De DNA-databank. Waar wachten we eigenlijk op?

Nog niet zo lang geleden (gisteren eigenlijk, om precies te zijn), scheef ik het artikeltje “Een Nationale DNA Bank? Think again!“, waar in ik op eloquente wijze een betoog hield voor een feilloos opsporingssysteem, te koppelen aan de DNA bank.

Met mijn wetenschappelijke voorstel kunnen we misdadigers niet alleen direct identificeren, maar ook binnen enkele minuten opsporen en uitschakelen, zonder dat daar één mens aan te pas komt.
Weliswaar ga ik misschien wat ver door het opsporingsdevice uit te rusten met een boordmitrailleur en ik begrijp dat dat wat scheve gezichten geeft, we zijn tenslotte nog steeds een rechtsstaat, maar dit was zogenaamde tongue in cheek, oftewel: ironie. Het opsporingsdevice zou bijvoorbeeld een helicoptertje kunnen zijn dat al noodsignalen uitzendend boven de crimineel zou kunnen blijven rondcirkelen tot voldoende blauw is gearriveerd.

Er zijn veel mensen voor die Nationale DNA Bank. Peter R. de Vries bijvoorbeeld, ruim de helft van de Nederlanders (volgens Maurice de Hond die het zoals we weten, altijd bij het rechte eind heeft), en zo gewerd mij ook het onderhavige baanbrekende stuk van een heusche “chef wetenschap” in de Bruine Laster & Haat bode, Maarten Keulemans, die schreef “Een DNA-databank? Ik zeg doen!“.

Zulke mensen die zo staan te trappelen om onze privacy te grabbel te gooien, zouden zich eigenlijk onverkort achter mijn opsporingsmodel moeten scharen.

We hebben toch niets te verbergen? Nou dan!

Je kan je zelf wel “chef wetenschap” noemen maar hou dan ook een klein beetje rekening met de stand van de wetenschap. Om mijn voorstel uit te voeren heb je niks nodig wat nog niet bestaat. Overigens, met een klein wetswijzigingetje (invoering van de doodstraf), kun je met mijn voorstel de misdadiger zelfs niet alleen identificeren, maar ook binnen luttele minuten terechtstellen.

Zonder menselijke fouten!

De wetenschap staat voor niets

Over stand van de wetenschap gesproken: mijn oog viel op een artikeltje in de NY Times. Dat is een artikeltje uit 2009 en gaat over wetenschappers die met behulp van DNA gegevens uit een DNA bank in staat waren om DNA te maken. Jawel:

The scientists fabricated blood and saliva samples containing DNA from a person other than the donor of the blood and saliva. They also showed that if they had access to a DNA profile in a database, they could construct a sample of DNA to match that profile without obtaining any tissue from that person (NY Times).

Zo maak je dus gewoon schuldig DNA zonder dat je daar nog een al dan niet meewerkende crimineel voor nodig hebt. Zie je wel: de wetenschap staat voor niets!

3 gedachten over “De DNA-databank. Waar wachten we eigenlijk op?”

  1. Dus DNA is aan de lopende band te falsificeren, o.a. door studentjes en daarom moeten we in Nederland een nationale DNA databank krijgen?

    Voor “bewijzen”, weetjewel.

    Gekker kan het toch niet, he? 🙂

Reacties zijn gesloten.