Eerste werkdag Willem-Alexander (bijna) foutloos verlopen

Op een paar “inschattingsfoutjes” na. Dat is op zich best een prestatie. Sterker nog, zijn optreden gisteren was dusdanig subliem en exceptioneel dat je nu onmógelijk nog republikein kan zijn. Dat hoorde ik gisteren althans Sonja Barend en Claudia de Breij verkopen bij Pauw & Witteman, het programma dat eigenlijk het ergste programma is dat er bestaat, en misschien daarom juist wel het bekijken waard.

De media hebben kroningsdag tot de laatste druppel uitgemolken. Dit land is nu helemaal verenigd en in harmonie. Het Volk wil één kant op, de koning voorop!

En het was zo goed georganiseeeeerd. En de jurkjes waren zo mooooooi.

En wat is het alternatíef?? 3 witte T-shirtjes op het Waterlooplein.

En er stonden maar 2 gekke republikeintjes op de dam. Dus, mijn hemel, waar práten we over! Aldus Sonja Barend.

Hoewel Eberhard van der Laan, de politie in Amsterdam middels een Heusche Vergadering waren overeengekomen dat het dragen van een wit T-shirt op de Dam toegestaan was, moesten de 2 republikeinen van door een stel skinheads van de Dam gesleept worden, slechts 1 van de twee droeg overigens een wit T-shirt, dus hoppa in een geblindeerd busje ermee want dat kan natuurlijk niet.

Het Volk ging er spontaan van brallen: flikker op met je bordje!

Op het buro werden de benen van Joanna uit elkaar geschopt, moest ze haar BH uittrekken en werd ze in haar kruis gevisiteerd.

Aandachttrekster!!!! Krijste Het Volk.

Waar waren al die republikeinen? Zei Jeroen Pauw, die zo ongeveer de diepgang heeft van een lege petfles.

Nou die republikeinen hadden er misschien toch maar vanaf gezien. Misschien hadden ze geen zin in die 10.000 politie-agenten. Die hadden stuk voor stuk de instructie gehad om een wit T-shirt op de Dam toe te staan, en tóch slaagden ze er in om middels de “inschattingsfout”-procedure, het enige witte T-shirt op de Dam in een busje te smijten.

Misschien hadden de republikeinen dat filmpje wel gezien van het OM, waarbij middels decreet werd uitgevaardigd dat “Leve de Republiek” de enige toegestane leus was, en die mocht je dan gaan staan roepen op een door een haag van politie-agenten omsingelde speciaal aangewezen locatie.

Die “inschattingsfouten” van de politie die kennen we nu langzamerhand wel. Wijk jij af van de toegestane norm dan slepen ze je weg. Excuses kan altijd nog. Oh hebben we je ten onrechte een paar uur opgesloten en anaal gevisiteerd? Oh sorry hoor, dat was een inschattingsfoutje. Jij krijgt een bos bloemen. Oh is het het 2e inschattingfoutje dat we in een paar maanden tijd met je uitgehaald hebben? Excuses, excuses. Oh hebben we je per ongeluk preventief opgesloten? Sorry. Hebben we je per ongeluk zeven keer in je rug geschoten? Excuses.

Maar, mijn hémel, waar práten we over? Aldus Sonja Barend bij Pauw en Witteman. Nou nergens over dus he. Dat is toch de bedoeling?

6 gedachten over “Eerste werkdag Willem-Alexander (bijna) foutloos verlopen”

  1. Hier moet gewoon eens grondig onderzoek naar gedaan worden, en dan met ontslag van de korpschef en abdicatie van de burgemeester als waarschijnlijke uitkomst ervan.

  2. Wat zijn dit voor een politiestaatpraktijken?? Ik dacht gisteren dat Joanna alleen even afgevoerd was – wat al erg genoeg zou zijn geweest – maar drie uur lang, en dan zo’n behandeling???

  3. Het verhaal van Koosje Koster die krenten uitdeelde bij het Lieverdje zoals verteld door Roel van Duijn in zijn boek over Provo:

    “Op 23 april was ook Koosje Koster (nr. 6 op de Provo-lijst) bij het Spui gearresteerd, ‘omdat’ ze krenten uitdeelde. De krenten symboliseerden de liefde en de kommunikaatsie die de politie voor het Lieverdje niet opbrengen kan. Ondanks deze christelijke liefde leidde de arrestatie tot een calvinisties zedenschandaal. Op het buro werd Koosje tegen haar wil en onder hevig verzet uitgekleed door drie mannelijke en een vrouwelijke agent. Daarna werd ze, slechts gekleed in een kort jasje en een onderbroekje, urenlang verhoord. Van Hall verklaarde in de gemeenteraad dat herhaling van iets dergelijks niet voorkomen kon worden. Trouwens, het was eigenlijk te gek om je druk te maken over ‘een malle dwarsliggende juffrouw, voor wie je nu eenmaal geen nette dames van huis hoefde te halen’, zoals hoofdinspekteur Koppejan het uitdrukte (24 mei 1966). Het vertrouwen in de methodes van de politie werd nog maar ternauwernood gered, toen de minister verklaarde dat Koosje onjuist behandeld was.”

    Dat was 1966. “Het is 2013” was het motto van de nieuwste republikeinen, in navolging van Joanna zelf.
    Ja, en wat dan nog? D2013 oprichten?

Reacties zijn gesloten.