Blijvende maatschappelijke constipatie rond de bourkini-mode

stasi2Het is werkelijk niet te bevatten dat een succes als de door de Stasi georganiseerde DDR (Oost-Duitsland) ooit moest vergaan, alle liefhebbers van veiligheid en goede orde ten spijt. Liefhebbers van Oost-Duitsland waren er veel omdat de regels daar zo stipt en glashelder waren gesteld en tevens lag de veiligheid op een uiterst hoog niveau. Er waren toen regels voor alles bedacht – regels omtrent kleding, regels omtrent gedrag, regels omtrent de muziek die geluisterd mocht worden en ga zo maar door.

“Hoe lang is uw haar?”
Indien uw haar in de DDR langer dan de voorgeschreven centimeters was – zou dit bij een ontmoeting met de politie op straat onder begeleiding van diezelfde politiemensen tot een onmiddellijk gedwongen bezoek aan de kapper leiden Zij wisten wel hoe hun werk goed te doen. Het resultaat was altijd net kort haar, helemaal volgens de regels geknipt. Dit gebeurde allemaal onder de goedkeurende blik van toevallige voorbijgangers.

“Zijn dat jeans die u aan hebt?”
Hier konden de regelhandhavers in de DDR vaak snel een schaar tevoorschijn toveren en van de jeans onmiddellijk stukjes afknippen. Met als gevolg dat u zich in ongepaste kleding op straat bevond en de politie u kon arresteren voor het schenden van openbare orde.

Het had toen geen zin om in discussie te gaan in de trant van “Maar dat heeft u net zelf gedaan, weet u nog?”– omdat als gevolg van de onnodige discussie de straffen steeds hoger zouden oplopen en in het persoonlijke dossier zouden komen te staan net als nu in ons land gebeurt.

Allemaal onder de goedkeurende blik van toevallige voorbijgangers.

Korte rokjes werden in DDR ook als ondermijnend voor de algemene orde en tradities beschouwd. De politie kon niet verbieden dat er überhaupt rokjes gedragen werden waaronder de blote knieën zichtbaar waren. Daarom werd bij vrouwen willekeurig op straat door de politieambtenaren de lengte van de rok gemeten. Indien te kort werd de vrouw naar huis begeleid om een andere kledingstuk dat aan de maatschappelijke maatstaven voldeed aan te trekken.

Allemaal onder het goedkeurende blijk van toevallige voorbijgangers.

Gezien het bewezen enorm maatschappelijk succes van de DDR is het heden niet verbazingwekkend dat haast alle neo-liberale West-Europese regeringen zich in de discussie rond de nieuwe trend van de bourkini hebben gemengd en naar goed oud Stasi-voorbeeld de politie, natuurlijk onder de goedkeurende blikjes van de toevallige voorbijgangers, kledingstukjes controleren van de vrouwen op het strand.

Moeten we niet vergeten dat toen in de DDR en heden ook het filmen van politiemensen altijd leidde tot confiscatie van de beelden, apparatuur en straffen opleggen met onder andere vermeldingen ervan in de eigen dossiers en databanken.

Het voelt allemaal erg veilig en secuur op die manier, weet je, daarom liep het ook zo lang zo erg goed met Stasi-Duitsland.