Sir Winston Churchill bouwde moskee – zijn familie was bang dat hij zich zou bekeren tot islam

Éen van de belangrijkste rolmodellen van de rabiaat-islamofobe onderbuikers, ook wel gewoon “racisten” genoemd, blijkt een zeer ambivalente verhouding met het moslimgeloof te hebben gehad. Hij wordt vaak geciteerd als het gaat om zijn uitspraken over hoe vreselijk de islam was. Dit is wel een bekend citaat uit 1899:

“How dreadful are the curses which Mohammedanism lays on its votaries … Improvident habits, slovenly systems of agriculture, sluggish methods of commerce … The influence of the religion paralyses the social development of those who follow it.”

Iets wat minder bekend is, is dat hij een jaar of 8 na bovenstaand citaat te hebben geschreven een bewonderaar was geworden van het Ottomaanse rijk. Zeg maar het toenmalige kalifaat. In een brief aan een dame waar hij verliefd op was schreef hij:

“You will think me a pasha [rank of distinction in the Ottoman Empire]. I wish I were.”

Hij was in die tijd zelfs zo’n liefhebber van de islam en van de cultuur van de Oriënt dat hij de gewoonte had, wanneer hij in het gezelschap verkeerde van zijn goede vriend, Wilfrid S. Blunt, dichter en radicaal supporter van moslimzaken, zich te kleden in in Arabische gewaden. Hij liet nog net geen haatbaard staan zeg maar.

De familie van Churchill begon zich inmiddels een beetje zorgen te maken over Winston. Ze waren bang dat hij zich tot de islam zou bekeren. In een brief aan Churchill schreef zijn toekomstige schoonzus, Lady Gwendoline Bertie, het volgende:

Churchills moskee, de London Central Mosque in Regent's Part.  CC Asim Saleem.
Churchills moskee, de London Central Mosque in Regent’s Part. CC Asim Saleem.

“Please don’t become converted to Islam; I have noticed in your disposition a tendency to orientalise [fascination with the Orient and Islam], Pasha-like tendencies, I really have.”

Gheghe.

Churchill heeft zich uiteraard, zoals bekend, niet bekeerd tot de islam, anders zouden we er wel iets van gemerkt hebben.

Wel keurde hij in 1940 het plan goed om een moskee in Londen te bouwen en organiseerde hij een bijdrage van £100,000 voor het project, dat later de London Central Mosque zou gaan heten. Ding staat nog altijd te glimmen in de zon met het guitige koepeltje en het vinnige minaretje.

In 1941 zei hij tegen het House of Commons:

“Many of our friends in Muslim countries all over the East have already expressed great appreciation of this gift.”

Dat moet ook haast wel. Zo’n belangrijke staatsman die zo’n mooie moskee voor de moslims bouwt in zijn eigen hoofdstad.

U kunt meer lezen over deze geschiedenis van deze held in het artikel waar ik bovenstaande van heb opgepikt. Hier te lezen (telegraph.co.uk).