Onze relatie

Ik kijk naar het knipperende balkje in Word. Ik weet niet wat ik moet schrijven. De hitte heeft mij in haar macht. Ze laat me niet los, de ventilator, een pilsje helpen niets. Het verdriet is alleen maar groter geworden.

We hadden een prachtige relatie, ik ging voor jou. Jij leek voor mij te gaan maar alles is verloren nu. Je beloofde me bergen van goud, werk. Je zou voor mij zorgen, je zou mij nooit in de steek laten.

En ik geloofde je, je was charismatisch, ik hield van je. Samen stonden we sterk. We gingen kijken wat we konden doen aan jouw penibele financiële situatie. Je had het slecht, maar dat deerde me niet, onze relatie was verder prima.

Het maakte me ook niet uit dat je moeder nog steeds je brood smeerde, het had iets aandoenlijks. Ik hield toch wel van je. En ondanks je grote, mooie woorden begon ik te twijfelen.

Ik begon te twijfelen of je wel goed voor mij was. De eerste breukjes kwamen vlak na het aangaan van onze verkering. Wat je mij beloofde kon je niet waar maken, al je beloftes brokkelden langzaam één voor één af. Ik begon zo te twijfelen.

Ik maakte het uit, ik zocht een ander. Hij was wat genuanceerder in zijn denkbeelden en had een goede baan. Ook hij kon zich niet aan zijn beloftes houden. Ik heb het geprobeerd met hem, maar jij leek toch weer de winnaar te zijn.

Ik kwam bij je terug, je beloofde mij weer gouden bergen, je zou mij zelfs 1.000 euro geven, gewoon omdat ik werk. Je beloofde zoveel maar niets, echt niets kwam uit. Ik haat je en ik zal nooit meer op je stemmen!

Rutte, het is uit.

3 gedachten over “Onze relatie”

Reacties zijn gesloten.