Gemiddelde niet-racistische Nederlander: ‘Stop ze in een kooi en geef ze een banaan’

Collega en hoofdredacteur J berichtte in het redactielokaal over de volgende discussie, die hij laatst had met een pro-zwarte-pieter (Pzp):

Pzp: als ik toch hoor wat al die anti-zwarte pieten willen, dan zeg ik stop ze in een kooi en geef ze een banaan. Zwarte Piet heeft niks met racisme te maken.
J: Toch hoor ik hier wel wat racisme.
Pzp: Ja maar dat is een reactie op die anti zwarte pieten.
J: Oh en dan moet het kunnen?
Pzp: ja dat zeg ik toch niet. De overheid heeft het zo ver laten komen die had deze discussie moeten verbieden. In Iran hadden ze ze met knuppels de kelder ingeslagen.
J: Wil jij in Iran wonen?
Pzp: Nee, dat zeg ik toch niet.
J: Praat eens met een Amerikaan.
Pzp: Ja, wat die Amerikanen vinden interesseert me geen zak verder hebben die de Ku Klux Klan.
(J, in zichzelf: Alsof de Ku Klux Klan tot onveranderbaar Amerikaans cultuurgoed behoort dat ten koste van alles beschermd moet worden, net als zwarte piet)
J: Dingen veranderen nou eenmaal.
Pzp: Ja, maar niet alles hoeft te veranderen en dit is dus iets dat niet mag veranderen.
(J, in zichzelf: Dus aangezien de Amerikanen de KKK hebben mag ten koste van alles Zwarte Piet niet veranderd worden?)

Als je ruzie zoekt moet je heden ten dage een discussie over Zwarte Piet beginnen met een willekeurige Nederlander. En in dit geval betrof het niet eens een laagopgeleide of bijzonder domme Nederlanders, volgens J. Ik ben meestal wat voorzichtiger dan collega J wat dit betreft, in het dagelijkse leven, maar eigenlijk heeft hij wel gelijk om ook dan gewoon een duidelijk standpunt in te nemen. Ik kan niet zo goed tegen confrontaties, dat is het probleem.

Laatst reageerde ik op een post erover van iemand die vond dat er niet zo over gezeurd moest worden (en het daarbij dus zelf nog maar eens deed). Kreeg ik gelijk te horen dat ik niet steeds die discussie moest beginnen want men werd er zo moe van. Wij hebben hier nu eenmaal Zwarte Piet en iedereen die daar tegen is, is een vermoeiende zeur-piet, in geval van zwart zijnde. Zoals ik eens op twitter las, komt het erop neer dat vooral zwarte mensen niet mogen vinden dat Zwarte Piet of wij Nederlanders racistisch zijn, op straffe van racistisch erover toegesproken te worden), die steeds zijn gelijk wil halen.

Ik werk momenteel in een internationale omgeving, en een Ierse collega sprak mij erover aan, uitdrukking gevend aan zijn verbijstering over het bestaan van zoiets als een Zwarte Piet, en waar wij in Nederland dachten mee bezig te zijn. Eindelijk kon ik volkomen op mijn gemak mijn mening erover geven, zonder angst voor een uit de hand lopende discussie, dat het inderdaad een volkomen absurde traditie was geworden en dat het er niet om gaat of het racistisch bedoeld is of niet (en door vele mensen absoluut niet, dat geloof ik zeker wel, ook al heeft het het meest racistische in de toch al racistische PVV-minnende medeburger omhoog gehaald) maar om hoe het ervaren wordt door de zwarte medemens.

Het is eenvoudigweg een kwestie van wellevendheid om niet door te gaan met een traditie waardoor een substantieel deel van de bevolking zich vernederd of geridiculiseerd voelt, maar dat is een nuance teveel in het huidige, onder leiding van onder andere Lodewijk Asscher, Eigen-Cultuur-Eerst brullend Nederland.