Review: Unsere Mütter, unsere Väter

Vati
Vati

Ik heb vandaag en gisteren de “miniserie” Unsere Mütter, unsere Väter in 2 sessies uitgezeten, hetgeen een hele zit was aangezien het hier 3 afleveringen van per stuk anderhalf uur betreft.

De serie gaat over 5 jonge vrienden, Wilhelm, Friedhelm, Greta, Viktor en Charlotte, die samen in dezelfde buurt zijn opgegroeid. Victor is een Jood (dat weet je vrij snel aangezien hij “sjalom” zeggend komt aanfietsen in het begin). Het zou ook een grapje kunnen zijn want de rest van het stel is allemaal vrolijk fris en fruitig into het nazisme.

De serie moet ons een beeld geven hoe het gekomen is dat jonge mensen, “net als wij”, spontaan buiten hun schuld nazi werden en als het ware gedwongen werden gruwelijke nazi-dingen te doen. In plaats van “ons pa en ons ma” hadden ze de serie uiteraard beter “onze opa en oma” kunnen noemen, maar dat even terzijde.

Twee broers gaan samen naar het Oostfront. Een meisje reist er achteraan als verpleegster. Ander meisje neukt zich met het hoofd Gestapo omhoog als zangeres, terwijl ondertussen haar vriendje de Jood op reis gaat. Dit klinkt cynisch maar zo is het niet bedoeld, ik wil niet te veel verklappen.

Er zijn mensen die zeggen dat de serie wat weg heeft van onze Soldaat van Oranje. Daar zit op zich wat in, vooral in het begin en het einde.

Maar de humor die in Soldaat van Oranje zit ontbreekt in deze serie volledig. Er valt echt niks te lachen. Er is eigenlijk juist best wel nog een trieste overeenkomst met Soldaat van Oranje, namelijk dat de 5 vrienden elkaar gedurende de 4 jaar oorlog regelmatig tegenkomen, in Duitsland, Polen en Rusland.

Waar het in Soldaat van Oranje gewoon hysterisch is dat verzetsheld Rutger Hauer de tango gaat dansen met zijn jeugdvriend de SS’er Derek de Lint, 3 minuten nadat hij door een Engels schip op het strand van Scheveningen is gedropt, komen dat soort situaties in Unsere Mütter, unsere Väter óók voor. Alleen zijn ze daarin blijkbaar serieus bedoeld, hetgeen volstrekt ongeloofwaardig overkomt.

Wanneer het ene vriendje even een afgrijselijke oorlogsmisdaad wil plegen staat hij plots oog in oog met zijn andere vriendje die bij de tegenpartij zit. Wanneer Klaasje zwaar gewond raakt wordt hij acuut verpleegd door zijn jeugdvriendin Klazientje. Wanneer zangeresje A op toernee gaat naar Polen staat de vriendenclub plotseling gezamenlijk champagne te klinken en geloof me, zo achterlijk als ik het nu opschrijf, zo achterlijk is het ook.

Niemand komt er genadig van af in de serie. De Duitsers zijn gewoon kritiekloze nazi’s, een beetje zoals de gemiddelde Nederlander nu, de Joden zijn dom en bang en laten zich gewillig uitroeien, de nazi’s zijn uiteraard foute boel, de Russen gewetenloze killers en verkrachters en de Poolse partizanen zijn antisemieten.

Tot zover het slechte nieuws.

Maar overall vind ik, als liefhebber van films en verhalen over oorlog, het toch wel degelijk de moeite waard om de serie te bekijken. Als je gewoon alles over je heen laat komen zitten er echt heel veel mooie verhaaltjes en scènes in. Bijna altijd ook uitstekend gefilmd, met goede effecten, geen overdreven gedoe en het ziet er allemaal behoorlijk geloofwaardig uit. Dus de actie is leuk.

Maar de serie zet de Duitsers wel neer als zielige slachtoffers en dat is dan weer een beetje minder. Daarom geef ik de serie een 6.

3 gedachten over “Review: Unsere Mütter, unsere Väter”

  1. Was de serie over het ontstaan van Hitler niet leuker ? Als arme sloeber aan de macht gekomen ? Een echte socialist met hart van goud die door de macht werd gegrepen en genadeloos werd beveelt ? Zo wrang om iemand te zien verpieteren. Kan ons allemaal overkomen ? Dat mensen volledig door kunnen slaan is me wel duidelijk, lijkt mij. Niet iedereen zal zeggen dat Hitler een echte socialist was. Was. Uit angst dat dit nooit meer mag gebeuren, op deze manier, is al geen goed gegeven. De Joden krijgen nog steeds de schuld van alle problemen. Dus wat hebben we dan geleerd ? Nee, de Joden zijn zelfs de nieuwe nazi’s.

    Uit angst dat het nog een keer gebeurt, gebeurt het nog een keer. En nog een keer.
    Veel ouderen die nog leven zijn zich nog steeds van geen kwaad bewust.
    Dat is juist het beangstigende.
    Hoe zijn die kinderen dan opgevoed ?
    Oh, daar mogen of kunnen we niet meer over praten.
    Ook hier konden mensen er niet meer over praten.
    Tsja, zo hou je de martelkamer in stand.

    Veel jongeren zijn tegenwoordig nog erger.
    Ze groeien nog erger op ook.
    Elk moment kan de vlam weer in de pan slaan.
    En berg je dan maar.
    Nee, daar ben ik niet bang voor.
    Statistisch gezien had die oorlog al zichtbaar moeten zijn.

  2. Heimat van Edgar Reitz op de laatste uitgemolken afleveringen na, beter.
    Wel nog wat méér geduld, duurt 56 uur ; ).

    We hebben Grossmütter nodig zoals in het eerste zwart-wit deel, maar die kan je helaas niet bakken.

Reacties zijn gesloten.