Close encounters of the Nazi kind

Er duiken steeds maar weer (laat ik die geenstijl uitdrukking ook eens gebruiken) stemmen op dat De Demonisering, NET ALS IN 2002 (!!!!), weer in volle gang is. Steeds. Maar. Weer. Al jarenlang. Zielig gehuil. Kletspraat ook. Vrijheid van meningsuiting werkt namelijk twee kanten op. PVV-tuig het heilige boek van 1 miljoen landgenoten “Mein Kampf” noemen, wij PVV-tuig nazi’s noemen. Jij begrijpen?

Je krijgt het ze niet uitgelegd. Het is altijd weer huil huil huil en oh boehoehoehoe.

Communiceren met PVV-scum. Het blijft gewoon onmogelijk. Ze serieus nemen: onmogelijk. Wat moet je ermee?

Close Encounters of the Third Kind is een tamelijk saaie film, die lijkt iets te worden en die het toch maar niet wordt. Hoogtepunt is dat ze gaan “communiceren” met de ruimtewezentjes. Zie bijgaand videootje.

Dat dit niet echt werkt moge duidelijk zijn.

Communiceren met racistische, nationalistische gekken werkt ongeveer hetzelfde. Het zijn wezens die leven in een andere dimensie.

Moet je ze dood maken? Nee. Ik ben pacifist en tegen geweld. Je mag in mijn ogen geen mensen doodmaken. Uit zelfverdediging wel, maar niet als je ze hebt opgesloten en na het spreken van “recht”. Recht staat in dit geval tussen quotes omdat recht meestal betekent: het recht van de sterkste. Dat is dus geen recht maar gewoon barbarij.

Hitler had van mij ook niet dood gehoeven, Pim Fortuyn ook niet, en al die gastjes bij dat proces van Neurenberg ook niet. Max Blokzijl niet, Anton Mussert niet. Enzovoorts. Je ziet dus dat in mijn beschaafde visie “demonisering” in het geheel niet hoeft te leiden tot de dood. Integendeel.

Maar ik dwaal af.

Wat doe je dan wél met racistische, nationalistische elementen zoals het PVV-schuim?

Exact wat er na (excuses er volgt nu een Godwin) de Tweede Wereldoorlog gebeurde. Ze werden niet massaal vermoord of collectief heropgevoed. Ze werden teruggeschopt onder hun steen. Ze kropen terug in hun donkere hol en hielden decennia-lang hun gore bek.

“De Problemen” waren dus niet opgelost. De achterban was niet plotseling verdwenen. Maar ze waren onschadelijk omdat ze waren uitgekotst en ontdaan van hun macht.

Je HOEFT de “problemen” waar de PVV-aanhang last van heeft helemaal niet “op te lossen”, je zorgt gewoon dat ze hun vuile giftige bek houden. Omdat je zegt: nu is het afgelopen en nu houd je je vuile bek, nazi-zwijn. Je gaat er bijvoorbeeld dus niet mee in een gedoogregering of zo. Ik noem maar wat.

Vervolgens kun je als land, en als Europa en als wereld, werken aan een toekomst met welvaart en recht. Met de vrijheid voor iedereen om zich te ontplooien en iets van zijn leven te maken, zonder dat de ene bevolkingsgroep de andere bevolkingsgroep de hersens inslaat.

De “onvrede” bij het PVV-tuig en hun (neo-)nazi vriendjes is van alle tijden en hoort thuis waar het hoort: in het duister en niet in het daglicht.

4 gedachten over “Close encounters of the Nazi kind”

Reacties zijn gesloten.