Geen internet hebben

Ik was weer eens verhuisd en dit keer naar een adres waar internet was opgezegd. Ik heb acuut KPN glasvezel besteld maar die lui kunnen niks. Ze konden het niet installeren omdat ze geen contact met me konden krijgen. Dat ik iedere dag met de klantenservice belde telde blijkbaar niet als contact. Uiteindelijk na een keer lang doorvragen kreeg ik een zekere Piet aan de lijn. Met Piet, zo nam hij op. Normaal hielp hij geen eindklanten maar voor mij zou hij wel even een uitzondering maken. En het hielp. Ik kreeg een enorme doos met spul doorgestuurd, onder andere een doos “voor de monteur” en daar zat een karweitje in dat ik zelf maar uitgevoerd heb. En nu heb ik dan glasvezel. Ik kan mijn favoriete hobby, youtuben, weer uitoefenen.

Maar ik heb dus een maand geen internet gehad. Ik overdrijf want ik heb de telefoon van mijn werk als WIFI hotspot gebruikt en de limiet ook met een factor 6 overschreden. Maar goed, beschouw het maar als geen internet.

En wat heb ik van die internetloze tijd genoten. Ik heb levende mensen ontmoet. Ik heb bijvoorbeeld een enorme vette kamper ontmoet, genaamd “de dikke”, die niet kan lezen en schrijven. Ik heb een kok ontmoet, die heeft de BBQ verzorgd voor de krapuulredactie en een aantal sympathisanten. Ik heb Hermann ontmoet. Hij heeft enorm goede foto’s gemaakt van de BBQ. Deze kunnen niet gepubliceerd worden want de BBQ was een privé feestje.

En wat heb ik de rest van internet niet gemist zeg. Reageerders op krapuul mis ik sowieso niet, dat weten jullie, maar nieuwsberichten, televisie, gore klootzakken op twitter, ik heb het allemaal niet gemist.

Voor krapuul moeten schrijven, meerdere keren per dag, heb ik het gemist? Nee.

Internet is handig voor als je een pizza wil bestellen maar verder kun je makkelijk zonder. Neem het van mij aan. Ik ben vanaf het begin een internet-junk geweest maar geloof mij, je bent zo afgekickt.

Je bent zo weer terug naar de tijd dat je een boek las of een spelletje mens erger je niet deed. En dat was geen verkeerde tijd.