Aan het eind van het stukje staat dat er wel aanpassing gevraagd wordt, armen moeten bedekt zijn (zal ongetwijfeld zijn van een dochter). Maar als ik me niet vergis, zijn er veel scholen in de UK waar uniformen gedragen moeten worden. In Nederland mogen op streng christelijke scholen meisjes geen lange broeken dragen en geen make-up. Daar hoor ik niemand ooit over. Als we dat normaal vinden, stop dan ook met zeuren als andere geloven andere richtlijnen hebben. Ik heb nog nooit iemand horen zeggen dat meisjes van een Reformatorische school onderdrukt worden (terwijl dat net zo goed best wel het geval kan zijn).

Op vakantie in een katholiek land ooit een mooie kathedraal bezocht en geprobeerd met blote benen en blote armen binnen te komen? Bij sommigen moet ook hoofd bedekt van vrouw. Dat is allemaal gewoon geaccepteerd, waarom dan zo raar doen over moslima’s?

Het gaat mij om de hypocrisie en het meten met twee maten. Mag de thora inmiddels door vrouwen bestudeerd worden? Of gelden dezelfde regels nog als in de film Yentl? Mogen vrouwen lid worden van de SGP? Hoor je ook niemand over.

Kortom, mensen wen er eens aan en stop met zo zenuwachtig te doen. Als kinderen goed onderwijs krijgen, compassie en begrip leren, kan ze dat op laten groeien tot zelfdenkende volwassen. Als ze slecht onderwijs krijgen worden het kneuzen, zoals er op dit moment veel te veel rondlopen. Jaknikkers die napapegaaien wat er op SBS6, RTL4, PowNews etc wordt gebraakt. En Van Bijsterveldt doet daar haar uiterste best voor om dat vooral voort te laten duren, hoe meer domme mensen, hoe beter dit achterlijke beleid wordt geslikt.

Het westen moet zich beschermen tegen islamitische invloeden, zeggen nationalisten als Anders Breivik en Geert Wilders. Onze ‘christelijk-humanistische’ traditie zou op het spel staan. Maar is het christendom wel het fundament van onze cultuur? Verlichtingsdenker Kenan Malik betwijfelt het.

Gulden regel
Die trots is misplaatst, vindt Malik. Een voorbeeld: Jezus heeft de gulden regel (‘wat gij niet wilt dat u geschied, doe dat ook een ander niet’) niet uitgevonden. Babylonische en vroeg-Egyptische religieuze codes zinspeelden er al op. Grieken en joden kristalliseerden de regel al uit voordat Jezus op aarde verscheen.

Ook is het geen geheim dat de kerk de verspreiding van verlichte ideeën tegenwerkte. Christelijke geestelijken mochten eeuwenlang als enige lezen en leren. Uiteindelijk herontdekte christelijk Europa in de dertiende eeuw de Griekse ideeën. ‘Dat kwam voornamelijk dankzij de islamitische wereld.’

‘Terwijl Europa zich door de Middeleeuwen worstelde, bloeide in de Arabische landen een intellectuele traditie die net zo briljant was als die van de oude Grieken – en later die van de Renaissance. Dankzij het ontdekken en in Arabisch vertalen van Aristoteles, Plato, Socrates en andere Griekse filosofen begon de gouden eeuw van islamitische kennis.’

Zo maar even wat informatie uit een mooi stuk uit Trouw.

Als het verbod op ritueel – onverdoofd – slachten doorgaat, heeft dat grote consequenties voor de vele Islamitische feestdagen en herdenkingen van moslims in ons land. Dit stelt Ibrahim Wijbenga, verantwoordelijk voor het dossier rituele slacht bij het Contactorgaan Moslims en Overheid (CMO), naar aanleiding van het vandaag begonnen Offerfeest. (Trouw)

Vind dit een wat kort door de bocht stukje. Ook joden zullen zich niet meer thuis voelen. Het zal niet alleen voor hoogtijdagen gelden. Ook alledag vlees moet uit het buitenland gaan komen. Mag dat nog wel onder de nieuwe wetgeving? Of wordt dat ook strafbaar? Als dat wel mag is het weer een echt Nederlandse oplossing; het mag niet in Nederland, maar het mag wel ergens anders en dan mag je het wel importeren. Hypocrisie ten top.

Zelf denk ik dat er bij rituele slacht met meer respect met het dier wordt omgegaan dan in onze walgelijke bio-industrie. Mij stoort het dat we daar niets over horen. Dat gaat gewoon door. Dieren hebben een vreselijk leven én een vreselijke dood.
Wat veel mensen vergeten is dat een dier dat ritueel wordt geslacht ook een goed leven gehad moet hebben, anders mag het niet geslacht.

Als dit doorgaat ga ik me ook niet meer hier thuisvoelen. Ben geen joodse, ben geen moslim, maar geef wel andere mensen ruimte om hun geloof te hebben en te praktiseren, zolang ze mij ook vrij laten. Wat er nu gebeurt is in feite een vervolging, of het begin van een vervolging. Zoiets begint altijd met pesten, daarna gaat het over in echte uitsluiting en daarna vervolging. Is dat wat we willen? Hebben we nog niet genoeg geleerd in de jaren ’30 en ’40 van de vorige eeuw? Zijn we echt zo’n dom volk?

Of het nu gaat om joden en moslims die binnenkort wellicht niet meer ritueel mogen slachten of een pastoor die het verboden is zijn kerkklok in alle vroegte te luiden, gelovigen hebben steeds vaker de indruk in het verdomhoekje van de maatschappij terecht te komen. Dat is een slechte zaak.

Deze opvatting hoorde de Kamercommissie voor binnenlandse zaken gisteren in uiteenlopende bewoordingen aan zich voorbij komen. De commissie hield een hoorzitting waarin ze werd geïnformeerd over de scheiding tussen kerk en staat door verschillende religiedeskundigen, juristen en gelovigen. (‘Al is religie soms ergerlijk, ze verdient bescherming’ – Trouw)

Het Noorse drama doet de discussie over verantwoordelijkheid weer oplaaien. Ook orthodoxe christenen liggen in sommige media onder een vergrootglas: hun islamofobie zou excessen als de aanslagen van Breivik in de hand werken. Noorse Joden vrezen voor hun positie vanwege de pro-Israëlische houding van de terrorist.

Godgeleerden Elisa Klapheck en Gerard de Korte van het Theologisch Elftal over de religieuze motieven van Anders Breivik. Moeten religieuze instituties het voortouw nemen om gewelddadige acties zoals in Noorwegen tegen te gaan?

Absoluut, vindt rabbijn Elisa Klapheck. Allereerst dient de Joodse gemeenschap volgens haar duidelijker uit te dragen dat sympathiseren met Israël niet gelijkstaat aan moslimhaat.

Trouw.nl

Volgens hem ziet Wilders Israël als voorpost tegen de islam, en als zodanig als een mooi beeld voor de wereldwijde strijd tegen de islam. Dat zou verklaren waarom Wilders in het debat over het verbod op ritueel slachten het Jodendom als een baksteen heeft laten vallen.

Ik vraag me nog steeds af of Wilders nu Israël gebruikt of andersom. In het laatste geval heeft hij nu toch iets uit te leggen.

Volgens theoloog Marcel Poorthuis is er sprake van postmodernisme in het geloof. De kerken lopen leeg, maar tegelijkertijd neemt het aantal spirituele zoekers toe. ‘Spiritualiteit light’ is op dit moment de populairste geloofsrichting. Gister hield Poorthuis zijn inaugurele rede als hoogleraar Interreligieuze dialoog (theologie) aan de Universiteit van Tilburg. Hieronder een samenvatting van zijn oratie.

Tekst: Prof. dr. M. Poorthuis.

In mijn oratie op woensdag 6 april aan de Universiteit van Tilburg pleit ik voor de grote betekenis van de dialoog tussen de godsdiensten. Door twee factoren is die dialoog de laatste jaren buiten beeld geraakt.

Allereerst is er de toenemende secularisatie. Mensen zijn vervreemd van hun eigen religie en kerk, al is er wel degelijk belangstelling voor religie. Er lijkt zelfs sprake van een grote openheid voor allerlei religies, maar die openheid is schijnbaar. Uiteindelijk volgt er niet een engagement met één specifieke religie uit, maar is veeleer de individuele zoektocht het parool. Er wordt een eigen pakket wijsheden wordt samengesteld, zonder oog voor historische verworteling van jodendom, christendom en islam en zonder serieus nemen van de band van gelovigen met die specifieke gemeenschap. Andere religies verschijnen dan ook in deze postmoderne ‘openheid’ niet langer als werkelijk anders. Zo betekent paradoxaal genoeg de postmoderne omgang met religie het einde van de dialoog.

De tweede factor die de dialoog tussen de godsdiensten belemmert is van heel andere orde: namelijk het toenemende fundamentalisme. Dat lijkt tegenstrijdig maar beide factoren zijn een reactie op de toenemende complexiteit van onze samenleving. Het fundamentalisme doortrekt alle religies. Ook het seculiere antireligieuze sentiment kan als fundamentalisme worden betiteld. Fundamentalisme is het tegendeel van dialoog omdat de ander daarin louter als ketter en vijand verschijnt, als absoluut anders zonder enige verwantschap.

Serieuze inzet voor de dialoog is echter de aangewezen weg om spanningen in onze samenleving weg te nemen. Onze samenleving gaat krampachtig om met religie, met name met de islam. Die krampachtigheid geldt voor zowel progressieve als conservatieve groepen. Wil die dialoog slagen dan dienen gelovigen wel hun oude vooroordelen over de ander als ketter en dwalende drastisch te herzien. In de dit jaar te verschijnen studie Van harem tot fitna, tonen ik samen met mijn collega Salemink aan dat het vijandbeeld van de islam (en van het jodendom!) diep in de Nederlandse maatschappij verankerd zat, zelfs toen er geen moslims waren in Nederland. Het zijn nu juist de kerken die zich vanaf de zestiger jaren daarvan hebben losgemaakt en de weg van de dialoog zijn ingeslagen.

In de dialoog gaat het erom de ander te verstaan zoals die zichzelf verstaat. Ook brengt de dialoog een bezinning op de eigen religieuze identiteit met zich mee. Precies dat laatste ontbreekt in al die studierichtingen van godsdienstwetenschap. Daar is juist de eigen identiteit geheel irrelevant. Dat je voor echte wetenschap je eigen identiteit buiten beschouwing moet laten is een 19e eeuws vooroordeel.

Dialoog is dus niet soft en niet iets van het verleden. Voorwaarde voor een goede dialoog is wel dat lastige thema’s niet worden vermeden. Zo dient de kwestie van antisemitisme, zowel onder christenen als onder moslims en onder extreem rechts, hoog op de agenda te staan. Dat is beter dan telkens van moslims te eisen dat zij zich distantiëren van antisemitische uitingen waar zij doorgaans part noch deel aan hebben.
Ook de grove aanvallen op de islam horen besproken te worden in de dialoog tussen de godsdiensten. Het fundamentalisme dat zich in alle religies manifesteert is ook een thema dat in de dialoog mét de ander ter sprake dient te komen en niet slechts in beschouwingen óver de ander.

Daarnaast biedt deze dialoog ook in positieve zin belangrijke bijdragen aan vraagstukken in de samenleving die dieper gaan dan technische kwesties. Ik zie een vijftal essentiële thema’s:

• Aandacht voor een spirituele omgang met het milieu. Zo is voor de omgang met het milieu en met de dieren meer nodig dan technisch vermogen. Jodendom, christendom, islam, boeddhisme en hindoeïsme kunnen bouwstenen voor een nieuwe spiritualiteit van de aarde aandragen. Het besef dat we in één wereld leven is daarbij leidraad en brengt religies nader tot elkaar zonder hun eigenheid te verloochenen.

• Inzet voor de onaantastbaarheid van het menselijk leven. De dialoog tussen de godsdiensten benadrukt centrale waarden zoals heiligheid van het leven van ieder mens als beeld van God.

• Religie en burgerschap. De dialoog tussen de godsdiensten draagt bij tot goed burgerschap van gelovigen van allerlei richtingen. is bovendien van belang voor goed burgerschap. Dat islam en burgerschap niet te combineren zouden zijn is nu juist zo’n maatschappelijk vooroordeel dat alleen maar sterker wordt en zelfs steun ondervindt van zogenaamd academische wetenschap. Die tendens dient krachtig te worden bestreden. Het zijn met name de kerken die hun tientallen jaren ervaring in de dialoog met islam en met jodendom voor de samenleving ten nutte kunnen maken. De samenleving doet er goed aan daarnaar te luisteren.

• Een inclusieve tolerantie, d.w.z. tolerantie die de religie niet uitsluit maar insluit. De moderne tolerantie in een seculiere samenleving gaat dikwijls ten koste van de religie, onder het motto: “we zijn zo tolerant dat we steeds minder toestaan”. De dialoog tussen de godsdiensten draagt bij aan onderlinge tolerantie en respect en is een vorm van goed burgerschap. Het zal blijken dat juist godsdiensten een grote maatschappelijke inzet tonen.

• Herziening van de theologie. Tot slot zal de dialoog tussen de godsdiensten leiden tot een ingrijpende herziening van heel de theologie. Het goede in andere overtuigingen kan niet langer als een bedreiging van de eigen religieuze identiteit worden gezien. Die angst mag plaats maken voor verwondering over zoveel goddelijke wijsheid in variëteiten, als kleuren van de regenboog. De vraag naar waarheid, heil en bestemming van de mens zal door de dialoog geen intolerantie en uitsluiting meer verdragen. Het religieuze antwoord op die vraag zal zo een zegen zijn voor héél de samenleving.

Deze tekst is een bewerking van de oratie van prof. dr. M. Poorthuis (Universiteit van Tilburg) en is met zijn toestemming overgenomen op krapuul.nl.

Afgelopen zaterdag sprak volksvertegenwoordiger Hero Brinkman de volgende woorden:

Een keppeltje hoort bij onze joodse cultuur en de islamitische cultuur behoort niet bij de Nederlandse cultuur.

Volksvertegenwoordiger Hero Brinkman heeft een ietwat te positief beeld over de relatie tussen Nederland en het jodendom. Een vraag aan volksvertegenwoordiger Hero Brinkman: Welke beroemde Nederlandse vorstin wilde liever geen opvangkamp voor joodse vluchtelingen uit Duitsland in Elspeet? Ik zal een tip geven: De firma Fortuin maakt een pepermuntje dat naar haar is genoemd. Deze vorstin betreurde het…

dat de keus van een plaats voor het vluchtelingenkamp gevallen is op een terrein, dat zoo dicht bij het zomerverblijf van Hare Majesteit gelegen is, dat het hoogstderzelver aangenamer ware geweest indien dat terrein, eenmaal de keus op de Veluwe gevallen zijnde, veel verder van het Loo had gelegen. Hare Majesteit zou het dan ook op prijs stellen, indien laatstbedoeld terrein, hetwelk overigens an alle daaraan te stellen eischen zoude moeten voldoen, alsnog gevonden zoude kunne worden.

Een keppeltje hoort bij onze joodse cultuur en de islamitische cultuur behoort niet bij de Nederlandse cultuur.

Volksvertegenwoordiger Hero Brinkman heeft een ietwat te positief beeld over de relatie tussen Nederland en het jodendom. Een vraag aan volksvertegenwoordiger Hero Brinkman: Welke beroemde Nederlandse schrijver schreef het volgende fragment? Ik zal een tip geven: Een ander boek van hem werd verfilmd en die film kreeg een Academy Award (Oscar) voor Beste niet-Engelstalige film.

Hij zat met drie andere personen aan een tafeltje in het midden. Hij stelde mij aan de heren voor, indien men aldus betitelen mag joden uit de middenstand, en, gelijk in de loop van het gesprek bleek, sjacheraars in diamant. Eindelijk nog presenteerde hij mij aan een monsterachtig hoofd dat boven het tafelblad aan zijn rechterzijde uitkwam, en de naam Esquenazy droeg. Het was ongepast om onmiddellijk teveel opmerkzaamheid te tonen, maar ik was onwillekeurig van dat hoofd geschrokken. Ik zag niets anders dan een afschuwelijke jodenbakkes (want joden, die alles naar Europese begrippen overdrijven, zijn, wanneer zij lelijk zijn, compleet monsters), een verwarde bos haar, van voren met een vette krul neergekamd over een bol voorhoofd, twee fijne oogkloven, waaruit een leep en vals licht glimmerde, een komkommerneus, een vaag gespleten, lange met vuile stoppels bewassen bovenlip, een geweldige scheurmond en een gierenhals. De rest van het gedrocht, naar mij toescheen een dwerg op een bankje gezeten, werd door de tafel aan mijn blik onttrokken.

Welke beroemde schrijver staat hier naast Anna Blaman?

Een keppeltje hoort bij onze joodse cultuur en de islamitische cultuur behoort niet bij de Nederlandse cultuur.

Volksvertegenwoordiger Hero Brinkman heeft een ietwat te positief beeld over de relatie tussen Nederland en het jodendom. Een vraag aan volksvertegenwoordiger Hero Brinkman: Welke beroemde hoogleraar wijsbegeerte aan de Universiteit Leiden sprak tijdens een academische les de volgende woorden over het jodendom? Ik zal een tip geven: Zijn vader was rijksveldwachter en zijn moeder voedde hem katholiek op.

En heeft zich het internationale Jodendom, de Alliance Israélite Universelle, die het Groot Oosten van Parijs beheerschte, vooraan, met ons varkens niettemin bemoeid, dan is dat gebeurd tot vrijmaking des Jodendoms, dat is tot verwerving der aan de Joodse geslepenheid toekomende wereldheerschappij; middel daartoe was allereerst der Joden internationale geldmacht.

De vader van deze hoogleraar wijsbegeerte was rijksveldwachter en zijn moeder voedde hem katholiek op

De zaak haalde op diverse manieren de wereldpers, hier geeft bijvoorbeeld Ayaan Hirsi Ali commentaar op de bedreiging: CNN. En hier Geert Wilders: RTL.

De groep, “Revolution Muslim”, staat erom bekend op zijn tijd gruwelijke dingen te roepen uit naam van de islam, waardoor iedereen een hekel aan moslims krijgt. Precies waar mensen als Ayaan Hirsi Ali en Geert Wilders behoefte hebben dus.

Het feit dat de site waarvan de bedreigingen afkomstig zijn wordt gerund door bekeerlingen tot de islam, en het feit dat de groep, Revolution Muslim, waartoe zij behoren is gesticht door een Jood die na het doorlopen van een orthodoxe school voor rabijnen, kolonist werd in de Palestijnse bezette gebieden, is op zijn zachtst gezegd nogal eigenaardig. Of niet soms?

Ik ben benieuwd of al die duizenden websites en andere media die over deze bedreiging hebben bericht ook evenveel aandacht gaan besteden aan bovengenoemde nuancering.

Bron:
http://willyloman.wordpress.com/2010/04/23/the-radical-muslim-group-the-threatened-south-park-creators-was-run-by-joseph-cohen-a-former-israeli-radical-who-used-to-live-in-a-settlement-in-the-west-bank/
http://willyloman.wordpress.com/2010/04/24/revolution-muslim-looks-like-a-cia-operationa-new-version-of-an-old-mockingbird/

Deze oproep staat een klein beetje op gespannen voet met de scheiding tussen kerk en staat, geeft de PVV’er zelf ook toe, maar hij ziet geen probleem zolang de kerk doet wat Geert Wilders wil. Eigenlijk kunnen die christenen en die Joden het maar beter als een waarschuwing opvatten; vreemd(e eend in de bijt) = slecht. Wij = goed. Doe dus maar eens wat meer anti-islam profileren aub. Tot zover Wilders’ bijdrage aan de Nederlandse samenleving van vandaag. (Parool)

Vanmorgen kreeg ik een mailtje van mijn oudste zoon. Ik had hem gisteren de kopij van mijn eerste stukje voor Krapuul gemaild. Hij reageerde met een inhoudelijke opmerking: Mijn vrienden zijn het niet (mijn zoon is Ajax-supporter), maar in de vijfde alinea noem je de ‘harde kern van Feyenoord-supporters’. Hierbij denkt men misschien aan geweld enz., maar dit moet je eerder opvatten als de ‘meest fanatieke supporters’ en niet per definitie als de voetbalhooligans die jij bedoelt. Ik snap de tegenstelling met de Rotterdammer Erasmus die je wilt maken, maar dit zou ik toch proberen te scheiden om het zuiverder te houden. Ik kon niet anders dan hem gelijk geven, maar mijn stukje stond al op internet. Ik voerde ter verdediging nog wel aan, dat bij de strandrellen op het strand van Hoek van Holland de ‘Hardekern Rotterdam’ van zich had laten horen. Verder had ik een site bezocht met als naam ‘Hardekern Rotterdam’ waar men duidelijk niet vies was van geweld en dat met foto’s illustreerde. [http://hardekernrotterdam.web-log.nl/hardekernrotterdam/2006/02/geschiedenis_ha.html]

Nu kan iedereen zich op internet natuurlijk noemen zoals hij of zij wil en meestal weet je niet precies wie er achter zit, dus hoe de relatie tussen de makers van die site en de rest van de harde kern van Feyenoord-supporters is, kan ik niet beoordelen. Daarom wil ik bij dezen alle geweldloze Feyenoord-supporters zeggen, dat ik alleen op de gewelddadige types doelde, toen ik het gisteren over die ‘harde kern’ had. Lang leve de sportieve Feyenoord-supporters! Lang leve Mario Been! Lang leve Leo Beenhakker! Lang leve Ajax! Weg met Gerard Cox! Dat laatste niet zozeer vanwege dat achterlijke liedje Ajax is dood uit 1970, maar vooral vanwege het feit, dat hij het niet kan nalaten telkenmale zijn diepe afkeer van Amsterdam te benadrukken. Of is het haat, ome Gerard? Decennia lang vertelt hij al met veel mimiek hoezeer hij lichamelijk onpasselijk wordt, als hij de naam ‘Amsterdam’ probeert uit te spreken en dat hij het daarom maar liever op ‘020’ houdt.

Mijn zoon vroeg, of ik prof. dr. Cliteur nog had gesproken. Dat had ik, zij het slechts kort. De reeks van vier debatavonden in Centrum Pieter Gillis hier in Antwerpen heeft als overkoepelend thema de vraag Komt religie terug? Er zijn nu twee avonden geweest en het gaat weliswaar over religie in het algemeen, maar op de achtergrond speelt steeds het Islamdebat mee. Het thema van gisteravond was de provocerende vraag Mag religie terugkomen? Van de atheïst Cliteur mocht dat, maar het lag er wel aan hoe. Hij had niets tegen sociaal bewogen, tolerante varianten van welke godsdienst dan ook, maar wel tegen extremistische, intolerante varianten.

Bij alle drie de monotheïstische godsdiensten valt er de laatste decennia een opleving van geweld door individuen en groeperingen te bespeuren, zo betoogde Cliteur. De Israëlische minister-president Yitzschak Rabin werd in 1995 na afloop van een vredesdemonstratie door zijn landgenoot Yigal Amir vermoord, nadat deze rabbinale toestemming had gekregen voor de moord. In de Verenigde Staten zijn door christenen talloze aanslagen gepleegd op abortusklinieken en is het personeel bedreigd en in sommige gevallen zelfs vermoord. En een ieder is bekend met de aanslagen uit islamitische hoek. Al dit geweld is religieus geïnspireerd en wordt door de daders gelegitimeerd met een beroep op de Almachtige. Ik vind deze beperking tot de drie monotheïstisch godsdiensten niet geheel correct, want er is wel degelijk religieus geweld aan te wijzen buiten het Jodendom, het Christendom en de Islam, maar dat is nu niet van belang.

Het is volgens Cliteur belangrijk – en dat beperkt zich natuurlijk niet tot gelovige personen en religieuze groeperingen – dat men openstaat voor kritiek. Ik zou daaraan willen toevoegen – ik kan mij niet meer herinneren, of Cliteur dat ook gezegd heeft – dat men de ander in zijn waarde laat, althans als men in debat wenst te gaan met die ander. In een debat, of dat nu in het Centrum Pieter Gillis is of op internet, heeft het geen zin om te beledigen. Dan houdt het luisteren naar elkaar op. Het heeft evenmin zin om bij de minste of geringste vorm van kritiek direct te roepen, dat men zich beledigd voelt. Gisteravond verliep het debat heel beschaafd, zoals te verwachten viel.

Dat de beschaving op internet vaak ver te zoeken is, zal u bekend zijn. Sinds midden 2009 lees ik met grote regelmaat de reacties op artikelen in de Telegraaf op internet. Begin vorige eeuw is er strijd geleverd voor het algemeen stemrecht en nu kunnen we dankzij internet dagelijks de stemmen des volks kunnen horen. De haat tegenover de overheid, de politiek, maar vooral tegenover links is enorm. En u en ik, die onszelf zien als redelijke mensen van goede wil, denken dat als wij maar de feiten presenteren, onze boze medeburgers zullen begrijpen dat zij het verkeerd zien. Een fatale vergissing! Wie haat is niet geïnteresseerd in feiten.