Vrees en beven voor de staatsterreur – een verklaring van ongeloof

180px-MenezesEr is een tijd geweest waarin ik, anarchist of niet, nog enig geloof hechtte aan de parlementaire democratie. In de wandeling noemt men dit stelsel gemakshalve “democratie” maar dat is een demagogische of propagandistische truc.
Misschien was ik aangestoken door gemeenteraadslid door de jaren heen Roel van Duijn, die oprecht geloofde en naar ik meen nog steeds gelooft dat dit stelsel iets met regering door althans namens het volk te maken heeft.
Ik zou het willen.

Het is niet eens zo zeer gebroken wat mij betreft met de aanval op Irak, die voorafgegaan werd door de grootste anti-oorlogsmobilisatie uit de geschiedenis. De politici in dienst van de oliemaatschappijen en de wapenindustrie wisten beter, hadden ook niets met internationale rechtsorde te maken en geen onwaarschijnlijk verhaal was te stompzinnig om als reden op te voeren om het hoogstontwikkelde Arabische land tot puin te bombarderen en in een toestand van burgeroorlog en “verarmd”-uraniumstraling achter te laten. En het opmerkelijke of pijnlijke was: de beweging tegen de oorlog verdween als sneeuw voor de zon, alsof de vrees-en-beventaktiek (“Shock and awe” in de mediataal) ook op degenen die zich in de oorlogvoerende landen verzetten tegen deze oorlog had gewerkt.

Mijn vrees-en-bevenogenblik was 22 juli 2005. De Braziliaanse immigrant in Londen, Jean Charles de Menezes, vertrekt uit zijn flatje waar – naar achteraf gezegd wordt – “verdachte personen woonden” (die evenwel nooit zo verdacht zouden worden dat zij gearresteerd werden achteraf). Zwaarbewapende politiemannen houden het gebouw in de gaten en volgen Jean Charles op de voet. Hij gaat naar het metrostation Stockwell, haast zich zoals metrogangers in een metropool als Londen in de spits nu eenmaal doen, haalt de trein net – maar de mannetjes die hem achtervolgen halen hem ook. Een van hen drukt hem tegen de vloer in het gangpad van het metrorijtuig en schiet hem meermalen door het hoofd.

“Hij was aangezien voor een verdachte die terreurplannen had”. Is Engeland zo’n rechtsstaat dat zo iemand standrechtelijk in een volle metrotrein wordt doodgeknald?
“Hij ging zwartrijden”. Ja echt, dat werd ook in de strijd ter verdediging van de moord opgevoerd. Ze hadden niet gezien dat hij zijn abonnement had gescand. Ja, dus knal je iemand dood.

Geen smeris is zelfs maar ter verantwoording geroepen voor deze moord, geen agent geschorst of bestraffend toegesproken. Alle mogelijke kletspraatjes zijn in de strijd geworpen om net te doen alsof hier iets gerechtvaardigds is uitgevoerd.
En vrees-en-beven moet het geweest zijn voor de medepassagiers in die metro die hebben kunnen zien hoe Jean Charles werd doodgeknald voor hun ogen.

1 april 2009. Groot protest in de City in Londen tegen de meesters van de wereld die demonstratief moeten confereren, de G-20. Ian Tomlinson is krantenverkoper in de buurt en is op weg naar huis. Hij heeft het ongeluk een slagorde smerissen achter zich te hebben, waaruit een skinhead in uniform hem met een knuppel tot wankelen brengt en vervolgens tegen de grond slaat. De bepaald niet hemelbestormende krant The Guardian heeft de beelden.

Tomlinson blijft dood, de beelden zijn de laatste van hem als levend mens.

Onnodig te zeggen dat de onderhavige smeris niet vervolgd is, niet zelfs berispt laat staan geschorst. Er is zelfs geen enkele smoes bedacht om dit te verdoezelen want de beelden vertellen het verhaal. O ja, zoals de commentator meldt: de demonstranten zouden de hulp van de ambulance gesaboteerd hebben. (Tomlinson hoorde niet bij de demonstranten maar bevond zich nu eenmaal op de juiste plaats op het juiste ogenblik). U ziet hoe actief die smerissen zijn om de stervende Tomlinson bij te staan.

Dat is Engeland. Inmiddels hebben we causes célèbres in Nederland als de zaak-Rishi, waar dit flauwekulverhaal nog onlangs over gelanceerd is. Maar, staat er bij, de agent die hem doodgeschoten heeft “wordt vervolgd”.
En nog verser, de man die zijn hondjes uitliet en niet vriendelijk genoeg was voor twee stadswachten die toch voor ons aller veiligheid rondlopen: zeven schoten in de rug. Nietes, was het laatste bericht dat ik er over vernomen heb, het waren er maar drie.

Ziet u, geachte lezer(es), we kunnen verhalen opgelepeld krijgen over deze fantastische rechtsstaat en democratie maar dit zijn slechts vier getuigen die niet meer kunnen navertellen dat je zonder meer op straat gedood kunt worden door de uniformdragende dienaren van degenen die er namens en op grond van een door u gegeven kiezersmandaat zitten.

En zo kwam het dan dat ik besloot maar niet met pensioen te gaan als anarchist en ook niet, genuanceerd en verstandig met de jaren geworden, in Rechtsstaat en Democratie geloof. Het geloof is niet wederzijds. Kijk altijd wie er achter je loopt, het kan een uniform zijn.

(De schrik is en blijft, ik heb het eerder gemeld).

13 gedachten over “Vrees en beven voor de staatsterreur – een verklaring van ongeloof”

  1. De verklaring die meerdere malen in de engelse media en rapporten werd aangegeven is dat De Menezes zag donker uit.
    Midden-Oosten donker uit.
    Dus verdachte kleur.
    Zo werkt de engelse democratie op dit moment.

    Overigens de agent (in burger) die verantwoordelijk voor zijn observatie was, is precies op het moment van het delict iets voor het eten gaan halen en de rest van het personeel heeft gewoon iets “haastig” gehandeld.

    De betrouwbaarheid van de schaduwstaat.

  2. Heftig stuk Arnold en….o zo broodnodig….
    Dank daarvoor.
    Ik moest ook meteen denken aan het stuk recent van LRd over G4S..kwestie van tijd en dan worden ook die bewapend in het kader van de ‘totaaloplossing’ die dat kutbedrijf in de verkoop heeft volgens hun eigen website…
    Let maar eens op: het aantal ‘incidenten’ zal straks explosief groeien als de crisis dieper wordt en voor meer mensen voelbaar wordt…
    Fijn land Nederland…schizofreen land Nederland…

  3. @2: Ralph:

    De naam G4S. Spreek je uit als G-force. Zwaartekracht. En dan G-4 is bijna dodelijk hoor. Leuk bedacht van die lui hè zo’n grapje.

  4. @4

    Uiteraard is het dat. Maar daar is binnen zo’n wereldwijd onderdrukkingsbedrijf echt wel over nagedacht.

  5. @5, Klopt, die lui zijn niet dom. Maar het is toch al steeds meer een Orwelliaanse maatschappij aan het worden, dit land en de westerse wereld in zijn algemeenheid.

  6. “Er is een tijd geweest waarin ik, anarchist of niet, nog enig geloof hechtte aan de parlementaire democratie.”

    Bedoel je de parlementaire democratie als systeem of déze specifieke parlementaire democratie zoals die uitdrukking vindt in Nederland en meer algemeen in de EU-landen?

  7. @8:

    Nee, geen fout idee, maar in combinatie met Kapitalisme en “Markt” per definitie wel denk ik.

  8. Onze fijne zwart rechtse coalitie ,is achter de schermen via zwarthemd teeven bezig om de rechtsgang in nederland volledig af te breken .Men onderzoekt of het mogelijk is om zaken binnen 10 dagen af te sluiten .Akte van beschuldeging zal 24 uur voor behandeling in de rechtzaal overhandigd worden aan beschuldigde .Zaken zullen behandeld worden in afwezichheid van partijen Tegen oordelen zal geen cassatie of gratie verzoek worden toegestaan .En na wets wijzeging ,bij doodstraf zalde uitvoering hiervan na uitspraak worden uitgevoerd .De ultra rechtse coalitie is goed bezig Vandaar dat korthals al pleit om flutte voor een derde maal op het schild te hijzen.En uiteraard geeft de bruine teev gaarne zijn medewerking aan deze afbraak .

  9. Kan kapitalisme ergens anders op uit draaien dan op de macht van de sterkste?
    Zijn er op het moment levensvatbare alternatieven voor de parlemntaire demokratie? Zelfs dit verre van volmaakte model moeten we op het moment bevechten. Neoliberalisme blijkt steeds meer de natuurlijke bondgenoot van de dictatuur.

    Kan iemand misschien iets hoopgevends zeggen?

  10. @11:L

    In de VS is er al veel langer een verzet groeiende tegen de dictatoriale gevolgen van het Corporatisme. De neoliberale ” vrije markt” zal uiteindelijk in elkaar donderen. Over and over again. L’histoire se répète.

    Het monster zal een tijd getemd zijn, maar dan weer proberen uit zijn hol te komen. Deze omwenteling maken jij en ik niet meer mee. Verder dan voor ons eigen geweten “iets” doen kom ik tegenwoordig ook niet, stoppen is geen optie, dan zou ik “dood” zijn.

    Wel in het besef dat er gelukkig op de wereld velen zijn die het ook anders willen. En wie weet, met zijn allen proberen dat wiel de kant van het fatsoen op te krijgen. Je weet maar nooit waar de stap die we maken uiteindelijk toe zal leiden.

    “De reis van duizend mijlen begint met de eerste stap” ( Tao)

  11. ooit hoopten de echte GROENEN (oftewel de kabouter party) dat groener leven en geen slaaf zyn van staatssocialisme of grootkapitaaldemocratie een alternatief zou zyn voor onze schyndemocratie.

    De combinatie van groen en links heeft dankzy de baantjesjagers hier een einde aangemaakt.

    nu zal europa elk jaar wat in leveren totdat we op het nivo van de derde wereld aangekomen zyn..

Reacties zijn gesloten.