Krapuul kotst reageerders uit

Wat zijn reageerders? Dat verschilt nogal. Als je het op internet bekijkt heb je de sites met 100+ reacties per bericht, waarbij de reacties “variëren” tussen “ga eens deaud”, “w00t”, “ik zou haar doen” en “deze lichtgetinte verdiend een neqschot”. Dat is categorie 1. Categorie 2 zijn de sites waar al jarenlang dezelfde usual suspects vanuit hun loopgraafjes off topic beschietinkjes op elkaar uitvoeren. U kent deze sites wellicht.

Dan heb je de sites waar de reacties dusdanig stupide zijn dat robots in staat zijn om ze te genereren. Dit is ook honderden malen gebeurd op de Telegraf. Dat ging dan over het kwartje van Kok en hullie krijgen alles gratis en wij niks.

Wij hebben hier sinds onze oprichting te maken met reageerders. Ik, oprichter van deze site, wilde reeds in 2009, het jaar van de oprichting, al stoppen met reacties toestaan. In 2011 vroeg ik nog om 3 redenen om reacties op deze site toe te laten. Die kreeg ik niet hoor. Maar ik ben zo lief ik laat dat dan weer toe. 1 van de redenen die men wist te noemen was dat uit de reacties “nieuw bloed voor de redactie” komt. Maar dat argument gaat niet op want dat verschijnsel heb ik al 4 jaar niet meer gezien.

Het “argument” van reageerders dat ik hier sinds 2009 het vaakst heb gehoord is “kijk eens om je heen” (alsof ik stront in mijn ogen heb en van het eruit vegen spontaan zou veranderen in een xenofobe Archie Bunker), met op de 2e plaats het argument dat ik een baan moet zoeken. Huisregel (uit mijn hoofd) L zet daar een directe permanente ban op. Want ik heb nieuws voor jullie: ik heb een baan. En een verdomd drukke ook. Ik heb het al mijn hele leven stervensdruk. Ik vraag me wel eens af hoe ik het volhoud.

Dankzij de hooivorkbrigades van Lodewijk Asscher moeten wij tegenwoordig karrenvrachten met goud geld aan een peperdure supergespecialiseerde en zeer bijzondere hosting provider betalen, omdat wij anders van het internet worden WEGGEVAAGD, en voor eeuwig het zwijgen krijgen opgelegd. En het is op deze met goud geplaveide webpaginaatjes dat ik ruimte moet laten voor mensen die mij willen schofferen en lastig vallen. En als ik dat niet doe heet dat zogenaamd “censuur”.

Hoezeer ik veel van onze reageerders ook waardeer, de gemiddelde reageerder op internet is een cunt waar ik op schijt.

En er is nog wat: 99,99% van ons bezoek is helemaal geen reageerder. Is lezer. Dus de reageerders mogen wel denken dat zij het zijn die hier de site draaiende houden, guess what: isniewaar.

WIJ houden de site draaiende. Al meer dan 5 jaar. Op mijn naam alleen al staan 5350 artikelen.

Vandaar ons “experiment”. Wij vragen van reageerders per reactie 100 woorden, we vragen feiten, en we vragen een bron. En wat is een “reactie” van 100 woorden, met feiten en een bron? Dat is precies een bericht voor Krapuul. Dus waarom zouden wij dat in reactievorm blijven laten binnenkomen? Reacties die normaliter door geen zinnig persoon worden gelezen. Op geen enkele site. Google kijkt er niet naar. Want reacties boeien gewoon niet.

Dus wat doen wij? Wij geven onze zeer gewaardeerde reageerders, jullie weten vast wel wie jullie zijn, de gelegenheid, om in “bericht-vorm”, te reageren, op alles wat jullie dwars zit. Alles mogen jullie hier kwijt. Echt alles gewoon. Wij hebben nog nooit een inzending geweigerd omdat er een mening in stond waar we het niet mee eens waren. De enige reden om inzendingen te weigeren is als het zwakzinnig gewauwel is, of rare, niet onderbouwde beschuldigingen.

Bij ons staat de reageerder op een voetstuk. Bij ons is de reageerder net zo belangrijk als redactie. Wij zijn eigenlijk de meest toegankelijke, meest vrije site voor reageerders, ook al hebben we de reactiemogelijkheid uitgeschakeld. Een reageerder die komt met onderbouwde inzichten of feiten staat bij ons op 1. Keihard bovenop de voorpagina gewoon. BAM. Zou Tofik Dibi zeggen.

Wij verheffen de reageerder op internet. Wij gaan daar geschiedenis mee maken.

Het feit dat jullie nu al 2 dagen niks meer van jullie hebben laten horen geeft hopelijk toch niet aan dat jullie van jezelf vinden dat jullie al die jaren eigenlijk niets te melden hadden?

En mocht het toch allemaal te veel voor jullie zijn: dit experiment duurt 2 maanden. Gisteren was dag 0, vandaag is dag 1. Als je niet weet hoe het moet lees dan het tekstje onder de advertentie onder ieder artikel op deze site, of kijk in het vakje “interactie” in de sidebar.

Succes.