Ergernis in de trein

Ik ben een frequente treinreiziger tussen de lijn R’dam en Den Haag. De ervaren treinreiziger zal weten dat je altijd de sneltrein richting Schiphol moet pakken. ( scheelt een minuut met de stop trein). Maar enfin dan kan je nog een saffie roken op het station, toch? Tijdens het wachten kwamen er 2 ongure figuren op me af. Ik heb altijd mn I-pod bij me, want de gesprekken in de trein ergeren me. Meisje van ik schat 13 vraagt aan haar beugelbekgenoot of die dress wel sexy genoeg is).
Maar terug naar de ongure figuren. De één bietste een cigi bij mij. Die gaf ik zonder twijfel.  Gevoel van makkers op dat moment. De ander speelde gitar, the blues. Iets over Lousiana.Ik weet de namen niet van de 2 figuren. Ik zal ze maar Jaap en Henk noemen.
De sneltrein “de walvis” kwam aan op het station.  Henk en Jaap stapten ook in. Ze gingen verder met bietsen.  Of ik ook wat euro’s over had voor de daklozen. Of ik misschien nog een kaartje had. Die had ik niet aangezien ik een studenten-OV heb. Dus gingen Henk en Jaap verder. Tot ze bij een jonge man kwamen, vrij lang, tenger postuur.
Weer dezelfde riddle van Henk en Jaap, maar deze keer kregen ze niet de vriendelijke “nee bedankt”. Henk en Jaap lagen op de vloer. Ik heb het gezien, velen hebben het gezien. Maar wij waren niet dapper genoeg. Henk en Jaap hebben het aan zichzelf te danken.
Wij stonden erbij en keken ernaar. Ik schaam me daarvoor. Dit is dus mijn ode aan Henk en Jaap.