Wat wilden ze graag dat ik zou stoppen

En wat hadden ze een pech. Want uiteraard stopt er helemaal niets. Als ik schrijf dat ik deze site fucking beu ben dan betekent dat niet dat ik stop. Nee dat betekent: no more mister nice guy.

Op 14 maart 2014 schreef ik dit:

Ik wil niet namens de anderen op deze site spreken maar voor mezelf verklaar ik dat de Lijder mij dood zal moeten laten martelen in 1 of andere vochtige en donkere fascistische PVV-nazi-kerker en in een nazi-PVV crematorium zal moeten schuiven en zal moeten opstoken voordat ik stop met Hitler-kloon Wilders te vergelijken met wie of wat ik maar wil. (bron)

Wat zou er sindsdien veranderd zijn? Nou niks eigenlijk. Mijn humeur is er sinds maart 2014 misschien niet echt op vooruitgegaan. Misschien ben ik niet meer zo fris en fruitig en vrolijk en blij als op 14 maart 2014. Dat verklaart het feit ik heb gezegd dat ik deze site fucking beu ben. En dat ben ik ook. Maar er verandert echt NIKS.

Wel grappig waren de reacties in de “sociale” media. Oh wat waren ze blij dat ik er mee ging stoppen. Alleen had ik dat niet geschreven. Mensen kunnen niet lezen. Als ik schrijf “ik stop”, dán kun je er vanuit gaan dat ik stop. Zolang ik dat niet schrijf, stop ik niet. Dus wel leuk die reactietjes van anonieme tweeps met 3 volgers die mij een jankerd noemden omdat ik stop. Staat nergens hè, niet opgeschreven.

Goed waren de reacties hier op de site. Ik heb ze niet allemaal geplaatst omdat ze niet aan onze minimale eisen voor verantwoord reageren voldeden. En goed waren eigenlijk ook verreweg de meeste reacties op de sociale media.

Echt super hartverwarmend wil ik het nou ook weer niet noemen (op een paar uitzonderingen na uiteraard) maar positief wel degelijk.

Mijn goede vrienden en collega’s die vinden dat ik moet stoppen hebben ongetwijfeld gelijk. We kunnen ook vaststellen dat dat is wat iedereen doet. Echt iedereen. Als Lodewijk Asscher etnische categorisering invoert dan neem je dat ter kennisgeving aan. Als Opstelten je dag en nacht begluurt met camera’s met gezichtsherkenning dan kruip je snel terug in je schulpje. Als gekleurde mensen die tegen Zwarte Piet zijn worden uitgescholden voor apen die terug naar hun eigen land moeten dan glimlach je iets over “onschuldig kinderfeestje”. Als overbetaalde politici niet in staat zijn om met een coherent zinnetje zonder gehakkel te reageren op NAZI-toespraken in de Tweede Kamer dan kijk je het beste even de andere kant op. Als de “vice-premier” vervolgens als een koppie pasta brugklassertje grondwetsartikeltjes gaat twieten haal je je schoudertjes op.

Want zo rollen wij in dit land. Alleen ik niet. Want ik wens al een paar jaar geen deel meer uit te maken van dit land.