D66: het was niks, het is niks en het zal ook nooit wat worden ook – stellingen bij Bregman

  1. “De burger” is een woord dat bedacht is door zich technocratisch vindende bestuurders die denken dat mensen het interessant vinden opgebeld te worden over “aanbiedingen” wat betreft energielevering of andere voorzieningen waarover plotseling “keuzes” aan de orde lijken te zijn.
  2. “De burger” is niet vooral homo, vrouw, moslim, of een andere rubriek die past bij de slachtoffercultuur (“identiteitspolitiek”) die kenmerkend is voor het consumentisme. Het zoön politikon is betrokken bij beslissingen die hem of haar of hun naasten aangaan, en deze betrokkenheid is ons ontnomen.
  3. Wat betreft de dagelijksheden worden voortdurend “beslissingen” genomen die worden voorgesteld alsof ze moeten, er moet vooruitgegaan worden. De tram/bushalte in de buurt wordt opgeheven zoniet de hele lijn, het bejaardenhuis wordt gesloopt voor luxe “zorgappartementen”, wordt mijn huisarts volgend jaar nog vergoed door de verplichte verzekering, houd ik mijn wegwerpaanstelling nog een termijn, wanneer krijgt mijn pgb-zorger nu eindelijk eens geld? “De politiek” is steeds heel dichtbij maar wordt voorgesteld als een kwestie van noodzakelijk bestuur.
  4. “De elite” is een griezelige term. Eerlijk gezegd ruik ik een komend pogrom als ik die uitdrukking hoor, zeker als die als vanzelfsprekend wordt gebruikt. We weten tegen wie het pogrom nu gericht zal worden.
    Houd op over “de elite”.
  5. Democraten 66 was zoiets als de Ciudadanos [=burgers!] in Spanje nu: een van rechts komende “hervormingsbeweging” die geen beweging is, maar meelift op de golven van opstandigheid die destijds in Nederland geuit werden door vooral Provo, de PSP en ook de CPN en niet te vergeten de Boerenpartij, en in Spanje door de beweging voor echte democratie en de ermee samenhangende partij Podem(os).
  6. D66 is nooit een oplossing geweest, het is deel van het probleem. En juist de inhoudsloze pretentie van vooruitgang die als verandering wordt gepresenteerd of andersom (wat zal het uitmaken) maakt het tot een gevaar voor de democratie. Ik vraag mij af of het in 1966 echt anders was.

Maar goed, leest u dit stuk van Rutger Bregman en verwonder u dat dit staat in een online “krant” en niet in een van de papieren dingen die in de kiosk liggen.