Elf september: hoogtijdag voor de rechtse bloeddorst

¡Venceremos! – zo sloot ik toevallig een mail af naar een makker die geëngageerd was ten aanzien van Latijns-Amerika, die andere elfde september. Omdat het nu eenmaal de verjaardag van de staatsgreep in Chili was. Wij zullen overwinnen, de verkiezingsleuze en het verkiezingslied van het Progressief Akkoord van Chili, de Unidad Popular, met Salvador Allende als presidentskandidaat.

Op 11 september 1973 werd hij bij een staatsgreep door de door hemzelf aangestelde legeropperbevelhebber afgezet en vermoord. Vervolgens kon de klassewoede van de bezittende klasse van Chili in het nieuws gevolgd worden. Stadions werden concentratiekampen, kunstenaars gemarteld en vermoord, fabrieken eenvoudigweg beschoten, nachtelijke overvallen vonden plaats op leden van Unidad-Popularpartijen enzovoort.

Kort na mjin email op die elfde september 2001 kwam het bericht over New York. Even dacht ik – maar neen, zelfmoordacties zijn niet rooms, wat toch de achtergrond is van Chilenen, links of niet.
En dan – nog afgezien van de honderden passagiers in de vliegtuigen – het invliegen op de werkplaats van duizenden mensen is rechts. Ultrarechts. Zeker zo rechts als wat het putschistich gespuis in Chili deed.

Omdat het vertoog in klassetermen misdunk is geworden zul je nooit horen dat het vermoorden van drieduizend mensen die al dan niet met de pest in hun lijf weer eens een dagje werk begonnen waren een ultrarechtse streek was. Het vertoog wordt steeds in termen van godsdienst of complotten geleid. Maar het kapen van honderden mensen en het vermoorden van duizenden tijdens hun werk is simpelweg een daad van klassenstrijd. En het heeft ook als zodanig gewerkt. Ik hoop hier verder op terug te komen en op door te gaan.

Was het een complot? Daarover kan geen twijfel bestaan. Maar of er nu een niet-statelijke organisatie achter deze aanslagen stak of een staat (Saoedi-Arabië zou dan toch echt de grootste verdachte moeten zijn, gezien de nationaliteit van de kapers), het blijft een zet in de internationale klassenstrijd. Van ultrarechts. Punt.

3 gedachten over “Elf september: hoogtijdag voor de rechtse bloeddorst”

  1. Wat de gezindheid van het geboefte dat de vliegtuigen gekaapt heeft was interesseert mij niet. We kunnen het niet meer vragen.
    Als je aanslagen op drieduizend werkende mensen (afgezien van het vliegtuigpersoneel en de passagiers, de brandweerlieden die hun leven moesten wagen – en zelfs het kantoorpersoneel van het Pentagon wat mij betreft) anders dan rechts wilt zien heb je een probleem lijkt mij.

Reacties zijn gesloten.