Bericht uit een kneiterhete tuin

Ik schrijf dit met een peuk in de linkerhand en een glas raki met ijs en water in de rechter.

Ik, oprichter van deze site ben tegenwoordig te vinden bij het zwembad en de BBQ. Toevallig hebben de meeste redactieleden en sympathisanten mij ook voor het laatst meegemaakt bij een BBQ.

Dat was De Krapuul BBQ ik heb er erg van genoten. Ik denk meer mensen. De Krapuul BBQ was inhoudelijk slecht georganiseerd maar de uitwerking was subliem, met een ADHD kok in koksbuis en alles.

Omstandigheden sindsdien hebben er toe geleid dat ik ben gestopt met krapuul. Maar dan ook helemaal. Dit klinkt raar. Ik heb deze site opgericht en in mijn eentje een jaar lang dagelijks bemand met bijna 0 bezoekers, groeiend naar 10.000 bezoekers per dag. En ik bleef maar schrijven.

Hierna ben ik op zoek gegaan naar andere redactieleden om dit meer substantie te geven. En dat lukte. En vervolgens schaften WE de reacties af. Want een reactie in de vorm van een heus artikel was 10000 x belangrijker dan een ordinair “reaguursel”. En ook hier bleek dat dit gewoon de waarheid was.

Reageerders die iets kunnen schrijven dat interessant genoeg is voor een artikel voegen iets toe aan het internet. De andere reageerders niet.

Vervolgens raakte ik door omstandigheden een ruime maand lang mijn hele totale internet kwijt. En wat schetste mijn verbazing: I couldn’t care less.

Ik miste het schrijven voor krapuul niet. Ik miste het in de gaten van het dagelijkse/uurlijkse schedule niet. Ik miste het bijhouden van het dagelijkse ranzige nieuws niet. Ik mis het bijhouden van any nieuws at all niet. Ik mis de inkomsten van deze site niet. Want die zijn er niet. Ik was net TPO maar dan zonder miljoen van Veronica.

Om een lang verhaal kort te maken: ik mis dit niet. Ik schrijf dit nu als een soort eerbetoon aan de mensen die dit draaiende houden. Dat ze weer wat hebben. Als dit een ingezonden stuk van 1 of andere nono zou zijn zou het niet eens geplaatst worden maar ik ben de oprichter van deze site en ik heb m 6 jaar in de lucht gehouden met 6000 stukken. Haal dat maar eens in. Ik vermoed dat dit wel geplaatst wordt.

Ik schrijf dit uit mijn kneiterhete tuin. Heb net een zwembadje vol laten lopen. De dochters van mijn huisgenootje op zolder zitten er nu in. De tijd dat ik me druk maakte over racisme en politiegeweld en corrupte politici ligt achter me. Ik laat het achter me en luister en kijk er niet meer naar. Wurg elkaar. Scheld elkaar uit. Schiet elkaar door de kop. Snij elkaar de nek. Ik ben er klaar mee mijn 6 year tour of duty zit er op.

Succes Ina en wie er nog is. Alles is nu van jullie.

1 gedachte over “Bericht uit een kneiterhete tuin”

  1. Pingback: Krapuul exit? | Krapuul

Reacties zijn gesloten.