Nein Nein Nein

Daar zijn we weer met het laatste mondsnoernieuwtje van de anti-vrijheid van meningsuiting-partij de PVV. Hoe gaat zo iets in zijn werk? Welnu je noemt je zelf “Partij van de Vrijheid” en vervolgens probeer je iedereen het zwijgen op te leggen waar je het niet mee eens bent.

Vandaag halen ze het nieuws met de Nederlandse ambassadeur in Pretoria, Andre Haspels.

Die heeft in strijd met de Wilders-doctrine de moed gehad zowaar een linkje te plaatsen op zijn facebookpagina naar Nederland Bekent Kleur, met de titel Geen regering met steun van de PVV.

Dit kwam KEIHARD aan in de Führerbunker waar Wilders bijna explodeerde van piswoeste nijd. De PVV is op dit moment nog in beraad of de ambassadeur verboden moeten worden, gedeporteerd, of ontslagen, of dat hij er afkomt met een genadig knieschot of 30 stokslagen uitgevoerd door psycho-Hero Brinkman.

Dat deze verraderlijke ambassadeur het zwijgen zal worden opgelegd staat in elk geval vast. Rechts Nederland likt er alvast zijn vingers maar weer eens bij af.

Westerse kernwaarden
Nu heb ik niets met Burka’s. Hoe schrijf je dat eigenlijk? Ik heb er in Nederland eigenlijk nooit eentje gezien. Ik begrijp de redenatie achter het verbod wel. Mensen moeten elkaar herkenbaar tegemoet treden. Het verbod is tegen gezichtsbedekkende kleding waarbij open communicatie niet mogelijk is. En het beperkt je bij het vinden van een baan en vrouwen worden gedwongen om zo’n ding te dragen. Legio redenen dus om het te verbieden.

En wat zeer belangrijk is, het past niet bij onze Westerse kernwaarden. Laat ik nou eens twee voorbeelden nemen, waarom we niet ontkomen aan dit verbod.

Foto A en foto B.
We beginnen bij foto A.

Dit zijn geen Westerse kernwaarden. Een onherkenbare vrouw die waarschijnlijk door haar man gedwongen wordt zo’n ding te dragen. Niet in staat om te werken en is daarom gedwongen om voor de kinderen te zorgen. Dit moeten wij niet willen in Nederland!

Dan foto B.

Westerse kernwaarden. Een vrouw die de samenleving open tegemoet treedt. Je weet tenminste met wie je praat en ze heeft een baan. Verder wordt zij tenminste niet door haar man gedwongen om dingen te doen die zij niet wil.

Ze zijn beiden trouwens niet gevaarlijk, alhoewel je dat van die Boerka natuurlijk niet helemaal zeker weet.

In 2011 deed PVV-Kamerlid Dion Graus er een schepje bovenop. In een tirade tegen de media en ‘Mevrouw Marcia’ van ‘roddelkrantje De Pers’ in het bijzonder stelde hij tijdens een Kamerdebat dat er naast zijn dierenpolitie ‘ook een soort perspolitie’ moet komen. Collega-Kamerlid Hero Brinkman was er op Twitter als de kippen bij om het af te doen als ‘grapje’. ‘Waar is de humor bij de linkse media gebleven?’ Graus volgde: ‘Ik maakte gewoon een grapje.’ Maar in het letterlijke verslag van het Kamerdebat, dat recent online is geplaatst, is geen komische noot terug te vinden. Graus zegt daarin juist: ‘Meerdere Kamerleden, niet alleen ik, zouden eens actie moeten ondernemen tegen de hufterigheid van journalisten. Dat meen ik serieus.’ (De Pers)

Het programma wordt door ons aller inbreng hier en nu samengesteld. U was er vanaf dag één al bij kunt u later zeggen. U kunt geschiedenis schrijven én maken, dus hup met die geiten en laat deze kans niet aan u voorbij gaan.
Vul aan met nieuwe punten, discussie, zie maar. Geef uw wens een nummer, dan komt het misschien in de lijst, daarover beslissen wij, Le Roi, die namelijk door God gezonden is en boven alle partijen staat, en daarbij : L’état c’est moi, dus verdere uitleg lijkt ons overbodig. C’est simple comme bonjour.
Dit is serieus, maar we moeten de boel wel een tikkeltje leuk houden lijkt me, vandaar sommige -op het eerste gezicht misschien- wat malle punten.

1: Alle wapenproductie moet direct stoppen, bestaande boel kapotgemaakt, te beginnen in NL en daarna de hele wereld. Legers en bases overal opdoeken.

2. Basisinkomen: Iedereen die niet kan werken krijgt een basisinkomen van 2000 euro per maand, ieder jaar inflatiegecorrigeerd, vervangt alle andere regelingen, ook aow. Vraagje: Wat als mensen niet willen werken, een beetje minder dan? Of komt later wel goed? Kan ook.

3. Maximaal inkomen: Met werken mag je maximaal 4000 euro netto verdienen. Wil je méér en ga je dreigen met vertrek naar het buitenland krijg je een vliegticket van 100 euro, maar je mag zonder verantwoording altijd weer retour komen. Wij DELLEN zijn de lulligsten niet, toch?

4. Milieu: Dit kan dus echt niet langer zo, maar mogelijk remt het maximale inkomen de consumptie flink en moet je maar eens een beetje gaan kiezen wat je wil. “Ik wil alles kunnen kopen” is voorbij. Zal nog niet meevallen dit punt.

5. Basisbehoeften: Iedereen op de hele wereld heeft recht op gezondheidszorg, schoon water, eten, een dak boven het hoofd, vrijheid van spreken, denken en handelen. Als we hier geld over hebben geven we dat gewoon weg aan een land dat het nodig zegt te hebben, hetgeen we verder niet controleren. Veel te vermoeiend allemaal.
Of geven we het van tevoren? Kan ook. Wat moeten we met al dat geld als de Grootgraaiers weg zijn?

6. Onderwijs: Ieder mens mag gratis een leven lang leren. De PVV-ers zelfs twee of drie levens lang, want dat zullen ze vermoedelijk nodig hebben om alleen al het lezen en schrijven onder de knie te krijgen. Er is geen onderwijsplicht meer, dat leidt toch maar tot ellende.

7. Infrastructuur: Direct openbaar vervoer uitbreiden zodat we eindelijk van die stinkauto’s verlost worden. Vrachtwagens ook weg, boten en water genoeg.
Openbaar vervoer, gezondheidszorg en energie zijn van en voor ons allemaal en worden weer genationaliseerd. Aandeelhouders en winst maken op deze primaire zaken is afgelopen.

8. Algemeen: Zonnespiegels vanuit het heelal op aarde richten zodat we zonlicht en warmte op bestelling kunnen krijgen. Piet Paulusma mag dat project regelen.

9. Restzetels worden gedeeld met PAF (Partij Anti Fascisten) of Stem- LOMP- Dat- Alles- Goed- Komp. Leuke lui ook, met het hart op de goede plek.

10. Religie en Staat worden gescheiden, nu echt, eeuwig en voorgoed. Boeddhisten stoken hun stinkwierrook maar binnen, Katholieken mogen kruisjes hebben zoveel ze willen maar blijven wel van kindertjes af. Geen enkele religie probeert nog politieke invloed te krijgen. Er zijn duizenden religies maar die kan ik hier natuurlijk niet allemaal op gaan noemen.

11. Het gekkengetal, daarom is deze voor jullie.

12. Kunst ende Cultuur. Onmisbaar. Minimaal basisinkomen, en wie zichzelve bedruipen kan geeft de verdiensten terug aan de samenleving.

Voor nu wil ik afsluiten met het uitspreken van de hoop dat het toch echt anders zal gaan in 2012, want dit jaar was wat mij betreft een politiek anus en annus horribilis met een hoop bruine shit.

Of is het zo dat de beelden niet worden gebruikt omdat het de politie niet uitkomt? Misschien omdat de politieagent zelf niet altijd helemaal aan geweldsbeheersing doet?

Uiteraard gaat Dickerdack wel weer werken aan weer een voorstel om camera’s te mogen plaatsen, wanneer en waar de pliesie dat wil. Alles voor onze veiligheid, he? *kuch* Of is het meer om die bange burgers het idee te geven dat het echt onveilig is op straat zodat de repressie lekker door kan gaan? Want als niemand meer bang is, tja, dan is dit kabinet wel een belangrijke pijler kwijt.

Ook het gekakel van ‘oermoeder’ Van Bijsterveldt *kuch* neemt hij even op de hak.

Al het bovenstaande is natuurlijk stof dat opgewaaid wordt om de werkelijkheid aan het zicht te onttrekken. Dat er nog steeds bezuinigd wordt op het onderwijs.

Thomas von der Dunk over onze zuiderburen. België is er eindelijk uit, lijkt het, misschien toch nog wel, hoewel, etc.

Afgelopen vrijdag was er de Nacht van de Rechtstaat, hier sprak ook Donner. Hij waarschuwde iedere aanwezige voor alle gevaren die de fundamentele waarden van onze rechtsstaat bedreigen.
Sander Terphuis, staatsrechtjurist, zegt er op Joop.nl o.a. dit over:

Het CDA staat pal voor de vrijheid van godsdienst en voor de vrijheid van onderwijs, aldus vice-premier Verhagen. De liberalen staan pal voor de rechten en vrijheden van alle burgers ongeacht hun afkomst of geloof, aldus premier Rutte. Maar in werkelijkheid gedogen het CDA en de VVD de haatzaaiende en discriminerende uitlatingen van Wilders omwille van de macht. Premier Rutte maakte zelfs een knieval voor PVV-leider door druk van Wilders de vrijdenkersuimte van VVD in de Tweede Kamer te laten opdoeken.

Ik noem hier een ander voorbeeld. De partij van Geert Wilders heeft gezegd dat als het aan de PVV ligt de politie de bevoegdheid krijgt om moslima’s met hoofddoek uit de bussen te zetten. Ook toen hebben de VVD en het CDA niets van zich laten horen. Dit zijn de feiten.

Oftewel, hoe haalt Donner het in zijn hoofd om hier ook maar een beetje voor te waarschuwen! Hij houdt zelf mede een gedoogwrak in stand dat alle fundamentele waarden van de rechtsstaat aan zijn bruine laarzen lapt. Of is het hier gewoon een kwestie van wel de splinter in andermans oog zien, maar niet de balk in eigen oog?

In Zuid-Afrika is een omstreden wet ter bescherming van overheidsinformatie aangenomen door het parlement. De door het regerende ANC voorgestelde wet is controversieel, omdat deze onderzoeksjournalistiek zou bemoeilijken en daarmee corruptie zou verhullen. (NRC)

De Protection of Info Bill is hier geheel te lezen (pdf!).

Maar de journalisten, activisten en heel veel burgers van Zuid-Afrika zijn er niet gerust op dat dit allemaal goed gaat met deze regering en deze nieuwe wet. Dat kan ik me helemaal voorstellen, voor je het weet wordt iets misbruikt.

Uri en Piet Hein zouden maar wat graag zo een wet ook hier invoeren en dan ambtenaren die anoniem commentaar hebben, gelijk openbaar aan de schandpaal hangen. Gaat in een moeite door. Bek houden voor dat gepeupel.

Op 10 december denken we aan veel gewetensbezwaarden die gevangen zitten. Ik en vele anderen doen dat door een Amnesty kaars voor het raam te branden. Dit als teken aan de wereld dat deze mensen niet vergeten zijn en dat we vrijheid moeten koesteren.

Gezien het repressiebeleid van dit kabinet, moeten we in Nederland ook alert gaan zijn. Voor je het weet woon je in een totalitaire staat. Waar je opgesloten wordt als je voor een site als Krapuul schrijft.

‘Het is beter een kaars aan te steken, dan de duisternis te vervloeken.’ (Chinees spreekwoord)

Eerst maar even de diepten waartoe de deportatie-politici zinken. Minister Leers vindt de situatie van Mauro “niet schrijnend genoeg”om hem een verblijfsvergunning te geven. Er zijn namelijk nog wel schrijnender “gevallen” . Let op hoe in dit soort discussies mensen gereduceerd worden tot ‘gevallen’, tot ambtelijke dossiers. De beroving van iemands menselijkheid drukt zich in deze boeventaal uit.

Dat er mensen zijn wiens situatie veel schrijnender is dan die van Mauro, waarom zou ik dat ontkennen? Maar daar is dan een heel logisch antwoord op: Mauro mag blijven, en al die nog schrijnender ‘gevallen’ ook. Op het CDA-congres klonk al een pleidooi van Doekle Terpstra om de ongeveer 75 mensen die in soortgelijke situatie als Mauro zitten ook te laten blijven. Maar Mauro laten blijven – om over de anderen maar te zwijgen – dat vindt onderkoning Wilders waarschijnlijk niet goed. “U wilt Mauro wel hier houden, maar u mag het niet”, sneerde GroenLinks-kamerlid Tofik Dibi tegen Leers. Of Leers echt wil is de vraag; dat Wilders iedere uiting van humaniteit jegens Mauro blokkeert, is zeer aannemelijk.

Maar laten we dan dóórbijten, als we spreken over ‘schrijnende gevallen’. Er zijn niet slechts 75 mensen die in zeker zo akelige situaties zitten, er zijn er duizenden. Dan heb ik het niet over mensen die, in onzekerheid maar wel in een min of meer fatsoenlijk huis wonen, met stieffamilie die van ze houdt en met bovengrondse bewegingsvrijheid, zoals Mauro. Dan heb ik het over mensen die in vreemdelingendetentie zitten, wachtend op uitzetting. Dan heb ik het over mensen die slavenwerk doen in een ondergrondse economie, verstoken van verblijfsrecht en van allerlei daarmee samenhangende voorzieningen, elke dag bang voor ID-controle, aanhouding, opsluiting, deportatie. Dan heb ik het over de mensen voor wie soortgelijke ambtelijke figuren als degenen die het begrip ‘schrijnend geval’ hebben bedacht, het woord ‘illegalen’ voor hebben verzonnen. Geïllegaliséérden, mensen die door regel- en wetgeving de status ‘illegaal’ opgedrongen hebben gekregen, is het betere woord. Hun situatie is schrijnend op een manier waar de geachte CDA-afgevaardigden op hun bespottelijke congresje geen seconde hebben stilgestaan.

Daarmee komen we bij de mindere kanten van de argumenten van degenen die ten minste nog hun hart laten spreken en daarom voor Mauro opkomen. Mauro mag van veel mensen blijven omdat hij zo goed is ingeburgerd, zo’n echte Nederlander is geworden in al die jaren dat hij hier nu woont en leeft. Daarmee is verblijfrecht een beloning voor aanpassing geworden. Mauro is als het ware door de ballotagecommissie van de Vereniging Echte Nederlanders goedgekeurd; nu moet het clubbestuur niet meer zeuren en hem gewoon het gevraagde lidmaatschap geven. Het is goed bedoeld, dit soort redenering. Maar het is verkeerd. Het nationalisme wat er aan ten grondslag zit, helpt Mauro wellicht; maar de keerzijde is dat je de deportatie van anderen, minstens zo ‘schrijnend’ maar minder ‘verNederlandst’, er mee legitimeert.

Mauro’s recht om níet ontworteld te worden, van zijn nieuwe familie-en vriendenbanden beroofd te worden, níet in nieuwe onzekerheid gestort te worden, níet gedwongen te hoeven verhuizen naar een land waarvan hij inmiddels de taal nog amper spreekt, stoelt niet op zijn voorbeeldige Nederlanderschap. Dat recht stoelt op het feit dat hij een menselijk wezen is. Niet minder en niet meer. Mensen behandel je niet zo, wellicht tenzij je een kampbewaarder, een minister van deportatie of een Grote Gedoger bent. Hij verdient het als mens behandeld te worden, met het recht om in vrijheid te wonen en te leven. En datzelfde recht heeft iedereen, ongeacht hoe ‘Nederlands’, hoe aangepast, hoe ‘geïntegreerd’ zij of hij ook is.

Grappig is intussen wel hoe degenen die Mauro tot iedere prijs weg willen treiteren, door hun eigen ideologische mand vallen. Juist zij hebben zo vaak de mond vol van dat Nederlanderschap, aan integratie, aan aanpassing. Juist zij willen iemand die aan al die criteria zo ‘voorbeeldig’- ook een woord dat ik niet meer kan horen in dit verband – voldoet, toch het land uit gooien. Kortom: het gaat ze niet echt om die aanpassing aan de ‘Nederlandse identiteit’. Het gaat erom dat hij hier niet vandaan komt, een ‘vreemdeling’ is, een eentje die wat hen betreft bepaald ‘verdwaald is zeker’. En hij heeft een donkere huidskleur.

Dit gaat niet over mislukte integratie en falende inburgering, want in die termen is juist van ‘succes’ sprake. Dit gaat ook eens een keer niet over ‘de islam’, zelfs niet in schijn, want Angola is geen land waar erg veel Moslims wonen. Dit gaat over doodgewone, rechtstreekse vreemdelingenhaat, over racisme: eens een buitenlander, altijd een buitenlander, en hoe je je best ook doet maakt niet echt uit. Het dwarsbomen van Mauro’s uitzetting zou – ook al is het deels verkeerd beargumenteerd – voor dit racisme een tegenslag betekenen. Ook daarom moet Mauro blijven. Maar daarbij blijven mag de strijd tegen het naargeestige uitzettingsbeleid absoluut niet.

Verscheen eerder bij peterstormschrijft.blogspot.com. Auteur: Peter Storm.

Laten we daarbij ook niet nalaten om de houding van de minister – en al zijn hardvochtige collega-politici – te hekelen. Ik lees in de NRC:“Minister Leers heeft vanmorgen aan de Tweede Kamer medegedeeld dat hij geen realistische mogelijkheid ziet om Mauro te laten bijven.”Aan  de diverse juridische opties – adoptie, reguliere verblijfsvergunning, studievisum – zouden bezwaren kleven. Natuurlijk zijn dat uitvluchten. Ministers hebben wat genoemd wordt een ‘discretionaire bevoegdheid’. Dat wil zeggen dat ze in individuele gevallen een besluit kunnen men men dat afwijkt van de standaardregels. In het geval van vluchtelingen kan dan bijvoorbeeld naar ‘humanitaire overwegingen’verwezen worden.

Een andere optie is dat de minister voor de gelegenheid een nieuwe categorie uitvindt van mensen die mogen blijven waar in dit geval mauro onder zou vallen. De Volkskrant wijst erop dat, toen het meisje Sahar – 14 jaar, tien jaar inn Nederland, afkomstig uit Afghanistan – de categorie “verwesterde asielzoekers die minstens acht jaar  in Nederland wonen” werd bedacht. Daar valt Mauro dus ook onder maar ja, zoals de Volkskrant aanstipt, Afghanistan is weer geen Angola, en Mauro heeft langer in Nederland gewoond dan Sahar. Maar er is door creatieve bureaucraten ongetwijfeld een sluitende formulering te vinden. Dat dit nu niet gebeurt, is ene keuze van Gert Leers, en het is onzin om dat te verpakken als ‘we hebben ons best gedaan maar helaas, we kunnen niets meer voor Mauro doen.’ Nee, ik geloof niet in de rechtmatigheid van al dit bestuurlijke gedoe. Ik wijs er alleen op om ermee te laten zien dat Leers’ beroep op overmacht onzin is.

Tegelijk is het geen vrije keus van Leers. Hij  dreigt Mauro te laten vallen, niet omdat de regelgeving niets anders toelaat, maar omdat Geert Wilders niets anders toestaat en daarbij gesteund wordt  door regeringspartij VVD. Die willen welbewust hardvochtigheid uitstralen, die willen afschrikking van mogelijk toekomstige vluchtelingen door, welbewust en dwars tegen wat mensen met nog enige menselijkheid voelen in, Mauro nu het land uit te werken. Deportatie van Mauro is een opsteker voor Wilders, en ook om die reden waard om te dwarsbomen. Want Wilders zal die opsteker gebruiken om zijn keiharde beleid nog nadrukkelijker te promoten en van Leers te eisen dat hij daarvan het willige instrument blijft. Uit dwangmatige trouw aan wetgeving en regelgevig, maar vooral uit slaafse loyaliteit aan onderkoning Wilders die mensenoffers van Leers eist om minister te mogen blijven, dáárom moet Mauro waarschijnlijk weg.

De zaak zelf is slechts opmerkelijk voor mensen die gewend zijn geraakt aan het feit dat het normaal is om wanhopige mensen die naar nederland gevlucht zijn, zonder pardon, generaal of anderszins, terug te sturen, een onzekere, angstige en vaak levensgevaarlijke toekomst tegemoet. Hoeveel mensen in vergelijkbare situaties als Mauro worden wel uitgezet, vrijwel zonder dat er een haan naar kraait? Het is goed, juist, terecht en bemoedigend  dat veel mensen in déze zaak zeggen: hó, dit kan zomaar niet! Maar laten we die houding dan uitbreiden. Want waarom zou het wél okay zijn a om iemand die hier acht jaar woont, of zeven, of zes, hetzelfde lot te laten ondergana dat nuMauro heel misschien bespaard blijft? Zijn mensen dan wezenlijk minder beschadigd en verwond door zoiets? Laten we ervoor zorgen dat Mauro blijft. Maar laten we er dan meteen voor zorgen dat precies gebeurt waar minister Leers bang voor is: de precedentwerking, het effect dat andere vluchtelingen die hier al jaren wonen, óók met succes hun deportatie kunnen dwarsbomen, daartoe geholpen door zoveel mogelijk mede-dwarsbomers.

En laten we verder gaan. De steun voor Mauro is hartverwarmend. Een deel van de argumenten ervoor zijn dat een stuk minder. Ik lees bij de petitie: “Mauro woont hier an negen jaar en dreigt snel te worden uitgezet naar Angola. Maar Mauro is geen Angolees. Mauro is een Nederlandse jongen” – Nederlands geworden, omdat hij al zolang hier woont. Die kant moeten we in de discussie dus niet op: een verblijfsvergunning als beloning voor spontane inburgering. Dat het onmenslijk is om iemand uit de familiekringen waar hij aan gehecht is los te scheuren, is waar en een geldig argument. Maar het argument zou precies even geldig zijn als die familie bestond uit hier wonende ‘niet-ingeburgerde’ (ik haat het begrip) Angolezen of Koreanen of Argentijnen of weet ik wat. Je maakt geen mensenlevens kapot door mensen van hun dierbaren te beroven, dat is de kern. Hoe Nederlands iemand is, is irrelevant. Zo op het ver-Nederlands-zijn van Mauro wijzen onderstreept de scheiding tussen ‘aangepaste’ mensen die rechten hebben, en onaangepaste mensen die dan blijkbaar – deze logica volgend – wél deportatie verdienen. En juist van die scheiding moeten we af: iedereen verdient het als mens behandeld te worden, en dus gevrijwaard te worden van bedreiging met deportatie. Ongeacht hoe verwesterd iemand wel of niet is. Het hele idee van ‘aanpassing’dat ‘beloning’ verdient is  nationalisme, en een handvat tot ondersheid, onderdrukking en uitsluiting. Dit soort dingen kan maar beter uit de argumentatie van solidaire mensen worden geschrapt, hoe goedbedoeld het in veel gevallen ook zal zijn.

Solidariteit met Mauro is een goede zaak. Maar het is vooral goed als het een vertrekpuntis voor méér, een handvat voor een breder verzet tegen de vervolging van vluchtelingen. Mauro moet blijven. Maar al die anderen die met deportatie bedreigd worden, enkel vanwege de ‘misdaad’dat ze een beter bestaan probeerden te vinden óók. Grenzen, grenscontroles, beperkingen van de bewegingsvrijheid, van staatswege afgedwongen en met geweld doorgedrukt, zijn zelf een aantasting van fundamentele menselijke rechten enw aardigheid. Dus zijn ze legitiem doelwit van een ieder die solidair met gevluchte mensen wil zijn. Daarom is het belangrijk dat degenen die nu zeggen: Mauro moet blijven, daar bijvoorbeeld aan toevoegen: en justitie moetJoke Kaviaar – solidariteitsactiviste en precies om die reden doelwit van vervolging door Justitie -  met rust laten. Dreigende deportatie van Mauro, dreigende hernieuwde arrestatie van Joke Kaviaar – het wortelt in hetzelfde onderdrukkingsbeleid dat totale verwerping en omvattende bestrijding verdient en vereist.

Ondanks de voorspellingen van Ons Vorige Kabinet (en Stivoro) dat het rookverbod in de horeca miljoenen, tientallen miljoenen nieuwe niet-rokende bezoekers zou trekken (gebaseerd op Amerikaanse cijfers waar alle gelegenheden die door het verbod reeds over de kop waren gegaan voor het gemak waren weggelaten), zijn in de laatste 2 jaar 60 discotheken dichtgetimmerd wegens gebrek aan belangstelling. De resterende 240 zullen waarschijnlijk binnen 10 jaar volgen (NRC)

Nou ja, ik zou eigenlijk ook niet weten wat je hier als toerist nog te zoeken hebt.

.
Ook wellicht interessant in dit verband: Boris v/d Ham doet mini-lezing over dansvrijheid:

- “Ja, bedreigd werd ik, elke dag weer, honderden doodsbedreigingen, ik heb ze allemaal bewaard. Via de mail, SMS, telefoon, per post, dat had je toen nog” Hij kijkt over zijn schouder en om zich heen. Oh, gelukkig, de dikke Duitse badgast bij de deur is er een van hem. Ingehuurd door het land natuurlijk. Moet een nieuwe zijn, hij herinnert zich deze niet. Een schande dat het nodig is natuurlijk, nog steeds elke dag. Zie je wel, dat ik gelijk heb, ze zitten achter me aan. Waarom? Omdat ik de waarheid vertel natuurlijk. De onverbloemde waarheid, meneer. Die moet altijd gezegd kunnen worden. Nog voor vervolgd geweest, zelfs. Natuurlijk gewonnen.”

- “Ja, want die rechters, allemaal linkse sukkels. Ik had ze mooi tuk, samen met Max. Of was het Bram. Ja, Bram heeft dat voor me opgeknapt. Bram. Ik moet naar Israël, het is hier niet veilig meer. Iedereen kijkt naar me, ze zitten achter me aan. In Israël is het altijd veilig.”

- “Een schande is het. Mijn land… mijn land gaat naar de knoppen, meneer. Een tsunami van buitenlanders. Wat? Wat zegt u? U verstaat het niet? Ik praat toch gewoon Nederlands? Spreek je moerstaal man! Ons prachtige Diets! Oh, u bent van hier… Maar voor mij bent u toch een buitenlander. Ik ben namelijk Nederlander meneer, een prachtige cultuur. Diep geworteld in de joods-christelijke traditie. Dat is de mooiste traditie op aarde meneer. Al die andere, tuig is het, allemaal, bah. Ik kom hier graag meneer, Adriatische kust, het lijkt op Nederland. Bent u nooit in Nederland geweest meneer? Meneer?”

- “Ik mag toch zeker zeggen wat ik wil zeg. Niemand die me de mond snoert. Een schande is het. Vrijheid van meningsuiting meneer. Het belangrijkste goed. Het enige dat telt. Oplossingen? Oplossingen heb ik gedoogd. Daar had ik mijn mannetje voor. Ik zat in het parlement meneer. Zou je nu niet zeggen he, ik zat in het parlement en ik gedoogde de hele boel. Nee, je vindt me niet op de foto met Bea. Bea gedoogde ik niet. Er kan er maar één de baas zijn. Dus het parlement gedoogde ik, iedereen kroop voor me. Nee, er zijn geen speciale wetten van me aangenomen. Mijn partij zat daar voor de vrijheid, zo heette het ook. Ik heb ze allemaal persoonlijk opgeleid meneer. Ze komen me niet meer opzoeken. Niets is ervan terecht gekomen. Als een vader was ik voor ze.”

De Duitser is weg. Ergens in de verte klinkt het eerste geluid van de seniorensoos. Moeizaam schuifelt hij de deur uit.

Een gastbijdrage van Karel

De aanval op Joke Kaviaar, op haar felle inzet tegen de onderdrukkingspolitiek die de Staat der Nederlanden voert tegen vluchtelingen en migranten, wordt dus kennelijk voortgezet. Dat is een aanval op haar én op iedereen die soortgelijke meningen uitdraagt, campagne voert tegen detentiecentra waar mensen zonder verblijfsapieren worden opgesloten, strijd voert voor bewegingsvrijheid van mensen ongeacht herkomst of verblijfsstatus, solidariteit met vluchtelingen daadwerkelijk organiseert en de noodzaak ervan van de daken schreeuwt. Het is tegelijk ook een aanval op vluchtelingen, mensen zonder verblijfsvergunning en dergelijke zélf. Als mensen die voor vluchtelingen opkomen, de mond wordt gesnoerd, wordt het immers eenvoudiger voor de deportatiemachinerie van de staat om vluchtelingen als oud vuil, als overlast, als ding, te behandelen zonder dat er een haan naar kraait. Het is ook nog eens een aanval op het vrije woord, een woord dat we tegen de oprukkende onderdrukking keihard nodig hebben. Het is een aanval die we maar beter kunnen helpen mislukken.

Deze aanval vereist weerwoord. Gelukkig zijn her en der oproepen te vinden om stelling te nemen tegen de vervolging van Joke Kaviaar. Doorbraak publiceerde “Oproep tot solidariteit met Joke Kaviaar, en met vluchelingen en migranten”, met onder meer een aanmoediging om teksten van Joke Kaviaar te verspreiden. Gramchap – een autonoom initiatief uit de jaren tachtig, waarvan ik met groot plezier ontdek dat het een online springlevend is – heeft onder de titel “De dictatuur van een politiestaat” waarin ook een oproep tot solidariteit, en eveneens tot verspreiding van teksten van Joke Kaviaar. Ik had iets soortgelijks vorige week al naar voren gebracht. Het is echter wel tijd voor me om de daad bij het woord te voegen.

Hieronder dus een compleet artikel van Joke Kaviaar, één van de artikelen die klaarlijkelijk aanleiding voor het OM is geweest om haar te vervolgen. Dat ze mij dan ook maar aanpakken als ze dat willen – en dat er maar velen mogen zijn die iets dergelijks doen en daadwerkelijk één van de aangevallen teksten publiceren en daar verantwoordelijkheid voor neemt. Komt-ie, zonder foto’s maar met de hyperlink erin. Lees en verspreid! Bron: http://www.jokekaviaar.nl/opstand.html.

Waar blijft de Hollandse opstand?

Afrikaanse vluchtelingen bestormden afgelopen week massaal de Spaanse enclave Melilla in Marokko, bezet gebied eigenlijk, net als heel de VS ingepikt door gelukzoekende Europeanen.

Van een vorige keer staan de beelden van bloedende mensen klimmend in hekken met prikkeldraad me nog bij. Het is een veeg teken dat mensen het blijven proberen, steeds weer en met gevaar voor eigen leven. Waarom ook niet? Dat leven was toch al niets waard, net als dat van al die mensen die in zinkende sloepen proberen om het Europees vasteland te bereiken.

In dezelfde week leidde de dood van een 41-jarige Tunesier in een deportatiebajes in Vincennes, bij Parijs, op zaterdag 21 juni tot protesten van de daar opgesloten mensen zonder papieren. Een solidariteitsdemonstratie volgde, de gevangenen staken het centrum in brand en velen ontsnapten.

Europa staat in lichterlaaie, leek het even. Dat zou meer dan terecht zijn, want het Europees parlement ging nog afgelopen week akkoord met het plan om migranten van buiten onze hoog opgetrokken muren eensgezind te weren. Dat heet: De Terugkeer Richtlijn. Alleen een formele goedkeuring is nog nodig.

Niet langer spelen de Europese naties elkaar de bal van het ‘vluchtelingenprobleem’ toe. Nee, ‘we’ slaan nu de handen ineen: ‘ze’ komen er niet meer in en ‘ze’ gaan er zo snel mogelijk weer uit, of ‘ze’ worden zo lang mogelijk opgesloten.

Viva Europa!

Verzet is geboden. Maar in het Nederland van de Schipholbrand komen we niet verder dan een fluitconcert bij de Trots op Oranje tour der Nationalisten, geleid door Führer Verdonk. Het tragische daarvan is dat Verdonks opvolger intussen ongestoord haar gang lijkt te kunnen gaan.

Daar moet nu eens een einde aan komen! Het wordt tijd voor – om met de Franse autoriteiten te spreken – een flinke stimulans tot verzet. Want hoe kan het bestaan dat Albayraks neo-fascistische beleidswijzigingen zo weinig worden opgepikt?

Hoe kan het bestaan dat de enige zorg van de Nederlandse politiek is dat de Hollandse detentiecentra zo veel mogelijk worden opgeleukt door zich op de borst kloppende architecten en kunstenaars? Wat is het toch allemaal weer gezellig. Wat is het humaan en vriendelijk. En zo polderen we knusjes door, zonder dat de opgesloten migrant begrijpt wat dat nu eigenlijk is: polderen.

Het past allemaal keurig in de Europese apartheidspolitiek en wij doen dat hier zo op onze eigen manier, met helende woorden en verzachtend gebed. We dragen allemaal ons steentje bij aan de dam die de toestroom van al die ‘vreemdelingen’ moet tegen houden.

Kerkelijke organisaties houden zowel binnen als buiten de muren van de centra de protesten zoet en organiseren hun eigen project voor ‘vrijwillige terugkeer’. Het is namelijk allemaal de wil van God. Van overheidswege wordt gesproken over ‘intensief begeleiden’ en vooral niet over dwingen, over ‘vrijheidsbeperkende locaties’ en zeker niet over gevangenissen.

Het nieuwe door Albayrak voorgekookte beleid pretendeert dat de met enkele dagen verlengde asielprocedure ‘de vreemdeling’ ten goede komt, terwijl het werkelijke doel is om daarmee het inperken van beroepsmogelijkheden goed te praten en te verhullen, want: “de ervaring leert dat uitzetting moeilijker wordt naarmate vreemdelingen hun vertrek kunnen uitstellen.”

Intussen traden cipier Albayraks ordetroepen alvast “adequaat” op tegen protesterende gevangenen in de Bijlmerbajes. Daar is het vast veilig nu. Zelfs haar jammerende bewakers hebben niets te vrezen. Het zal ook wel goed zijn als een regeringsfunctionaris het woord ‘adequaat’ gebruikt. Dat heeft Albayrak van Verdonk opgestoken. Een volgend oproer in een andere hoofdstedelijke bajes dreigt al, maar vragen worden nergens gesteld.

Gaat de Hollandse opstand aangezwengeld worden door juist die mensen die geen kant op kunnen, die eenvoudigweg door staatsknokploegen ongezien in hun cellen kunnen worden teruggedreven? Of gaan de vrije Nederlanders nu eindelijk eens de straat op omdat zij zich realiseren dat in het land van de toenemende repressie zij zelf de volgende kunnen zijn? Identiteitscontroles. Preventief fouilleren. Cameratoezicht. Razzia’s. Of komt het volk alleen in opstand als ‘oranje verliest’?

Waar blijft de Hollandse opstand? Wie gaat er mee om de kantoren van de IND te bestormen en leeg te trekken, de archieven en computers te overgieten met benzine en door vuur te vernietigen? Wie helpt de moderne Gestapo te stoppen dossiers over ongewensten aan te leggen? Wie gaat er mee met sloophamers en shovels, om de muren van de deportatiekampen en gevangenissen te slechten? Wie gaat er mee om de kniptangen uit te delen waarmee mensen uit hekken en prikkeldraad kunnen worden bevrijd?

Waar blijft de Hollandse opstand? Het is de hoogste tijd!

Joke Kaviaar, 25 juni 2008

Verscheen eerder op peterstormschrijft.blogspot.com. Auteur: Peter Storm.

De rol van die laatste in het debat over de vrijheid van meningsuiting heb ik altijd uiterst discutabel gevonden, terwijl Geert Wilders er sowieso een speciale rol in speelt, aangezien het hele debat immers min of meer in het kader van “zijn” rechtszaak opnieuw leven in werd geblazen. Daarbij komt, dat hij immers op kosten van de staat beveiligd wordt en bij een ongelimiteerde vrijheid van meningsuiting aldus nooit (meer) op zijn woorden hoeft te letten, met alle kwalijke gevolgen van dien. Politici willen de ongelimiteerde vrijheid van meningsuiting natuurlijk primair voor zichzelf, alsof er geen politiek te bedrijven valt, als je op je woorden moet letten. Lijkt mij persoonlijk stug. Het plaatst politici ook nog eens gedeeltelijk boven de wet, die voor de rest van het volk wel zou gelden.

Een ongelimiteerde vrijheid van meningsuiting lijkt dus enkel te rechtvaardigen, als die dan ook maar meteen voor iedereen zou gelden. En dus neigen velen naar de ongelimiteerde variant voor iedereen.

Ikzelf ben een uitgesproken tegenstander van de ongelimiteerde vrijheid van meningsuiting.

De vrijheid van meningsuiting is natuurlijk een groot goed, maar veel van de mensen die de ongelimiteerde variant voorstaan bewijzen wat mij betreft keer op keer dat ze helemaal niet met deze vrijheid om kunnen gaan. De meningsuiting is een instrument van beschaving en dient aldus niet misbruikt te worden voor overduidelijke tentoonspreiding van een stuitend gebrek daaraan. Ik geef natuurlijk grif toe dat het nagenoeg onmogelijk en onwenselijk is om de mate van beschaving van iemand die een mening uit mee te wegen in de vraag of hij of zij die mening wel mag uiten. Maar mijn verzuchting over de al dan niet in de mening doorschijnende mate van beschaving geeft volgens mij wel aan dat er extreme gevaren aan de ongelimiteerde vrijheid van meningsuiting kleven.

Een ongelimiteerde vrijheid van meningsuiting zou in uiterste consequentie betekenen, dat er nooit meer iemand in dit land voor het uiten van zijn of haar mening voor de rechter gedaagd zou kunnen worden. En daar wringt voor mij persoonlijk de schoen toch wel heel erg.

Vanuit mijn zeer ouderwetse rechtsgevoel dient men zich voor alles, wat men zegt/roept in theorie voor de rechter moeten kunnen verantwoorden. Voor die rechter moet de vrijheid van meningsuiting een belangrijk, maar zeker niet het enige element van een eventueel oordeel hier omtrent zijn. Haal je met een ongelimiteerde vrijheid van meningsuiting de mogelijkheid van toetsing door een rechter weg, dan haal je volgens mij ook meteen de angel uit onze rechtsstaat.

Begrijp me niet verkeerd, niet alles hoeft in de praktijk voor een rechter te komen, maar alles moet, in mijn optiek, toetsbaar blijven. De ongelimiteerde vrijheid van meningsuiting zou, zo vrees ik, tot op zekere hoogte het einde van de Nederlandse rechtsstaat kunnen betekenen. En dat vind ik een angstaanjagende gedachte. Ik zou dus pleiten voor het behoud van een lekker vaag gelimiteerde vrijheid van meningsuiting. En dat zou in dit land, dat immers ook het lekker vaag gedogen van onder andere drugs heeft uitgevonden, toch eigenlijk helemaal niet zo’n probleem mogen zijn…

Een gastbijdrage van MadPride

Waarom is ongebreidelde keuzevrijheid eerder een vloek dan een zegen? Deze cartoonfilm legt het uit, in woord en prachtig beeld. U dineert in een restaurant. Wat kiest u: de dure wijn? Dan vinden anderen u vast decadent. Wat als u het goedkope merk kiest? Dan bent u natuurlijk gierig. (Waarom keuzevrijheid ons verlamt – Trouw)

Mooi, duidelijk filmpje om over na te denken. Natuurlijk wil ik niet naar een éénprodukt maatschappij, maar soms wordt ik wel eens vreselijk moe van al het aanbod en ook van het feit dat mensen alles steeds maar willen veranderen. Ben je net blij of gewend aan een product, is het weer verdwenen, want moest ‘VERNIEUWD”.

Natuurlijk, dat hele consumentisme houdt de economie aan de gang, maar put ook de aarde (en je eigen portemonnaie) uit.
Ik ben eigenlijk nooit een Palvovreageerder geweest van nieuw = hebben! Maar zie het zoveel om me heen. Alleen daar word ik al moe van.