn dan ook vrijgesproken van deelname aan een criminele en terroristische organisatie.”

ix NRC, 6 juni 2006, “Bonus voor gedetacheerde topambtenaar.”Het Vrije Volk,18 juli 2008, “Ons Tjibbe stapt op.”

x Brabants Dagblad, 21 januari 2006; AIVD vreest terugkomst ‘jihadisten.’

xi De Volkskrant, 30 september 2005, “Schadevergoeding voor inval bij Marokkaans gezin Utrecht.”

xii Elsevier,16 januari 2008; “Terreurverdachten Rotterdam komen vrij.”

xiii Nieuws.nl, 1 april 2008, Pakistaanse terreurverdachte wordt uitgezet.

xiv Elsevier, 16 mei 2008, Recherche pakt van terrorisme verdachte Turk op. Algemeen Dagblad, 16 mei 2008, “Tilburgse Turk opgepakt in terreurzaak.”

xv Daily Post (Liverpool), 3 november 2009, “Passenger had terror documents in burkha; Woman caught at Liverpool JLA.”

xvi Elsevier, 16 maart 2009, “Opgepakte terreurverdachten Amsterdam eisen excuses.”

xvii Volkskrant, 1 september 2010; ‘Terreurverdachten Schiphol vrijgelaten.’

xviii Het Parool, 26 december 2010, “Terreurdreiging in Nederland door de jaren heen.”

xix NRC, 30 december 2010; ‘Laatste Somalische verdachte vrij’,. NRC, 30 december 2010; ‘Terreurverdachte Almere vrijgelaten’.

xx NRC, 30 december 2010 “Laatste Somalische verdachte vrij.”

xxi NOS, 29 juli 2011; ‘Terreurverdachte opgepakt in Almere’. NOS, 9 augustus 2011; ‘Terreurverdachte Almere vrijgelaten’.

xxi Russia Today, 29 december 2009, interview met onderzoeksjournalist Webster Tarpley.

xxii NRC, 30 december 2009, “Bodyscanner ingezet op alle vluchten naar VS.”

xxiii NRC Handelsblad, 14 februari 1990, Oerlemans, prof. J.W.; “Eén-partijstaat Nederland.”

xxiv De Volkskrant, 4 april 2006, “Oud-politici: kabinet verscherpt polarisatie.”

xxv NOS, 28 juni 2005; “Wet tegen verheerlijken terreur.”

xxvi Trouw, 15 december 2010; “Cohen: moslims van nu zijn de Joden van begin WO II.”

Dit stuk is eerder verschenen op de website van Anarchiel.com, auteur Jim Beame

Vorig jaar was de boerka net als het onverdoofd ritueel slachten meerdere malen in het nieuws. In Nederland zijn er ongeveer, schrik niet, 150 vrouwen die een boerka dragen, waaronder veel vrouwen die van oorsprong  Nederlandse zijn en een bewuste keuze hebben gemaakt deze niqaab of boerka te dragen. Het verbod op deze boerka is inmiddels, sinds vorig jaar, een feit in België en Frankrijk. Minister Donner, zelf ook heel transparant, vindt het ook nodig een verbod in te voeren. Wat ik dan wel eens zou willen weten is waarom deze vrouwen zouden moeten luisteren naar mannen die de vrouw de kleren van hun lijf willen praten.

Je eigen vrije keuze kost je in Frankrijk 150 euro, Nederland pakt het gelijk groter aan en kost het de vrouw zelfs 380 euro, mocht de wet van kracht gaan. Ze kunnen zich dus eigenlijk niet meer op straat vertonen zonder het risico te lopen een bekeuring te krijgen, waardoor deze vrouwen nog minder aan het sociale leven kunnen deelnemen. Kijk, dat noem ik nog eens vrouwenonderdrukking , een paar kerels die een vrouw de wet willen voorschrijven en ze vertellen wat ze wel en niet aan mogen trekken en ze in huis willen laten zitten.

Het kan ook een manier zijn om “moslimpje” pesten legaal te maken met wederom vrouwen als slachtoffer.

Tja, die boerka zou een mens angst aan kunnen jagen maar de priesters in de Rooms Katholieke Kerk die kun je pas echt vertrouwen, krijgen die ook een bekeuring of  komen die er af met een boetedoening?

Moskeeën in Nederland waren in de periode 2005-2010 117 keer doelwit van geweld dat voorkwam uit angst voor de islam. Zo werden moskeeën beklad (43 keer) of waren er vernielingen bij islamitische godshuizen (37 keer) (Telegraaf)

Hier is een lijst met individuele gevallen (die overigens dus niet compleet is).

Als reden voor de maagdelijkheidstest werd aangegeven dat de vrouwen die gevangen werden genomen zouden kunnen claimen dat ze verkracht waren door militairen. Meer aannemelijk is het dat de vrouwen nu inderdaad verkracht kunnen worden zonder dat er verder een haan naar kraait en mochten deze vrouwen er eventueel ook maar even aan denken om een aanklacht in te dienen kan er zo een valse getuigenis worden geproduceerd dat deze vrouwen in de prostitutie hadden gewerkt. De vrouwen zullen het dan wel nalaten om ook maar een rechtszaak te beginnen, familie zou kunnen worden bedreigd en ook dan zullen de vrouwen wel eerst tot tien tellen voor ze ook maar hun mond durven open te doen.

Het schrijnende van deze hele zaak is dat deze vrouwen reeds gemarteld zijn met elektrische schokken en ook stonden er een aantal militairen door het raam mee te gluren terwijl ze onderzocht werden op hun maagdelijkheid. Ook werd de test uitgevoerd door een mannelijke arts. Uiteindelijk werd het nieuws over deze vrouwen gewoon openbaar gemaakt wat een gigantische nederlaag en schande betekent voor zowel de gevangen vrouwen als hun betrokken familie.

Of deze uiterst vernederende test toegestaan is in de Islam? Nee, absoluut niet, dergelijke achterlijke barbaarse methodes worden vervloekt door de hooggeleerden maar dat zal het leger een zorg zijn zolang ze maar hun gang kunnen gaan en de vrouwen hun smoel maar dichthouden.

Komen zulke testen alleen in islamitische landen voor? Nee, ook niet. De Britten kunnen er ook wat van. Wat ik zelf nooit heb begrepen is waarom vrouwen hierop getest zouden moeten worden terwijl mannen deze vernedering niet hoeven te ondergaan.

Waar blijft Wilders zijn mening over dit soort achterlijke praktijken? Als dit door ultraorthodoxe moslims was gebeurd, had hij al getwitterd, was al in de krant op de voorpagina verschenen en zijn mening zou ook nagebrouwd zijn in elk nieuwsprogramma. Dat hij weer wat had gezegd! De Grote Blonde Lijder!

Nee, ik ben geen anti-semiet. Ik vind het alleen absurd dat er alleen afkeurend over dit soort praktijken wordt gepraat als het over moslims gaat. Bij christenen en joden en wie weet waar nog meer, zijn er ook van die mensen die totaal van het pad af zijn en de vrouw of ongelovige als een lap vlees willen behandelen. Tegen al deze mensen moet gezegd worden:,, Het is genoeg geweest met je haatpraat. Wij willen jullie niet en jullie doen niet meer mee. Weg!”

Van iedereen die zich niet gedraagt, moet gezegd kunnen worden dat hij dat wel moet doen. Ongeacht huidskleur, religie of wat voor status.

Update: ook verslaggevers die kwamen filmen werden belaagd door deze joodse fundamentalisten.

Wekenlang hing er onder het viaduct van de A20 bij de Alexanderpolder een spandoek met de tekst  “Woensdag gehaktdag!”, doelend op de komende gemeenteraadsverkiezingen. Ik vroeg me af wie of wat er dan gehakt zouden worden. De moslims? In de pan? De grootte van het spandoek en de moeite die erin was gestoken om het gevaarte op zo’n onmogelijke plek te krijgen, gaven mij een onbehaaglijk gevoel. Ik troostte mezelf dat het niet zo’n vaart zou lopen. Fortuyn was een incident, een volksmenner waar een handjevol racisten op zouden stemmen. Er waren genoeg weldenkende Nederlanders die het tij zouden keren.

Totdat ik de beelden op tv zag waarin Fortuyn woest tekeer ging over moslims en tegen het bestuur van Leefbaar Nederland. Hij zou zijn woorden niet terugnemen. En toen gebeurde er iets waardoor ik wakker werd geschud. Een kaal heerschap (doet nu iets voor de PvdA in Utrecht) zegt tegen Fortuyn de woorden die ik nooit meer zal vergeten : “Je hebt gelijk, maar je mag het niet zo zeggen”. Hij zegt niet dat het walgelijke, racistische uitlatingen zijn, nee, Fortuyn had volgens hem gelijk, maar zoiets mocht je niet zeggen. Denken wel kennelijk.

Als je het al inmiddels niet was als allochtoon, dan werd je het vanaf die dag wel, namelijk paranoïde. Wie denken er nog meer stiekem zo? Mijn buurman, de groentenboer, mijn collega’s? Ik moest aan deze woorden denken toen ik laatst een column las van Theodor Holman in het Parool.

Theodor Holman behoort tot de categorie mensen die het wel denken maar (nog) niet zeggen. Hij schrijft over het manifest van Breivik dat hij gelezen heeft. Zijn hele column is doordrenkt met bewondering voor Breivik, alleen zegt hij het niet zo. Mohammed B. noemt hij een oninteressante flapdrol, maar Breivik brengt hem in “verwarring”. Breivik slaat hem “uit het lood” met het “proza van een intelligente jongen”. Wat Theodor Holman eigenlijk beschrijft is zijn verbazing over het feit dat hij het met Breiviks ideeën eens is. Niet met zijn daad, maar wel met zijn ideeën. Theodor Holman zegt  eigenlijk “Je hebt gelijk Breivik, maar dit had je nooit mogen doen”.

Dat 1,5 miljoen idioten op Wilders stemden weten we nu wel en we moeten er helaas mee leren leven. Maar hoeveel Holmans telt Nederland eigenlijk? Hoeveel socialisten, liberalen, hoogopgeleiden, academici, wetenschappers, intellectuelen, journalisten, schrijvers denken eigenlijk “Hij heeft gelijk, maar je mag het niet zo zeggen”?

Dit is een gastbijdrage van Hakan Kapici.

De Saoedische prins Alwaleed bin Talal heeft een strategisch belang gekocht in de microblogdienst Twitter. Hij investeert 230 miljoen euro in het bedrijf.

Zo dat zal een rust geven als Geert & Co. besluit niet meer te twitteren omdat het in handen is gevallen van zo’n door hem verwenste moslim.  Toen ik het las, heb ik eerst een uur hard zitten lachen. Al die moslimhaters, wat moeten ze nu? Krijgen twitterafkickverschijnselen.  Zou Geert al orders hebben uitgevaardigd dat vanaf nu Twitteren ten strengste VERBOTEN is voor alle PVV-officials!

Krijgt Twitter nu ook nieuwe naam? Al-Tweet?