De mislukking van de SP. Afl 4: de media

Ik was dus een beetje bezig met een serietje over het fiasco, de mislukking, de nederlaag van de SP bij de afgelopen verkiezingen voor de Tweede Kamer. Sommige mensen vinden het geen mislukking. Anderen vinden het zelfs een glorieuze overwinning. Het zij zo.

Eerder behandelde ik:

Vandaag dus: de media. Op het gevaar af dat dit een Calimero-verhaaltje wordt wijs ik erop dat de SP weinig heeft te verwachten van de Nederlandse media. Ter verdediging wil ik aanvoeren dat ik niks met de SP te maken heb, dus het staat mij vrij om te klagen wat ik wil. SP’ers zijn geen klagers, die zijn inmiddels al weer volop aan de slag en die zijn de recente verkiezingsoverwinningsnederlaag alweer vergeten.

Dat de SP weinig heeft te verwachten van de media is trouwens een understatement. De SP heeft namelijk wel degelijk wat te verwachten, namelijk een regelrechte hetze. Ik breng bij u in herinnering de berichtgeving in de Telegraaf. Bijvoorbeeld.

Kan de SP zelf een krant oprichten of omkopen? Neen. Een eigen krant hebben ze overigens al. Maar de SP zou tenminste voorbereid kunnen zijn op grappen in de media. En dat zijn ze niet.

Weliswaar hebben ze persvoorlichters, maar heeft u er iets van gezien? Juist. Ik zal een voorbeeldje geven van het werk van zo’n “persvoorlichter”:

In het programma Nieuwsuur van 25 augustus doet Halbe Zijlstra, staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap de uitspraak dat de SP in Brabant haar gehele verkiezingsprogramma heeft ingeleverd en er VVD-beleid wordt uitgevoerd. De drie fractievoorzitters van CDA, SP en VVD betreuren deze uitspraak (SP).

Ik heb nog aan een persvoorlichter gevraagd of dit berichtje nog in andere media zou verschijnen omdat ik dit wel een heel karig “betreuren” vond van CDA en VVD. VVD’er Zijlstra op national TV en vervolgens 2 dagen later een piepklein berichtje op de website van de SP.

Ik kreeg geen antwoord.

De website van de SP loopt sowieso altijd achter de feiten aan. Zeker in verkiezingstijd is dat killing. Wanneer er iets “hot” was in het nieuws over de SP dan kon je op de website van de SP vergeefs op zoek naar iets van een weerlegging of toelichting.

Voorbeeldje hiervan is het indianen-verhaal over “Roemer onder curatele“. In juli diepte Twitter-gebruiker @politiq dit verhaaltje op uit de archieven van Boxmeer. Onmiddelijk gingen notoire spinners à la Kaj Leers (PvdA), maar ook Ton Elias (VVD) ermee aan de haal.

Maandenlang deed de SP hier niks mee. Twee maanden later was de vakantie voorbij en dachten DeJaap en Bas Paternotte “goh laten we dat verhaaltje weer eens afstoffen en aandikken”. Toen kwam het ook aan de orde in diverse media zoals bijvoorbeeld Knevil en vd Brink.

Toen kon je ook vergeefs zoeken naar enige toelichting van de SP. Nu nog steeds denk ik.

De, voor zover aanwezig, bij de SP verantwoordelijken voor de media lieten het vervolgens aan sympathisanten van de SP over om het een beetje te debunken.

En natuurlijk kon Roemer ook dit verder zelf alleen opknappen, dit is al eerder aan de orde geweest in mijn artikeltje over Het geval Roemer.

Ik zou hierover nog eindeloos kunnen doorwauwelen maar ik beperk mij tot de conclusie:

SP + media = kut.

Dat lijkt me een aandachtspuntje voor de volgende verkiezingen.

6 gedachten over “De mislukking van de SP. Afl 4: de media”

  1. Het enige nadeel van campagne-strategen is dat ze niet bestaan.

    En als ze wél bestaan, dan houden ze zich te veel bezig met hun eigen van te voren bedachte plannetjes en met incidentjes die hen overkomen.

    De ‘grote lijn’ van het spelletje verkiezingen lijken ze bij de SP deze keer in ieder geval niet voldoende doorzien te hebben.

    Zo was het vanaf het begin al duidelijk dat de SP door andere partijen bewust werd “gebruikt”. De uiterst scherpe polarisatie tussen VVD en SP, zoals die werd afgetrapt via EenVandaag, De Telegraaf en RTL, was een handig onderdeel van de VVD-campagnestrategie. Door die gekozen polarisatie werd de SP door de VVD “ingezet” om “de mensen” bang te maken voor een enge linkse regering, zodat ze allemaal hun heil zouden zoeken bij de “stabiele” VVD. Bovendien werd daardoor mooi meteen de PvdA ‘klein” gehouden.

    Een bij-effect daarvan was dus dat ook de SP door die polarisatie in de peilingen groeide (en de PvdA ‘lekker klein bleef’.

    Op het moment dat de SP/Roemer dan weer net ietsje te hard groeide, werd daar (o.m. door Frits RTL en daarna het sneeuwbaleffect in de rest vd media) even krachtig en effectief opgetreden. En dus “mocht” de PvdA weer even groeien.

    Het effect daarvan was een soort ‘wack a mole’-spelletje door de VVD/Telegraaf, waarbij beurtelings werd ingehakt op ofwel de SP, ofwel de PvdA (“een gevaar voor nederland!”), met als enige doel “Links” dusdanig te verdelen en tegen elkaar op te zetten, dat uiteindelijk de VVD tóch weer de grootste zou worden.

    Daar bleek niets tegen te doen. En zolang de partijen aan de linkerkant daar geen antwoord op hebben zal dat volgende keer weer precies zo gaan.

  2. Impliciet is dus ook, dat de ‘forse stijging’ van de SP in de peilingen dus imho vooral ‘te danken’ was aan de VVD. En daarna zijn ze bij de SP zelf in die peilingen gaan geloven…

  3. Bodemlijn: SP weten niet hoe ze PR optreden moeten structureren, terwijl tegenwoordig dit absolute verplichting bij aspiraties naar de politiek is.

    Catastrofaal.

Reacties zijn gesloten.