Krapuul Radio – RIP George Jones

Toevallig besprak ik vandaag met een collega de smartphone welke ons onlangs werd uitgereikt door den baas en ik zei “hij is wel snel vol, ik heb er 40 country LP’s op staan”. Dit was bedoeld als grapje maar de 40 country LP’s staan er werkelijk op. Dit zijn LP’s van George Jones, de zanger die vandaag op 81 jarige leeftijd stierf in een ziekenhuis in Nashville.

Grote kans dat er meer mensen rondlopen met een smartphone vol met George Jones nummers. Volgens dit bericht van de NOS nam Jones 150 albums op, dat lijkt me een beetje stug maar het waren er echt godsgruwelijk veel.

Ik weet verder ook helemaal niks van George Jones, behalve dat zijn bijnaam “the possum” was, niet echt flatteus als je possum-foto’s bekijkt, en dat een andere bijnaam “No-Show Jones” was. Dit laatste had hij te danken aan drankmisbruik, waardoor hij zelden meer kwam opdagen bij optredens.

Jones maakte country muziek zoals God het bedoeld had. Reacties op youtube gaan altijd ongeveer als volgt:

“One of the true C&W musicians, not the stuff they call C&W today”

Iemand schreef deze reactie 9 minuten geleden op, alhier.

Ik ken dit nummer eigenlijk niet eens want ik kwam er nooit echt toe om al die tientallen LP’s helemaal af te luisteren.

Voor mij blijft George Jones altijd bestaan vanwege een aantal bijzondere liedjes.

Deze bijvoorbeeld, White Lightning. Jones scoorde er een nummer 1 hit mee vlak nadat de schrijver, “The Big Bopper”, op tragische wijze was omgekomen in een vliegtuigongeluk, samen met Buddy Holly en Ritchie Valens, op “the day the music died”. White Lightning gaat uiteraard over de illegale drank uit de tijd dat alcohol verboden was in de USA. Beetje (ongeveer precies als) wiet in Nederland nu.
http://www.youtube.com/watch?v=Eh30g29l61M

Dit is inderdaad C&W zoals het ooit bedoeld was en alles wat tegenwoordig moet doorgaan voor C&W is, op een enkele uitzondering na, waarover later meer: afgrijselijke nep.

Een ander hoogtepuntje van deze man is The Race Is On. Country muziek zoals het hoort, met uiteraard een Fender Telecaster, en een tweede stem die zijn hoofd van de microfoon verwijdert op de cruciale momenten wanneer God dit nodig vindt:
http://www.youtube.com/watch?v=ERW8z8Y6MHk

En op deze wijze heeft de Possum, “No-Show Jones” dus tientallen zo niet meer dan honderd LP’s volgezongen.

Zijn cocaïne- en drankverslaving hebben zijn leven regelmatig goed verziekt. Hij reed ooit 40 mijl op een grasmaaier naar de dichtst bijzijnde slijterij toen zijn toenmalige vrouw, Tammy Wynette (voor de onwetende cultuurbarbaren onder ons: dit was ook al een grootheid in de country muziek), zijn auto-sleutels verstopt had. Dit is slechts 1 van de krankzinnige dronken verhalen die over hem de ronde doen.

Hij is er toch 81 mee geworden. Maar nu is George Jones – God rest his soul – toch eindelijk dood. Als een pier. RIP.

Wil je echt wat over George Jones leren, lees dan eens dit artikel uit de NY Times.

AJvdK tekent aan:
Hij was de laatste echte honkytonker, op de Killer na, van voor het grote gladstrijken dat in Nashville nodig werd gevonden om hillbillymuziek aanvaardbaar te maken voor gevoelige stadse oortjes. En compromissen waren er niet bij. Schaamteloze gevoeligheid ook, herkend door Elvis Costello bijvoorbeeld.

Good year for the roses

1 gedachte over “Krapuul Radio – RIP George Jones”

Reacties zijn gesloten.