Fractiediscipline? Ik weet de oplossing!

Om de zoveel tijd zie je een “volksvertegenwoordiger” van een regeringspartij die uit narcistische motieven de boel in het honderd laat lopen voor zijn coalitie. Want laten we wel wezen: het doel van een parlementslid van een regeringspartij is één ding. Twee dingen eigenlijk: zijn bek houden en op het juiste moment zijn arm omhoog of omlaag houden. “Volksvertegenwoordigers” van regeringspartijen zijn als volksvertegenwoordiger volstrekt useless en volstrekt onzichtbaar.

Dit vastgesteld hebbende kunnen we ook vaststellen dat het hele bestaan van een parlementslid van een regeringspartij volstrekt overbodig is. De zekerheid dat de parlementariërs van een regeringspartij zich te allen tijde zullen schikken naar de wil van het kabinet maakt het leven van zo’n kabinet een stuk makkelijker. Het is namelijk het enige dat van ze verwacht wordt en als ze dwarsliggen zijn de gevolgen enorm. Daarom doen ze het ook vrijwel nooit.

Het mooiste zou natuurlijk zijn dat parlementariërs konden stemmen op de manier die vroeger “zonder last of ruggespraak” heette. Gewoon naar eigen inzicht. Maar dat bestaat niet hè dus waarom zouden we elkaar nog langer voor de gek houden. Dat zullen we nooit meemaken.

Maar het is nog gekker, ook in de oppositie bestaan partijen die het niet tolereren dat een fractielid anders stemt dan de rest. Een voorbeeld is de PVV, weliswaar geen partij, maar wel een club mensen die stemt conform het decreet van den Lijder.

Wat schiet het Nederlandsche Volck op met dit soort plichtmatige arm-opstekers. Uiteraard geen hol. Kost alleen maar geld, tijd en moeite.

Nog los van de krankzinnige situaties dat kamerleden worden gedwongen om hun geweten te verloochenen en dit te moeten verkopen met een huichelachtig lulverhaaltje. Wij herinneren ons bijvoorbeeld de beschamende vertoning met Hennis Plasschaert met betrekking tot de weigerambtenaren tijdens Bruin I, maar dit is slechts een van de vele voorbeelden.

Nee het wordt weer tijd voor een lesje staatkundige vernieuwing van Jeroen S. van den Heuvel. Er zijn er meer geweest maar ik heb geen tijd om ze te zoeken.

Het voorstel is als volgt: wanneer een fractie meer dan 20 keer unaniem ergens voor of tegen heeft gestemd gaan we er vanuit dat hier fractiediscipline van toepassing is. De fractieleden zijn dus monddood gemaakt en overbodig en kunnen dus naar huis want ze zijn ongeschikt als volksvertegenwoordiger.

Bij stemmingen kunnen gewoon hun zeteltjes worden opgeteld bij de stem van de fractievoorzitter. Zo heb je dus altijd fractiediscipline, zekerheid voor de regering en 0 beschamende vertoningen.

Wat doen we tenslotte met de fractieleden die thuiszitten? Die onderwerpen we aan hetzelfde regime waaraan de politiek bijstandsgerechtigden onderwerpt. We jagen ze bijvoorbeeld de aardbeienvelden in.

Voer mijn voorstel uit en je krijgt óf dualisme (hetgeen uiteraard mijn voorkeur heeft) óf fractiediscipline die uiteraard de voorkeur heeft boven de toneelstukjes die we nu hebben.

1 gedachte over “Fractiediscipline? Ik weet de oplossing!”

  1. Pingback: Hef niet de Eerste, maar de Tweede Kamer op | Krapuul

Reacties zijn gesloten.