De misstap van een getuigenispartij

De Partij voor de Dieren is wat Willem Schinkel de partij links van links noemt, de enige die niet op D66 probeert te lijken. Naast de SGP dan die ook een geheel ander perspectief op politiek biedt en ook daarom godlof nooit groter zal worden dan zij nu is. Voor de PvdD lijken er wel groeimogelijkheden, maar niet te veel en het zou ook vreemd zijn als zij zomaar in de huidige politieke constellatie veel groter zou worden. De Partij voor de Dieren hoort in de eerste plaats een getuigenispartij te zijn als emancipatiebeweging voor de Ander die “Het Dier” genoemd kan worden. Dat de Kamerleden op groene punten soms succesjes behalen in het parlement is mooi meegenomen.

Een enorme groei van de Partij voor de Dieren zou wijzen op de gewenste geestelijke ommekeer die nodig is voor de maatschappelijke transformatie tot wat ik socialisme belief te noemen – ik kom hier op terug, in de hoop dat collega en kameraad Le Roi danse er op kan/zal reageren of dat ik hem in ieder geval instemmend kan zien knikken.
Ik heb het zelf niet meegemaakt, maar het blijft een mooi verhaal: als iemand in de zaal het over dierenbevrijding heeft bij wijze van vraag of opmerking zegt Ernest Mandel, bij leven trotskistisch voorman geschrokken: “Dierenbevrijding is pas aan de orde in de zevende fase van het socialisme”. Maar hierover een andere keer.

Juist omdat de Partij voor de Dieren een geheel andere partij is dan de andere doet iedere misstap meer pijn dan van de rest. De plotselinge prioriteit gesteld aan verdoofd slachten, alsof er niet op allerlei andere punten iets te winnen valt voor De Ander, geschrokken reageren als ik zeg dat dit hulp aan de xenofoben is. Breed uittoeteren van een type van een gesubsidieerd Telegraafomroepje dat hij graag prominent in de partij wil zijn en hengelt naar “een date” met de directrice van het wetenschappelijk bureau (en jawel hoor, op twitter verneem je zoiets, de lompe opmerking wordt gehonoreerd).

En dan als klap op de vuurpijl gisterochtend het stemmen voor de onzinnige motie-Wilders: “gehoord de beraadslagingen” die nog moesten beginnen enzovoort.
Ja Rutte II is rampzalig. Maar men hoort niet te stemmen voor een motie die ingediend is door iemand die pal daarvoor twee fractievoorzitters van andere partijen voor miezerige mannetjes heeft uitgemaakt, de ene omdat hij Wilders aansprak op de nazivlaggen in zijn gevolg zaterdag 21 september. Alleen daarom al niet. En dan mag er best nagedacht worden over de zin van het mogelijk laten struikelen van Rutte (Bruin) II. Wie anders dan Wilders – zo te zien – heeft er baat bij? Is er een alternatief? Als er een was dan zou er na de verkiezingen vorig jaar toch naar gezocht zijn. Dit is GEEN coalitie van water en vuur, de PvdA van Samsom en Spekman voelt zich kiplekker bij de VVD van Rutte en Zijlstra. Als het niet zo was zou de formatie misschien nog wel aan de gang zijn geweest nu. Dat de grote liefde van de PvdA-top voor de VVD de PvdA verwoest zal de dames en heren paardeworst zijn. Ze zitten er nu en wegjagen en nieuwe verkiezingen houden zal alleen maar verdere ellende opleveren. Er mag wel eens nagedacht worden in plaats van leuk voor de Bühne “tegen” stemmen. Onthouding van stemmen had net zo veel effect gehad maar zou minder slecht gezelschap hebben opgeleverd.

Enfin, de toespraak van Marianne Thieme bij de Algemene Beschouwingen.

9 gedachten over “De misstap van een getuigenispartij”

  1. den nagel op den kop, om maar eens een Oudhollands spreekwoord te gebruiken. Ik begrijp ook niet waarom PvdD en in minder mate de SP gebruik hebben gemaakt van stemonthouding.
    Wat betreft de Ander zijn we wat mij betreft weer terug bij af. De Ander is in het vertoog weer de complete negatie van Ik.

  2. al met al waar blyven de goeie linkse ideeen voor een alternatieve sociale samenleving????

  3. De PVDD kan zichzelf sowieso beter opheffen. Haar steun aan een motie van de PVV heeft meer betekenis dan slechts een faux pas. De stijd voor het lot der dieren kent dubieuze voorgangers.

    Hooggeplaatste Nazi’s als Hermann Göring, Heinrich Himmler en Adolf Hitler waren erg bekommerd om dierenwelzijn en trokken zich het afslachten van dieren erg aan.

    Hermann Göring, eerste minister van Pruisen, had dit te zeggen:

    “Een absoluut en permanent verbod op vivisectie is niet alleen een noodzakelijke wet om de dieren te beschermen en om sympathie te tonen met hun lijden, maar het is ook een wet voor de mensheid zelf… Ik heb daarom het verbod op vivisectie met onmiddellijke ingang afgekondigd en heb de uitvoering ervan strafbaar gemaakt in Pruisen.

    Tot wanneer de straf wordt uitgevoerd, zal de beschuldigde verblijven in een concentratiekamp.”
    (Sereniteit)

  4. @5
    Belachelijke flauwekul van de strekking “Hitler was ook vegetariër”.
    Bij de oprichting van de Dierenbescherming in NL waren nogal wat anarchisten betrokken, maar ja, die waren ook al niet voor een Europese superregering. Weet je wie wel?

  5. @6 Arnold,

    Je hebt gelijk dat de vergelijking met Göring, etc. een ad hominem argument is.
    Maar je verhaal over de motie is dat ook. Stel dat de motie was ingediend door de SP, had de PvdD dan ook het verwijt van een misstap gekregen? Ging het om de inhoud van de motie, of ging het om de indiener ervan?

  6. @7
    Ik heb niet een heel hoge dunk van de SP maar ik vermoed dat zij niet zo dom geweest zouden zijn deze motie in te dienen als er geen PVV was geweest. Het hele idee van een motie van wantrouwen is een slag in de lucht en, hoezeer ik ook een afkeer heb van Bruin II, er is nu geen alternatief.

  7. “Het hele idee van een motie van wantrouwen is een slag in de lucht en, hoezeer ik ook een afkeer heb van Bruin II, er is nu geen alternatief.”

    Euh, volgens mij kan iedere stemgerechtigde ervoor ‘kiezen’ om al dan niet bewust een politieke keuze uit te brengen, middels ‘een stem’. Wat het verdere politieke spectrum aangaat: ‘tjah’.

Reacties zijn gesloten.