Audi: lesje in PR en tijdrekken

Dit lesje is niet gratis, dus wie geen geld heeft, moet niet verder lezen. Trouwens, wie niet bij een Duits bedrijf werkt met een oorlogsverleden ook niet. Eerst gaat dit over de verhelderende aanpak van Dr Oetker vorig jaar en de gevolgen daarvan nu, en aansluitend na de koffie duiken we in het recente gevalletje van Audi, waar nog wel wat meer spaanders vielen tijdens het hakken (ik verklap het vast: ook Nederlandse!). Daar gaan we dan. Advies aan Dr Oetker.
Hallo dokter, dit keer kom ik u beter maken, hoewel het hier wel om een vrij ernstig geval gaat… Kijk, dat u pas zo’n 70 –  z-e-v-e-n-t-i-g  – jaar na dato in 2013 eindelijk eens aan komt kakken met de waarheid over het SS-verleden van Rudolf-August Oetker, na veel hangen en wurgen, lijkt natuurlijk nergens op.

De term gotspe heeft sindsdien weer nieuwe glans gekregen: op uw site durft u het d.d. maandag aan, om uw oorlogsgeschiedenis, die toch echt wel wat meer opriep dan een gevoel van ‘ha lekker, taart!’, af te doen met één zin, en hier komt hij dan, houdt u vast:

“Die Nähe der Unternehmensleitung zu den Machthabern des Dritten Reiches ist inzwischen wissenschaftlich-kritisch aufgearbeitet worden.” 

Goh, voor mij als bezitter van een oorlogssite toch wel een eye-opener: dat je WO2 ook in één zin af kunt doen! Knap! Niet echt bevredigend of waar, maar wel knap! Even zelf proberen: ‘Hitler kwam aan de macht, vermoordde Joden, ruïneerde half Europa  en pleegde zelfmoord.’ Verdomd, ik kan het ook! Leuk!

In ieder geval goed voor de PR-prijs van het jaar. Geen vies woord gebruikt. Nazi’s  bestaan niet… monsterlijke terreur en gruwelijke schending van alle basale mensenrechten, van vrede, van invaliden, Joden, Sinti en de hele santemekraam… daar hebt u het liever even niet over. Toen niet, en nu niet. Waarom ook? De fascistische NPD wint een Eurozetel in Duitsland, het  fremdkörperfeindliche Front National in Frankrijk gooit zo ongeveer de regering omver, de SS-vrienden van de FPÖ in Oostenrijk rukken op, net als de nog veel gevaarlijker Jobbiks in Hongarije en in Brussel schiet een man vier mensen dood in het Joods museum… maar ‘So backen wir gut mit wenig Fett’.

Want dat is de zin waarmee op uw site de oorlogsgeschiedenis begint: ‘So backen wir gut mit wenig Fett’. Daarna staat er lovend over SS-opa Rudolf dat hij toch meteen na de oorlog zijn mouwen zó hoog opstroopte.

Maar let op: zonder dat u er iets aan hoefde te doen bent u gered, en wel door Audi! Het meest geliefde automerk van de 4 ton-plus bewoners van het Gooi. Een merk dat overigens in nauwe samenspraak met alle journalistenbonden bij de buren korting geeft aan mijn Germaanse beroepsgenoten… Jazeker. Korting voor journalisten.

En wat doet Audi dan wel? Audi verstijft, zoals het hoort  wanneer je betrapt wordt bij het likken uit de jampot, het naaien van je buurvrouw of het ombrengen van dwangarbeiders. Of bij het in dienst hebben van SS-ers, die in hun vaderland, namelijk Nederland, zijn veroordeeld voor moord maar als magazijnmedewerker in deze vertrouwde omgeving nog tientallen jaren konden gedijen, tot aan hun pensioen, daar in Ingolstadt, Audi-town. Voor alle duidelijkheid: we hebben het hier over ene Klaas Carel Faber uit Ingolstadt, jazeker, uw hometown, en toevallig ook de zijne. Deze employee-of-the-century ging gelukkig dood vlak na het moment dat justitie er niet meer omheen kon om toch eens een gesprekje met hem te hebben…

Goed, terug naar de hoofdlijn: Audi en de dwangarbeiders.

Heel lang geleden was er eens een autofabriek die met de boze heerser van het land vrienden was. Daarom stopten ze met het maken van motorfietsjes, personenautootjes, en vrachtwagentjes benevens raceautootjes (hoewel die eigenlijk alles wonnen waar ze aan meededen) en gingen lekker voor die grote boze heerser automotoren bouwen – bijna helemaal niets anders meer, toen ze merkten dat hij dat fijn vond. Ze gingen ook af en toe op bezoek bij hem, en dan was het altijd erg leuk.

Ze mochten dan ook van de grote boze man net zoveel domme buitenlanders in hun fabrieken laten werken als ze zelf wilden, en ze hoefden ze niet eens te betalen, of goed eten of goede slaapplaatsen te geven. De grote boze man wilde alleen maar motoren hebben, voor zijn tanks, vrachtwagens, vliegtuigen en wat al niet. En er waren natuurlijk ook nog wat kampen met nog veel dommere mensen die eigenlijk nergens goed voor waren en die konden dan ook nog wel in die fabrieken werken, tot ze erbij neer vielen, want dat zou sowieso toch gebeuren. En zo kwam het dan…

Toen de grote boze man dood was en het land in puin lag, kon de gebombardeerde fabriek met geld uit Amerika weer opgebouwd worden en ging maar weer motorfietsen maken en daarna een soort kinderauto’s met de naam NSU Prinz(je) en daarna toch ook weer echtere auto’s. De grote baas van de fabriek wist precies hoe dat allemaal moest, want hij had het vóór de oorlog ook al gedaan, net als tijdens de oorlog. Hij kreeg een paar jaar na de oorlog nog een hele mooie onderscheiding omdat hij toen alles zo goed deed… En omdat dat werk zoveel aandacht en tijd en moeite kostte kwam dat allemaal mooi uit, want dan hoefden we het niet te hebben over de 4.500 dode domme mensen.

Dat was het verhaal van maandag.

Maar op de Audi-site kun je ook lang zoeken naar deze Geschichte. Er staat sinds maandag één (1, uno) alinea over de oorlog :

“Mit dem Ausbruch des Zweiten Weltkriegs fand dieser Erfolg ein jähes Ende. Die Produktion von Zivilfahrzeugen wurde fast vollständig zurückgefahren und der Konzern auf Rüstungsproduktion umgestellt. Hierfür wurden auch Zwangsarbeiter, KZ-Häftlinge und Kriegsgefangene eingesetzt. Im April 1940 lief der letzte Audi vom Band. Für ein Vierteljahrhundert sollte dies das letzte Audi Automobil sein.”

Zo is het in Duitsland niet steeds gegaan, helemaal niet zelfs. De Deutsche Bank vertelde zijn verborgen verhaal al in 1995, Daimler zelfs al in 1986, net als Volkswagen en zo een hele reeks van Duitse bedrijven. En daar komt Audi ook nog eens aanzetten… moeten we dat nou nog serieus nemen? Want niemand schrijft in die Audi-studie waarom dat dan al die jaren heeft moeten duren, en of ze nou helemaal gek geworden zijn. En of ze misschien allerlei pogingen gedaan hebben om het zoveel mogelijk van zich af te schuiven en onmogelijk te maken of de verschijning te saboteren. Bestaan er bij het bedrijfsleven dan geen penalties voor tijdrekken? Tijdrekken? Verstenen!

Vandaag maar eens mijn gram gaan halen bij de persvoorlichting in Ingolstadt.

Arthur Graaff is hoofdredacteur van Nieuws-WO2.tk

15 gedachten over “Audi: lesje in PR en tijdrekken”

  1. “Deze employee-of-the-century ging gelukkig dood vlak na het moment dat justitie er niet meer omheen kon om toch eens een gesprekje met hem te hebben”
    Goed stuk, behalve de hier aangehaalde zin: ik vind dat oorlogsmisdadigers éérst voor een rechter moeten verschijnen, hun schuld aan het hen in een degelijke en deugdelijke aanklacht ten laste gelegde op dito manier bewezen is in een ordelijk proces, maximaal en minimaal levenslang moeten krijgen (niet de doodstraf) en dan pas dood mogen gaan doordat ze wegrotten in hun cellen, veracht en uitgekotst door de mensheid en de wereld. Nu we het er toch over hebben: dit is meteen een waarschuwing aan Geert Wilders en zijn horigen, Leon de Winter, Kees van der Staaij, Babs Groenendijk, Jeanpaul Speelman, Marco Wever, Randy Nieweg, Cor van Leuven, Sjaak Rensen, Leo Jonk, Feike Iden en Arwin van der Weide e.v.a. die fantaseren over massamoord, etnische zuiveringen en genocide. Ze gaan voor de bijl als ooit een keer blijkt dat ze de verleiding niet konden weerstaan met hun zieke fantasietjes.

    http://www.krapuul.nl/overig/blog/159458/fantaseren-over-genocide/

  2. @Ralph: ik denk dat die zin door de schrijver dan ook sarcastisch bedoeld was.

  3. @Laurent, zou best kunnen. Toch hoor je goed bedoelende mensen vaak zeggen uit emotie dat oorlogsmisdadigers maar de doodstraf moeten krijgen (vaak zonder proces om schuld vast te stellen). Ik ben tegen de doodstraf en ik vind dat mensen – ook oorlogsmisdadigers – recht hebben op een eerlijk en deugdelijk proces. Een veroordeling eventueel tot levenslang is ook een veel krachtiger signaal en waarschuwing naar anderen dan een doodstraf. Vandaar. Op zich ben ik het met de teneur van bovenstaand stuk helemaal eens.

  4. Interessant stuk, helaas in een wat kinderlijke schrijfstijl, die de stijl van GS een beetje lijkt na te bootsen. Is misschien ook ironisch bedoeld. Het taalgebruik op de originele site is een stuk beter. Daar wordt ook nog eens vermeld dat de Oranjes over een Audi wagenpark beschikken en er mee rondrijden, iedere gereden kilometer een slag in het gelaat van de 4500 slachtoffers van Bruhn die voor, tijdens en na de oorlog leiding gaf aan Audi. Maar ja dan kunnen we ook geen Philips gloeilampen of scheerapparaten gebruiken.

    Voor een overzicht van Nederlandse ondernemers en bankiers die voor, tijdens en na de oorlog met de Duitsers, Nazis en daarna plotseling weer Duitsers samenwerkten verwijs ik maar weer eens naar het onvolprezen, maar bijzonder warrige, ‘Alias Teixera’ van A.F. van der Gouw, in 1968 uitgegeven en onmiddelijk daarna door de Oranjes uit de markt gehaald.

    Misschien heeft Arthur Graaff hier ook nog iets over te melden op zijn uitstekende site.

  5. @Arthur Graaff
    Wat betreft Philips, dat was een zaak van opportunisme, men kon er overigens voor zorgen dat een aantal gevangenen uit Vught niet op transport gingen en zo kwamen belangen soms samen. Vergeet ook niet dat verreweg de meeste Nederlandse bedrijven van enige importantie stevig gecollaboreerd hebben, dat kon ook moeilijk anders als je zakelijk wilde overleven.

  6. @ FV, je richt je tot Arthur, maar de opmerking over Philips (in vergelijking met Audi) komt van mij. Dus igv Philips was het opportunisme? Dan was dat ook zo met Audi, zij het met meer slachtoffers. De kern van de vraag is wat je allemaal uit opportunisme kan doen. Het Duitse en Nederlandse bedrijfsleven heeft getoond hoe ver dat kan gaan.

    Zo gaat het nu ook.

  7. Ik meen begrepen te hebben dat Philips bewust zoveel mogelijk mensen uit Kamp Vught aannam juist om ze te kunnen beschermen tegen deportatie.

  8. Laurent, zelfs als dat zo is, dan blijft het opportunisme (itt verzet). En meneer Philips wist al van de deportaties en wat dies meer zij toen hij die mensen aannam? Om misverstanden te voorkomen: ook ik ben een opportunist geweest. Ik zat 9 maanden voor de VN in Afghanistan, 18 maanden voor de EU, daarna nog missies voor de EU en godbeteret voor de Duitse BMZ en USAID en ik deed dat om de mensen daar te beschermen….. Ondertussen vlogen de drones vrolijk rond en werden er in Baghram mensen gefolterd. Ik wist daarvan, maar werkte bewust zoveel mogelijk met mensen die nog een kans hadden iets van hun leven te maken. Net als meneer Philips.

  9. @Leo: ik weet niet of je dat opportunisme moet noemen; het kan, in jouw geval specifiek, ook een kwestie zijn van het beste ervan maken wat je op dat moment kan.

  10. @Valstar ” Vergeet ook niet dat verreweg de meeste Nederlandse bedrijven van enige importantie stevig gecollaboreerd hebben, dat kon ook moeilijk anders als je zakelijk wilde overleven.”
    Hoer moet ik dit duiden volgens jou? Was om te overleven als bedrijf collaboratie met de nazi’s gerechtvaardigd? Leg eens wat je bedoelt a.u.b.

  11. @ Joke, voor zover ik ervan weet via media en film (verheerlijking van Schindler’s list), ja dat lijkt mij wel een schemergebied waarin hij opereerde. Maar wie ben ik om te oordelen, als ik net verteld heb ook in een schemergebied gewerkt te hebben. Weliswaar ondere andere omstandigheden en niet met keuzes van leven of dood, maar gewoon onder de paraplue van de bezettingsmacht van Nato en de VS in Afghanistan.

    @ Laurent, dat heb ik geprobeerd en als de gelegenheid zich voordoet probeer ik het opnieuw.

  12. @RalphvanderGeest
    Ik zeg niet dat samenwerking met de bezetter fraai was maar het gebeurde. In het Westland waar ik vandaan kom kregen de niet principiële tuinders veel geld voor hun producten, bij degenen (onder wie mijn vader) die zich verzetten tegen de bezetter was het bedrijf kapot en in het geval van mijn vader kostte het hem ook zijn leven net als vele anderen.
    @Leo Schmit
    Zowel Schindler als Philips handelden natuurlijk ook -in elk geval deels- uit opportunisme.

Reacties zijn gesloten.